israil - isMiMuslim.com https://www.ismimuslim.com Müslimanlarız Thu, 26 Feb 2026 09:23:29 +0000 tr hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.5 https://www.ismimuslim.com/wp-content/uploads/2022/05/cropped-mim-ico-logo-32x32.png israil - isMiMuslim.com https://www.ismimuslim.com 32 32 Ya Adını Koyacağız ya da Teba Olacağız! https://www.ismimuslim.com/ya-adini-koyacagiz-ya-da-teba-olacagiz/ https://www.ismimuslim.com/ya-adini-koyacagiz-ya-da-teba-olacagiz/#respond Sun, 09 Nov 2025 11:14:20 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=2551 Ya Adını Koyacağız ya da Teba Olacağız! M. Sami Zini 09 Kasım 2025 Bir şeyin adını koyarsanız ya ona bağlanmış

The post Ya Adını Koyacağız ya da Teba Olacağız! first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

Ya Adını Koyacağız ya da Teba Olacağız!

M. Sami Zini

09 Kasım 2025

Bir şeyin adını koyarsanız ya ona bağlanmış olursunuz ya da ona karşı bir tavır almak ve ona dair sorumlulukları taşımak zorunda kalırsınız. Bu nedenle “adını koyma” derler, koyma ki tüm bunlarla yüzleşmek zorunda kalma!

Anti-Siyonizm Kongresine sunduğum “Sivil Toplum ya da Hafızamıza Hakaretlerin İzini Sürmek” başlıklı tebliğ metnini1 “özetleyerek sunmak ne kadar mümkün olabilir” diye düşünürken dün sabah yine ve yeniden, tekrar hâline gelen bir aymazlığın malum eda ile haberleştirildiğini gördüm. Bu haber İstanbul Başsavcılığının Netanyahu ve 37 işgalciyle ilgili yakalama kararı çıkarmasına2 dairdi. Bu büyük bir olay mıdır? Neden şimdi? Hangi şartlar olgunlaştı ve saire soruları sıralamanın ne kadar anlamsız olacağı Aksa Tufanı’yla zaten ortadaydı. Bu haber, sadece ve sadece hafızama (bana, dünüme, bugünüme ve yarınıma) nasıl hakaret edildiğinin başka bir kanıtıydı. Post kolonyal süreç ve sonrasında sömürge ulus-devletlerin ideolojik süreğenliğinin nasıl sağlandığını görmemi sağlayan, neden İsrail’in gayri meşruluğunun değil de Netanyahu üzerinden söylem üretildiğini de anlamamı kolaylaştıran bir kanıttı. Buradaki asıl nokta sömürgeci taşeronluğunu üstlenen modernist iktidar söylemlerinin halkı/toplumu (ve evet bizi), nasıl bu kadar aptal ve balık hafızalı yerine koyabileceğini düşündüğünü düşünmemin gerekliliğiydi.

Tüm acı gerçekleriyle beraber, Aksa Tufanı sonrası bu gerçeklere dair üretilen hiçbir gerekçenin geçerli olmadığı ortadadır. Artık amasız ve ancaksız bir şekilde post-kolonyalizm ile kurulan tüm ulus-devletlerin sadece sömürge olarak var olabilecekleri gerçeğiyle yüzleşmek durumundayım. Uydu ulus-devlet İsrail’in meşruluğunun sorgulanmasının, uçbeyi ulus-devlet Türkiye’nin meşruluğunun da sorgulanması anlamına geleceği için üst-perdeden bağımsızlık nutku atanların yalanlarını, sığındıkları tüm bahanelerle beraber ifşa etmek zorundayım.

Evet bugün ulus-devlet bir gerçekliktir, İsrail’in gerçekliği gibi. Türkiye özelinde ise rahatlıkla ne sömürgecilik karşıtı bir ulus-devlet varlığı ne de sanayi kapitalizminin başarısını perçinleştirdiği küresel emperyalizme bir tepki olan milliyetçilik konuşulabilir. Bunun dışında, düşünmenin ve çözüm üretmenin imkansızlığına dair vurguları meşrulaştıran ve bu gerçekliği meşru kabul ettirmeye dönük tüm aygıtlar da sadece hafızamıza hakaretin bireysel ya da kolektif oluşumları olabilir. Oldukça belirgin örneklerle Aksa Tufanı sonrası Avrupa’da pek çok kez tekrarlanan işgal karşıtı, hedefli ve ses getiren eylemlerin servis edilişinde Hafızamıza nasıl hakaret edildiğini gördük. Bunlardan biri, 25.08.2025 tarihinde İngiltere’nin Wolverhampton kentinde İsrailli savunma şirketi Elbit Systems için parçalar üreten, şu meşhur F35 savaş uçaklarının da tedarikçisi olan ve Aralık 2024’ten sonra işgalciye 10 farklı sevkiyat yapan ABD’li Moog fabrikasına yapılan baskındı. Bu eylem herkes tarafından alkışlandı, destek postları atıldı, naif söylemler içinde Batı’dan doğan güneşin ışıkları demet demet konuşuldu. Diğer yanda, 1948 yılındaki kuruluşundan bu yana Amerika’ya, NATO’ya ve Avrupa’ya yüzlerce silah ve araç-gereç, uçak, gemi, uçaksavar üretmiş, işgal rejimine eğitim uçakları sağlamış, İsrail ile Şubat 2023’te siber güvenlik anlaşması, Mart 2023’te BIF’lerle ilgili ortak çalışma sözleşmesi imzalamış ve nedense Eylül 2025 tarihinde İcra Kurulu Başkanı aracılığıyla şirketin “Gazze’de çatışmalar patlak verdiğinden bu yana” ihracat yapmadığını vurgulama ihtiyacı duymuş bir Leonardo vardı. İşgalin katliamları 7 Ekim ile başlamış gibi! Bu tarafta ise, bu firmanın daha öncesinde de işbirliği yaptığı ve şimdilerde yeni ortağı olan bir firma ülkemizdeydi. Hemen yanı başımızdaydı, hâlâ enerji ve yakıt sağlamaya devam eden holdingler ve şirketlerle beraber hafızama hakarete devam ediyorlardı.

