İşgalci kamuoyu Aksa Tufanı sırasında, 7 Ekim’de hükûmetinin ve silahlı kuvvetlerinin yerleşimcileri öldürme emri iddiaları üzerine hazırlanan raporla çalkalanmaya devam ediyor. Son hazırlanan rapora göre siyonistlerin niyetlerine ve suç ortaklıklarına dair pek çok soru ortaya çıkıyor. 

Bu rapor, işgalcinin gayrimeşru yetkililerinin açıklamalarına dayanarak Aksa Tufanı sırasında IDF’nin işgalci yerleşimci İsraillileri hedef alma ve öldürme emri verilmesini inceliyor. Tanık ifadeleri, video kayıtları ve dönemin Savunma Bakanı Yoav Gallant’ın itirafları, sivillere yönelik ayrım gözetmeyen ölümcül güç kullanımı ve önceden planlanmış saldırılar zincirini ortaya koyuyor. Tanklarla bombalanan evler, ağır mühimmatla yok edilen araçlar, çatışma sırasında öldürülen rehineler… Bütün bunlar, yıkımın büyük bir kısmının Hamas’ın Aksa Tufanı sırasında amacıyla ve bu amaca yönelik sınırlı silah gücüyle açıklanamayacağını güçlü biçimde gösteriyor. Bulgular, İsrail’in askeri doktrini ile birebir örtüşen bulgular taşıyor. Yine rapor her ne kadar uluslararası insancıl hukukun olası ihlalleri konusunda derin hukuki, etik ve siyasi sorular doğuruyor gibi görünse de “uluslararası” ifadesinin açılımında yatan derin siyasi ve sömürge söyleminden de taviz vermiyor.

İşgalci Apartheid yerli-milli ulussal rejim İsrail 7 Ekim 2023’te, Hamas’ın “tarihindeki en büyük katliamı” gerçekleştirdiğini ilan etti. Kamuoyuna sunulan hâkim anlatı ve bu anlatının ana teması, Hamas’ın güney İsrail’de sivillere yönelik tek taraflı bir saldırı yaptığı yönündeydi. Ancak sonraki günlerde İsrailli yetkililerin açıklamaları ve sahadan gelen kanıtlar çok daha karanlık bir tablo ortaya koydu: İsrail ordusu, kendi vatandaşlarının Gazze’ye kaçırılmasını engellemek için ateş açma emri almıştı. Raporun bu karanlık tabloda ifade ettiği “engelleme” kısmı fazlasıyla tartışmalı olsa da bu emirler, geçmişte esir düşen askerler için uygulanan “Hannibal Direktifi”nin sivillere genişletilmiş bir versiyonuydu. Sonuç: tankların evleri yıktığı, helikopterlerin araçları havadan taradığı, İsrail ordusunun kendi yerleşimcilerini öldürdüğü bir yıkım.

Onaylanmış “Öldürme Emirleri” ve Hannibal Doktrini

Savunma Bakanı Yoav Gallant, Mayıs 2024’te yaptığı açıklamada, IDF’nin İsrail vatandaşlarının Gazze’ye götürülmesini engellemek için ölümcül ateş kullanımına izin veren kuralları uyguladığını kabul etti. ¹

Hannibal Direktifi aslında askerlerin esir alınması durumunda komutanlara esir düşen askerin ölüm riskini göze alarak, “her türlü ateş gücünü kullanma” hakkı tanıyordu. Özellikle Netanyahu’nun bu konuda fazlasıyla katı olduğu biliniyordu. Gilad Şalit örneğinden sonra ise bu doktrinin daha fazla konuşuldu ve 7 Ekim’de bu doktrin askerlerden sivillere genişletilmiş oldu. 2014’te Refah’ta bir İsrail askerinin esir alınması sonrası 135 Filistinlinin öldürülmesi, Hannibal Direktifi’nin ne kadar ölümcül olabileceğini zaten göstermişti.²

Raporu hazırlayanlara göre 7 Ekim’de ise bu mantığın aynen ve genişletilerek uygulanması, korkutucu bir eşiğe işaret ediyor: İsrail devleti, kendi vatandaşlarını rehin olmaktan ziyade ölmeye layık gördü. Rapor için bu korkutucu olabilir ama işgalci ve apartheid rejimin birleşkesinde sömürgeci uydu devleti rolünün hakkını fazlasıyla veren siyonist rejimi bilenler için beklenen bir durumdur. Yine de Gallant’ın itirafı nettir: “Emir verildi… bedeli ne olursa olsun.”