Oysa biz, bunlara yönelik protesto niteliğine sahip çok olağan ve normal eylemlere bile nasıl tepki verildiğini biliyoruz. Peki İngiltere’de olanla burada olamayan şey tam olarak neydi? Bu sorunun cevabı ancak sömürgeci ve sömürge farkındalığında, ulus-devlet refleksinin yerel valilerinin vermek zorunda oldukları tepkide ve sivil toplumun bilmesi gereken sınırlarında bulunabilir.

Diğer bir örnek ise çifte vatandaşların neden mesele edilmediği ve edilemeyeceğidir. Bunu mesele edecek ve bu binlerce faşist katili rahatsız edecek, Leonardo ve ortaklarını gündemde tutacak herkesin ve her şeyin, sömürge icazetli modernist iktidarın aktörleri protesto edildiğinde gösterilenden daha fazla tepki alacağını ve ulusal güvenlik meselesi haline getirileceği de unutulmamalıdır; Aksa Tufanı başlar başlamaz masa başında ellerini güçlendirmek isteyenlerin iştahlarının kabarmasının arka planında bunlardan çok daha vahim durumların gizlendiği de. Bu bünyeye alışan/rıza gösteren “sivil”dir ama sivil kalamaz, gün gelince/şartlar el verince/sırtı sıvazlanınca STKlaşmak (kurumsal ya da değil) zorundadır. Gazze bize göstermiştir ki ulus-devlet ve onun sivil toplum aygıtları, ister siyonist çetelerin elinde olsun ister yerel valilerin elinde çok daha fazla “utanmazca ahlaksız” olmuştur.

Sömürgeleştirildiğini ve bunun süreğen olduğunu anlamayan bir toplum direnç sergileyemez. Bu nedenle söylem önerim Türkiye’nin sömürge tecrübesinin adının konulması ve konuşulması gerekliliğidir. “Nitekim Aksa Tufanı en azından üç şeyi yeniden göstermiştir. Birincisi, İslâm ailesi “biz”den çok daha büyüktür ve bu büyük aile için her şey ama her şey bir idrâk, büyüme ve gelişme vesilesi olmaktadır. İkinci olarak “biz”in hedefsizliğini göstermiştir. Eleştirel düşünmek, hatırlamak, öğrenmek, şahitlik etmek önemlidir ancak tebliğ etmek ve direnmek de bütünün ayrılmazlarıdır. Son olarak, sahte seferler yolcularını yormaktadır; en yakın ve en az bedele mukabil sahte hedeflere kapak atmaya bahaneler üretmektedir. Bu bahaneler ortada bir yangın varken yangını yaldızlı sözlerle konuşmanın, hiçbir bedel ödemeden her şeyin düzelmesini uman yapmacık ve lakayt tavrın, yangını söndürmek için eyleme geçmemenin gerekçelerini barındırmaktadır. Mevcudun elden gitmesine dair korkunun terbiyesinde, ‘razı olmadan’ rıza göstermeyi veya daha düz bir ifadeyle ‘icbâr edilme’ fıkhını yeniden üreten malûm kriz hortlamakta ve entelektüel birikimlerle kendini ‘geçmiş’ üzerinden bugüne konuşlandırmaktadır.”3

Gazze bizden üzerine düşen bombaları engellememizi bekleyerek, açlığı ve susuzluğa insani yardım götürmemizi bekleyerek yıllardır direnmiyor. Gazze’yi yanlış anlayıp onun üzerinden duygusal ve hamasi söylem üretmek sadece ulus-devletlerin modernizasyon adı altında Gazze’yi ve Gazzeliyi maniple ve tehdit etme uğraşlarına alkış tutan iyi vatandaşlarının razı olduğu bir tutum olabilir.

İhtiyacımız olan amel süreğenliği/ahlakileşme, direniş/boykot hâline dönüşecek olanlardır. Karşısında olduğumuz sömürgen yapıların tüm unsurlarına karşı sabr ve salat edecek ordulardır: Tıp ve sağlık sömürgenlerine karşı hekimler, modern hukuk yapısına karşı ahlak/hukuk birliğiyle hakimler/avukatlar, sömürge sistemleri ifşa edecek ve onların can damarlarını tıkayacak yazılımcılar, kendi araç ve ekipmanlarını yaratacak mühendisler, el-ilmin gölgesinde muallimler ordusudur. Tüm bunlar dışında ihtiyacımız olmayan şey, üst perdeden sömürgen buyruğun yerel aktörlüğüne gönüllü entelektüel bir ordudur.

Bu bir anarşizm çağrısı değildir. Neyin anarşi ve neyin anarşi olmadığını belirleme yetkisini kendinde görenlere karşı kelimenin tek ve gerçek anlamıyla sivilleşme/direniş çağrısıdır. Meselenin adını doğru koymanın, buna dair söz söylemenin derdidir. Önce kendimize, sonra çocuklarımıza/gençlerimize bu ülkenin sömürge ülkelerden bir ülke olduğunu gerekçeleriyle anlatmanın; bir eylemsellik, tüm sömürge yapılarıyla yüzleşebilmek için donatılmanın çağrısıdır.

 

1 Sivil Toplum ya da Hafızamıza Hakaretlerin İzini Sürmek – Tarihin Sonun’da Anti-Siyonizm Kongresi 8-12 Kasım 2025, İstanbul (antisiyonizmkongresi.org)

3 Varoluş – Tevhide İman, M. Sami Zini, KDY Yayınları, 2025, sy:128

The post Ya Adını Koyacağız ya da Teba Olacağız! first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/ya-adini-koyacagiz-ya-da-teba-olacagiz/feed/ 0 Tekfirci Çetelerin Gazze’ye Konuşlandırılması ve İnsani Yardım! https://www.ismimuslim.com/https-www-ismimuslim-com-tekfirci-cetelerin-gazzeye-konuslandirilmasi-ve-insani-yardim-ticareti/ https://www.ismimuslim.com/https-www-ismimuslim-com-tekfirci-cetelerin-gazzeye-konuslandirilmasi-ve-insani-yardim-ticareti/#respond Mon, 30 Jun 2025 07:50:37 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=2394 Tekfirci Çetelerin Gazze’ye Konuşlandırılması ve İnsani Yardım! M. Sami Zini Aslında büyük bir genellemeyle, sömürgeciliği ve sömürgenliğin yerelliğini gözardı ederek

The post Tekfirci Çetelerin Gazze’ye Konuşlandırılması ve İnsani Yardım! first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

Tekfirci Çetelerin Gazze’ye Konuşlandırılması ve İnsani Yardım!

M. Sami Zini

Aslında büyük bir genellemeyle, sömürgeciliği ve sömürgenliğin yerelliğini gözardı ederek ehli kitap olanların ehli kitap sevgisi üzerinden bu kendilerini nispet edişlerinin tutarsızlıkları mı yazılmalı önce bilemiyorum. Buna dair bir başlıkla bir makale toplayıcılığında ya da kitap kapsayıcılığında ana fikir etrafında bir paradigma oluşturulabilir belki. Ancak bu yazı kendini Allah’a ve O’nunla ilgili bir inanç sistemine nispet edenlerin ortaklıklarının bu paradigmaya dahil olamayacak olan bir durumlarından, daha üst perdedeki bir ihanetden bahsetmeye çalışıyor. Tekfirci çetelerin siyonist çeteyle işbirliğinde fetva üreterek iddia ettikleri, sözde pragmatik yaklaşım metotlarının ve ‘düşmanımın düşmanı dostumdur’ yalanının son ihanetinden: Filistin Direniş’inin lokomotifi ve Gazze Hükûmeti Hamas’a karşı işgalci İsrail ile olan işbirliklerinden.

Son işbirliği durumunu, Suriye özelinde, Batı’nın kusturucu etkisini gösterdiği, sömürgeci uç beylerinin de müttefikliği ile parçalama ve bölme görevinde galip görünen ŞamAta ittifakında gördük. Bundan yıllar önce de görünen bu köye, artık yeni bir kılavuz ihtiyacına artık gerek olmasa da biz yine sadece şahitlik ediyoruz, tabi şimdilik. Bölgede istediği atı koşturamayanlar, engelleri ortadan kaldırmayı artık bölgede yeşeren yeni güçlere, “kadim ve baki” unsurlara tevdi ediyorlar. Bunu kendilerinde meydana gelen zayıflamadan dolayı yapıyor olsalar bile Obama döneminde iddia ettikleri gibi ‘büyük sömürgen’ olmanın bir gereği gibi yansıtarak burunlarından kıl aldırmamanın komedisini sergilemekten de geri durmuyorlar. Son durum bunun tipik bir örneği. Apartheid rejimini soykırım ve işgal rejimiyle harmanlayarak küçük sömürgen olmanın hakkını fazlasıyla veren ve uydu devlet olmayı çevresindeki işbirlikçi ulus-devletlerden daha fazla abartan İsrail’in, Direniş’i yok etmek için son hamlesi bir işbirlikçilik serüveni.