Rapora göre:

• Helikopterler, Nova Müzik Festivali’nden kaçmaya çalışan araçlara ateş açtı. Bazılarının içlerinde sadece yerleşimciler bazılarında ise hem Hamas’ın askerleri hem de kaçırılan işgalci yerleşimciler vardı. ³

• Tanklara, Be’eri gibi kibbutzlarda evlere ateş açma emri verildi. İçeride sivillerin olduğu biliniyordu. ⁴ Ama Hamas askerlerinin olup olmadığı bilinmiyordu.

Tanıklıklar ve Görsel Kanıtlar

Olay 1: Kibbutz Be’eri

Tanıklar, IDF tanklarının evleri bombaladığını ve içeride saklanan aileleri öldürdüğünü anlattı. Haaretz’e konuşan hayatta kalanlar: “Komşularımız Hamas tarafından değil, İsrail ateşiyle öldü.”
Tüm evler yerle bir olmuştu; bu yıkım Hamas’ın hafif silahlarıyla değil, tank mermileriyle açıklanabilirdi.

Olay 2: Kfar Aza

Merkava tankları, Hamas askerleri olduğu şüphesiyle evlere ateş açtı. Ancak evlerin içinde siviller de vardı ve hepsi öldü. Enkaz incelemelerinde betonarme yapılar tamamen çökmüştü. Bu yalnızca tank veya topçu atışıyla mümkündü. ⁵

Olay 3: Nova Festivali

Video analizleri, İsrail Apache helikopterlerinin festivalden kaçan araçları havadan taradığını doğruluyor. Araçlar kül olmuş, demir yığınlarına dönmüştü. Hayatta kalanlar, “Ateş yukarıdan, helikopterlerden geliyordu” diye ifade verdi.

Olay 4: Otoyol 232 Konvoyları

Sivil araçlar tamamen parçalanmış halde bulundu. Çekilen görüntülerde, araçların iskelet haline gelmesi Hamas’ın RPG veya tüfekleriyle değil, helikopter roketleriyle açıklanabiliyor. ⁶

Hamas Silahlarıyla Tutarsız Hasar Kategorileri

• Yıkılmış Evler: Be’eri ve Kfar Aza’daki evlerin enkaza dönüşmesi tank mermileri olmadan mümkün değil.

• Tamamen Yanmış Araçlar: Nova’da ve otoyollarda kül olmuş araçlar, yalnızca havadan atılan füzelerle bu şekilde yanabilir.

• Ağır Kalibre İzler ve Kraterler: Festival alanı ve kibbutz çevresinde bulunan kraterler 120 mm tank mermilerine aitti.

• Havadan Tarama İzleri: Araçların yukarıdan gelen kurşunlarla delinmiş olması, helikopter silahlarını işaret ediyordu.

Hannibal taktiklerinin sivillere uygulanması, IDF’nin kendi halkını “stratejik bir kurban” haline getirdiğini gösteriyor. Bu yalnızca trajik bir “aşırı tepki” değil, aynı zamanda devletin kendi halkını gözden çıkardığı bilinçli bir doktrindir. Bu aynı zamanda işgal üzerine kurulu ve arkasında varolduğuna inandıkları gücün de temellerinin olmadığının bir göstergesidir. Netanyahu’nun kötü çocuk ilan edilmek istenerek bu pisliği temizlemek isteyenlerin ne kadar çaresiz olduklarının da ilanıdır.

Sonuç

Kanıtlar, 7 Ekim’deki yıkım ve sivil ölümlerinin önemli bir kısmının Hamas’tan değil, İsrail ordusunun Hannibal benzeri emirleri uygulamasından kaynaklandığını gösteriyor. Kibbutz sakinleri, festival katılımcıları ve yoldaki siviller ya çapraz ateşte öldü ya da doğrudan İsrail ağır silahlarıyla hedef alındı. Bu bulgular, uluslararası düzeyde acil bir soruşturmayı ve İsrail devletinin kendi vatandaşlarının kitlesel öldürülmesindeki olası rolünün sorgulanmasını zorunlu kılıyor.