Refah’tan bir kabile lideri olan Yaser Ebu Şebab da tıpkı Golani gibi bu iş için biçilmiş kaftan. Nasıl ki Suriye için diplomatik aile, devlet ricali güzellemesi, soy şeceresi ve entelektüel bir savaşçı parlatımı yapıldıysa Yaser için de aşiretini müdafaa etmek için her şeyi göze alan, Gazze halkını düşünen bir lider hikayesi yazılmaya çalışılıyor. Kabile mensuplarından birinin Hamas tarafından İsrail istihbaratına çalıştığı ispat edildikten sonra infaz edilmesi sonrası bu güzellemeler daha fazla dolaşıma sokuldu. Oysa Yaser daha önce uyuşturucu kaçakçılığı gibi organize suçlara karışmasıyla ve IŞİD gibi gruplarla olan bağlantılarıyla tanınan ve Hamas hükûmeti tarafından kontrol altında tutulmaya çalışılan, Hamas’ı seçim sistemi gibi durumlarla tekfir edenlerin çoğunlukta olduğu bir grubun lideriydi. Aksa Tufanı sonrası ortaya çıkan ve Direniş’in yeni duruma göre yeniden yapılandırıldığı durumdan faydalanarak kendini, sivilleri Hamas kontrolünden ve güvenlik kaosundan koruyacağını ve gelen yardımları kontrol etmelerine engel olacağını iddia eden silahlı milis “Halk Güçleri”nin (al-Quwat el-Shabeyaa) lideri olarak yeniden tanımladı. İsrail tarafından silahlandırılan milislerinden yaklaşık ellisinin Hamas tarafından ortadan kaldırılması sonrası sesi kesilir gibi olan örgüt bu hafta yeniden yeni silahları ve Filistin bayrağı ve “Terörle Mücadele Birimi” logosu taşıyan üniformalar giyen adamlarıyla ortaya çıktı. Yaser, güçlerinin doğu Refah’ı kontrol ettiğini iddia ettiği bir videoda kendini göstererek İsrail ile olan işbirliğini delillendiren bir çağrı yaptı. Yerinden edilmiş kişileri geri dönmeye çağırdı ve onlara İsrail askeri gözetimi altındaki geçici kamplarda “yiyecek, barınak ve koruma” sözü verdi. Tekfirci çetelerin Golanileşmiş Gazze versiyonu yapılmaya çalışılan bu ayrılıkçı kuvvetlerin faaliyet gösterdikleri bölgelerde kontrol de tabi ki İsrail ordusunda. Buna rağmen örgüt Filistin meşruiyeti altında faaliyet gösterdiğini söylüyor. Bu, işbirlikçi Abbas’ın Filistin Yönetimi’ne olası bir gönderme olarak görünse de Abbas henüz herhangi bir resmi ilişki içinde olduklarını doğrulamadı (gerçi ha Abbas ha Netanyahu). Örgüt barbarların kulaklarına hoş gelen bir vizyona sahip olduğunu ve görevlerinin sivilleri “fiili hükümetin (Hamas) teröründen” ve yardımların yağmalanmasından korumak olduğunu iddia ederek sevimli müttefikliğini sürdürürken Gazze halkına zulmetmeye devam ediyor.

Bu noktada sömürgeciler tarafından yaratılan ve müttefik yerli-milli devletler tarafından idare edilen insani yardım ticaretinin asıl kurgusu başlıyor. Şebab ve milisleri bu kurguda başrolü oynuyorlar. Yöntem basit: İnsanların acizliğini kullan ve onların bu durumunu lehine çevir. Böylece Gazze’deki insani yardım sisteminin çökmesi ve İsrail ablukasının özellikle bu bağlamda devam etmesi, kendisini alternatif olarak sunan yeni güçlerin oluşumunun hazırlanması sağlanıyor. Amerikan yardım merkezlerinin de bu oluşumla koordineli çalıştığı biliniyor. Onlarca tanıklığa, video ve belgeye, Hamas’ın açıklamalarına rağmen Yaser Ebu Şebab, güçlerinin yağmayı engellediğini iddia ediyor. Oysa bu videolardan, dünya kamuoyuna “Gazze halkı konvoyu yağmaladı” ve “yağmaya izin vermeyen Hamas” diye servis edilen görüntülerden, Kerem Şalom ve Selahaddin Yolu yakınlarında yardımların ele geçirilmesinde örgüt militanlarının nasıl rol aldıkları ve yağmayı kendilerinin yönettikleri görülüyor. Haaretz, el-Quds News ve Washington Post’tan gelen haberlerin analizi, Ebu Şebab’ın milislerinin İsrail koruması altında faaliyet gösterdiğini doğruluyor. Görgü tanıkları, adamlarının kamyon şoförlerinden “koruma parası” talep ettiğini, onları dövdüğünü ve kendi kontrollerinden çıkan bir yardım konvoyunu bir İsrail tankının tam görüş alanına çekerek ateş altında bıraktırdıklarını söylüyorlar. Bu ihanetlerinden birinde Altı Filistinli subay (muhtemelen Hamas polisinden) Yaser Ebu Şebab’ın adamlarının yardım sevkiyatlarını yağmalamasını engellemeye çalışırken İsrail’in hava saldırısında öldürüldü.

Direnişçi Gazze halkı tarafından Ebu Şebab, İsrail’in bir taşeronu ve Filistin toplumunu parçalama projesinin bir aktörü olarak görülüyor. Diğer yandan Abbas yönetiminin bir uzantısı ve İsrail ajanı olarak görenler de var. Sonuçta silahlı bir kaos dalgasıyla işbirlikçi oldukları kesin olan örgütün dışarıdan dayatılan bir çete olduğu gözüyle bakılıyor. Abbas’ın ne olduğunu biliyoruz ancak yeni bir Abbas’tan ziyade yeni bir Golani yaratılma arzusuna Abbas’ın ses etmeyeceğini de. Henüz ispatı gerçekleşmemiş ama dolaylı olarak şüphe uyandıran bazı gelişmeler ve yansıyan haberler de bölgedeki bazı işbirlikçi ve müttefik devletlerle gayri resmi temaslarda bulunduklarını işaret ediyor.

İsrail babası Amerika ve annesi Avrupa bekçiliğinde, bu büyük sömürgen ailesinin izlediği yolu izlemeye devam ediyor. ABD’nin 2005’te El Kaide ile savaşmak için Irak’ta desteklediği “Sahwa” milisleri ya da İsrail destekli Güney Lübnan Ordusu’na (SLA) gibi. Sahwa ABD çekildikten sonra, SLA ise İsrail’in 2000’de Lübnan’dan kovulduktan sonra çökmüştü. Kırılım devam ediyor, Gazze’nin barbar uygarlığın içinde çok fazla olması bu kırılımı tetikledi. Ve artık çok daha fazlası olacak Gazze. Zafer sahibi Gazze direnişi ve halkı bu zorluğun altından da olarak kalkar elbet. Allah’ın izni ve yardımıyla, bir gün tarih kitaplarında bu barbar uygarlığın çöküşünün anlatımı şu cümleyle başlayacak: her şey Gazze ile başladı…

Kısa vadede kazanan, pragmatik, modern diplomatik, bölgesel ve küresel denklemin dengelerini gözetenlerin nasıl tek tek düştüklerini gördüğümüzde son kale mitli, soykırım destekçisi, yerli-milli ehli kitap seçkinlerinden ve kendinden başkasına yaşam hakkı tanımayan ehli kitap mensuplarından hesap sorulurken onlara meyletmemiş olmanın mükafatını umuyorum.

The post Tekfirci Çetelerin Gazze’ye Konuşlandırılması ve İnsani Yardım! first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/https-www-ismimuslim-com-tekfirci-cetelerin-gazzeye-konuslandirilmasi-ve-insani-yardim-ticareti/feed/ 0 Bu Savaş Sadece Bir Savaş mı? https://www.ismimuslim.com/bu-savas-sadece-bir-savas-mi/ https://www.ismimuslim.com/bu-savas-sadece-bir-savas-mi/#respond Tue, 17 Jun 2025 09:58:23 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=2315 Bu Savaş Sadece Bir Savaş mı? M. Sami Zini İran vurmadan saatler önce uyarısını yapıyor. Siyonistlere bulundukları yerleri terk etmelerini

The post Bu Savaş Sadece Bir Savaş mı? first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

Bu Savaş Sadece Bir Savaş mı?

M. Sami Zini

İran vurmadan saatler önce uyarısını yapıyor. Siyonistlere bulundukları yerleri terk etmelerini söylüyor, ki bu tam bir savaş hukuku. İster kabul edin ister etmeyin, ulus-devlet refleksine, tüm ulus-devletler gibi sapla samanı karıştırmış olmalarına rağmen Suriye’de de aynı şeyi yaptılar. Seversiniz ya da sevmezsiniz tam nedenlerini bilemem; -ki ileride biraz detaylandıracağım gibi bu bir sevgi meselesi değildir- batıca tercümeler, ulus devlet kaynaklı hamaset ya da siyasi mezhepçiliğin itikad bellenmesi, karşılıklı hatalar vs… Lâkin uyarı yapılmasına, “danışıklı dövüş” gibi bir etiket yapıştıramazsınız. Hele hele İran en üst düzey askeri komutanlarını kaybetmişken ve kaybetmeye devam ederken. Bu durum İran-İsrail savaşının bir dalaşma olmadığını görmek için bile yeterli olmalı. Zira yaşananlar sadece bir savaş değil. İran rejimini devirmeyi ve onu barbar hegemonyaya tâbi bir hâle getirmeyi amaçlayan bir egemenlik savaşı. Bu hedef için çok tanıdık gelen ama bu defa “her şeye güçlerinin yettiğini” zannedenlerin karşılarında “kapalı bir kutu” olmayı başaran İran gibi bir gerçeklik var.

Saddam Irak’ına yapılanları düşünmek bunun için yeterli olabilir. Zira İran için de Amerikan-Siyonist ittifakının üç temel amacı aynı tekrara oynuyor: Nükleer programın imha edilmesi, askeri gücün kırılarak gelişmiş füze sistemlerinin devre dışı bırakılması ve demokratik/işbirlikçi bir rejimin iş başına getirilmesi. Buradaki demokratlığın nasıl bir şey olduğunu izah etmeye gerek olmadığını varsayıyorum. Şah’ın oğlunun ve efradının nasıl hazırda beklediklerini görmek buna dair başka bir ipucu verebilir. Tüm bu hedefler için İranlı Mossad ajanlarını kullanarak sızdıkları yerlerde neler yaptıklarını gördük. “Ya bu İran da ne kadar aciz ve tedbirsizmiş” gibi bir söylem başta kulaklarımıza hoş gelse de hem ırk hem etnik hem de dil olarak oldukça çeşitlilik arz eden Yahudilerin üzerine bina edilmiş Siyonist istihbarat çetesinin bunu yapabilmesi gayet normal bir durum. Aynı şeyin, mesela böyle bir durumda, Türkiye’de yaşanmayacağının hiçbir garantisi yok. Bu tür ajanların faaliyetleriyle yapmış olduklarının ve uyuyan hücreleri uyandırma girişimlerinin sekteye uğratılması ve İran’ı bugünkü savaştan geri adım attırmaması asıl önem verilmesi gereken konulardan biri. Zira rejim bir şekilde toplayarak ve ilk şoku atlattıktan hemen sonra, çoğu ülkede yaşanabilecek bir darbe girişimine bile maruz kalmadan karşılık verdi ve ardından saldırıya geçti.

Ortaya çıkan bir gerçek daha var ki İsrail balonu kendi işgalci yerleşimcilerini korumaktan bile aciz bir sünepelik örneği. Netanyahu ülkesinde kalmayı göze alamazken, yerleşimcilerin nasıl aldatıldıklarını da görüyoruz. Yapılan saldırıdan o kadar emin görünen hükumetleri onlara ne yeterli sığınakları sunabiliyor ne de Demir Kubbe gibi savunma sistemleri ile koruyabiliyor. İran hâlâ elindeki eski nesil füzelerini kullanmaya devam ettiğini iddia ediyor ve henüz tüm cephaneliğini devreye almış görünmüyor. Bu durum, uzun vadeli bir savaşa hazırlandığının bir göstergesi olabilir. Çin’in gerçekleştirdiği sevkiyatlarla beraber düşündüğümüz zaman bu ihtimal kuvvetleniyor. İşgalcinin Gazze’de hâlâ esir olan siyonistleri kurtaramadığı ve kara operasyonlarında ağır kayıp verdiğini de unutmamak gerekiyor. İşte tam burada siyonistlerin umudu İran’da gerçekleşecek bir darbeye kalıyor. Bu durum çok imkansız değil, zira bugün İran’da yapılmak istenen asıl şeylerden biri bu. Üst düzey liderlerin hedef alınmasının da temelinde bu durum yatıyor. Netanyahu’nun İran halkına seslenmesi gibi komediler buna dair işaretlerden. Trump’ın da temennisi bu yönde ve bölgedeki müttefik ülkelerle bunun müzakereleri yapılmaya devam ediliyor.

Evet İran kısmen modern bir ulus devlet, ismindeki ‘İslam’ ifadesine rağmen bu böyle. Yalnız bölgedeki diğer sömürgecilik sonrası ulus devletlerden oldukça farklı yanları var. Bu hem etnik ve dil olarak böyle, hem de coğrafya ve yönetim olarak. Bu konuyla ilgili detaylara girilmesi hâlinde aynı anda İran halkının onca çeşitliliğe rağmen “birlik” vurgusunun kaynağı da tartışılmalı. Her ne olursa olsun İran’ı barbar hegemonyaya ve sömürgecilere karşı aziz duruşundan dolayı desteklemek sömürgecilik karşıtlığının olmazsa olmaz bir şartı iken, müslümanlık iddiasındaki bir aklın aksini düşünmesi de eğer art niyet barındırmıyorsa ancak bir yanılsamanın sonucu olabilir. Bu yanılsamaların hem ana akım medyadan hem de ulus devlet batıniliğine bağlı mezhepçiliğin manipülasyonuna tabi olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Neyse ki şimdilik konum bu değil.

İran barbar hegemonyanın son temsilcileriyle ve Uluslararası Attom Enerjisi Ajansı’nın eliyle aldatılarak diplomatik kıskaçta tutulmaya çalışıldı. Bu durum da aslında çok tanıdık. Tam bu noktada Roger Garaudy’nin Saddam ile ilgili anısını da hatırlatıyor ve geçiyorum. Başka bir açıdan İran’lı Siber Direnişçilerin İsrail’e ait pek çok gizli bilgiyi ele geçirdiğinin İran tarafından ilan edilmesinin üzerinden medyada hızla geçildiğini ve İran’ın bir iddiası olarak haber metni muamelesi görerek öneminin atlandığını söyleyebilirim. Bu büyük bir operasyondu ve İsrail’in yine erken hamle yapmasına neden oldu. Netanyahu’nun Yunanistan’a gidip gelmesinin bir sebebi de bu. Zira İran’ın elinde tüm gizli sığınakların ve üslerin bilgisiyle beraber silah ve savunma sistemlerinin, İsrail ile işbirliği yapan İranlılar başta olmak üzere tüm ülkelerdeki hainlerin bir listesi bulunuyor. Atom Enerji Ajansı’nın başkanının da Siyonistlerle birebir ilişkisi bu belgelerle ifşa edilmişti ki İsrail bir nevi mecbur kalarak savaşı başlatmak zorunda kaldı. Böylece ilk defa Arap olmayan bir tarafla savaşa giren İsrail, 1973’den sonra modern bir devlet yapısıyla karşı karşıya kalmış oldu. Önce Tahran’ın sonra daişgal altındaki Tel Aviv’in vurulması modern devletlerin başkent sembolü için önemli bir durum. Böylece bir sembol üzerinden aslında savaşın iki tarafın savaşı olmadığını anlamak kolaylaşabilir.

İsrail’in sömürgecilerin uydu devleti olarak varolabilmesinin ihtimali azalıyor. Bu durum Amerika-Siyonist oluşum ve Arap ittifakının kaçınılmaz olacağını gösterir. Tabi bu durumda “yesinler birbirlerini nasıl olsa biz kazançlı çıkacağız” tavrının ahmaklık olduğunu görmek için Türkiye’nin de kendi içine bir bakması gerek. Amerika nasıl ki planlamada, lojistikte ve katliamda her şeye ortaksa onun müttefikleri ve işbirlikçileri de aynı şekilde ortak olarak görülecektir. İsrail’in düştüğünü gören işbirlikçi devlet adamlarının aksi söylemlerine rağmen Azerbaycan-Türkiye ikilisinin Gazze Soykırımına yaptıkları destek resmi ağızlardan itiraf edilmiştir. Gizli saklı yapılmaya çalışılanların da dijital ayak izlerinin silinmesi imkansızdır. Belki ileride ortaya çıkacak bazı durumlar, İran’a karşı PKK’ya silah bıraktıranların yeni oluşumları olan PYD ile beraber tekfirci çeteleri de eklemleyerek planladıkları kara operasyonuna herkesi razı edebilir. Bunun için sömürge devletlerde kamuoyunun nasıl oluşturulacağı ile ilgili birkaç tahmin yürütmek hiç de zor olmayacaktır. En azından şimdilik ŞamAta ehline ve sünni-şii kepazelikler üzerinden konuşlandığı yere bakmak yeterli olabilir.

Bu savaş eğer İran’ın planladığı gibi giderse jeopolitik ve teknik boyutlarıyla askeri doktrinleri ve bölgesel denklemleri alt üst ederek yeniden dizayn edebilecek kadar büyük bir mücadele ürünü olacak. Bundan sonra kimin kiminle ne kadar ve nasıl iş tutacağını, kimin kime “dost” olacağını, kimin kime “kardeşim” diyeceğini görebiliriz belki.

Aslında Gazze ateşi nasıl düşecekse öyle düşüyor tüm dünyaya! Ve herkesin kendi ülkesinin gerçekleriyle yüzleşmesi gerek.

Ve yine tekrarlıyorum:

Bir dönüşüm ateşi Gazze

yangın hâlindeki dünyada

tüm halkların maskeli palyaçolarını

yerli-milli işbirlikçilerini

kendi dininin müslümanlarını

reel politik paçavralarını

diplomatik kibir abidelerini fâş eden!

Bu ateş sonrası aynıysan

Üzülme Gazze’ye

kendine yan!

 

The post Bu Savaş Sadece Bir Savaş mı? first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/bu-savas-sadece-bir-savas-mi/feed/ 0 Neden Direniş Kazandı? https://www.ismimuslim.com/neden-direnis-kazandi/ https://www.ismimuslim.com/neden-direnis-kazandi/#respond Thu, 16 Jan 2025 08:20:37 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=2211 Neden Direniş Kazandı? م Anlaşmanın şartlarını okuduğunuzda düşmanın kameralar önünde ve müzakerelerde sergilediği tavrın sahteliği de ortaya çıkıyor. Bu metne

The post Neden Direniş Kazandı? first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

Neden Direniş Kazandı?

م

Anlaşmanın şartlarını okuduğunuzda düşmanın kameralar önünde ve müzakerelerde sergilediği tavrın sahteliği de ortaya çıkıyor.

Bu metne nasıl imza atıldı ve siyonist kibir bunu nasıl imzaladı; tartışmaya açık olabilir. 

İşgalci Apartheid İsrail’i ve kamuoyunu karıştıran ve kızdıran şeyin ne olduğunu da görebiliyoruz.

Dr. Halil el-Hayya’nın Basın açıklaması da göstermiştir ki Gazze ve Direniş, siyonist milliyetçi faşistlerin sözlerine sâdık kalmayacaklarını iyi biliyorlar. Ancak bu hakedilmiş zafere karşı bizdeki yerli-milli, kardeş Azerbaycanlarıyla iş tutan, işgalciyi gemi gemi, liman liman besleyen 7 Dolar 25 Centlik diplomatik/politik, günlük siyaset dilinin müdavimi lağım farelerine ne oluyor? Sevinçleri bile sahte, yapmacık, mide bulandırıcı. Tabi bir de lafı eveleyip geveleyen, döne döne devrilmeyi alışkanlık haline getirmeyi marifet biliyorlar ya! Trump gümbür gümbür çarpıyor göğüslerinde. 32 dişleriyle hamaset gülüşleri de gelecek sonrasında biliyoruz. Ancak basın toplantısı çok şey anlatıyordu, anlamak isteyenler için. Sadece Türkiye’nin adının nerede ve nasıl geçtiğine bir bakılırsa buruk sevincin bile ülke vatandaşı olarak bize çok olduğunu anlarsınız. Gazze Direnişine ihanet öyle böyle bir ihanet değildi. Türkiye ülke olarak müslüman vicdanlara büyük bir darbe indirdi. Görüldü ki bunun bırakın onarımına/ıslahına tevbesine bile niyeti yoktur. Ancak insani yardım ticaretinde seviye yükseltebilir, onca yerli-milli silahını cebinde tutarak. Pardon kardeşi siyonist destekçisi Azerbaycan’dan, Nato kuyruğu Ukrayna’dan, Amerikan sömürgecisinin boşalttığı Somali’den sıra gelmez mazlum Gazze Halkına hiçbir zaman!

Neden direniş kazandı diyoruz. Çünkü aşağıdakilerin hepsi inşâAllah düştü:

  • Gazze’nin işgali

  • Siyonist esirlerin zorla kurtarılması

  • Hamas’ın yönetimine son vermek

  • Kuzey Gazze’yi ilhâk etmek

  • Netzarim ekseninde kalmak

  • Philadelphia ekseninde kalmak

  • Refah kapısının kalıcı olarak kapatılması

  • Hamas liderlerinin sınır dışı edilmesi

  • Gazze halkının Sina’ya göçü

  • Gazze’de yerleşimcileri konuşlandırmak ve yerleşim birimleri inşa etmek

  • Arap ülkelerinin yönetiminde bir Gazze hedefi

  • Hamas’ın askeri gücünün ortadan kaldırılması

  • Yüzyılın Anlaşmasının uygulanması

  • Avrupa’ya giden Ticaret hattının noktalarının inşâ edilmesi

  • Generallerin planını uygulamak

  • Normalleşme adı altında Apartheid’in kanıksanması

  • Arap Siyonistlerin ve Filistinli İşbirlikçilerin Gazze’de hakimiyeti

  • Gazze için ertesi günün planı

  • Gazze kuşatmasının sürdürülmesi ve açlığa mahkum edilerek direnişin kırılması

  • Direnişe karşı gösterilerin ve protestonların sağlanması

Karşılığında Gazze ve Direnişinin elde ettikleri:

  • Hamas şartlarını dayattı

  • Binlerce Filistinli esiri zorla serbest bıraktırdı

  • Binlerce Siyonist öldürüldü

  • 1.500’den fazla tank imha edildi

  • 30 binden fazla Siyonistin yaralanmasına neden oldu

  • 150.000’den fazla Siyonistin yerinden edilmesine neden oldu

  • 34 milyar dolardan fazla zarara neden oldu

  • Ordunun konumunu yok etti ve siyonist askeri gücü yendi

  • Siyonist varlığın ekonomisini bozdu ve cari açıklarla başbaşa bıraktı

  • Gazze’deki her aile için tazminat aldı

  • Gazze’nin tamamının yeniden inşasını sağladı

  • Günde 600 kamyonla yardım girişini sağladı

 

Sayıları 45 bini bulan hatta daha fazlası da olacak olan (dün bile işgalci bombalamasıya 5 kişiyi katletti) şâhîdlere gelince, bu insanlar bizdekilerin anlayamayacağı, Direnişin ne demek olduğunu bilen haysiyetli ve onurlu bir halkın göçenleriydiler. İnşâAllah şâhîdlerdir; ancak bu şâhîdlik ihanet edenler için çok da hayra alamet değil!

The post Neden Direniş Kazandı? first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/neden-direnis-kazandi/feed/ 0 Döne Döne Devrilenler https://www.ismimuslim.com/done-done-devrilenler/ https://www.ismimuslim.com/done-done-devrilenler/#respond Thu, 12 Dec 2024 14:30:15 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=2155 Döne Döne Devrilenler M. Sami Zini Yeni bir intifadanın asla mümkün olmayacağını kabul edenlerin ve Modernleşme adı altında Gazze’ye İnsani

The post Döne Döne Devrilenler first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

Döne Döne Devrilenler

M. Sami Zini

Yeni bir intifadanın asla mümkün olmayacağını kabul edenlerin ve Modernleşme adı altında Gazze’ye İnsani Yardım götürenlerin işgalciyle normalleşmesinin arka planını görmek için bile Aksa Tufanı yetmeliydi.

Yetmedi…

Ne intifadalar bitecek ne de Aksa Tufanları.

7 Ekim bir milâd idi; tamam.

Ama kimin için?

Gazze için olmadığı kesin.

Direniş ile ilgili çok şey söylendi ve yazıldı.

Daha fazlasına burada gerek yok.

Peki ya Suriye?

Bu yazı, 4 Aralık Çarşamba günü Azez’e girmeye başlayan TSK konvoyu görüntüleri sonrası yazılmaya başlayan, olayı geniş bir açıyla değerlendirmeye dönük olan yazının tırpanlanmış, başı gözü yarılmış hâli. Bu durum hem hızlı gelişmeler karşısında artık hemen hemen defalarca yazılan ve tekrarlanan argümanları tekrarlamamak hem de son gelen “uçan kuş haberleri”yle az da kişiselleştirilme gerekliliğinin bir sonucu.

Aksa Tufanı’ndan tam bir ay sonra, Türk Ulus-Devleti’ndeki icâzetli STK memurlarının masa başı pazarlık misyonlarını itiraf ettikleri; Hamas’ın herkesi şaşırtan hamlesine, bu hamle sonrasında onunla ittifâk içinde olduklarına düşmanlığı açıkça gösterdikleri olaylar/gelişmeler yaşandı. O günlerde kısaca bu organizasyonları ve ürettikleri “batıca” dili şöyle ifade etmiştim: Sattılar!

O günlerde kişisel sohbetlerimizde, bugün adına rahatlıkla “ihanet” denilebilenleri dile getirdiğimde “yok artık daha neler” tepkisini gösterenler bugün o gün durduğumuz yerin neresi olduğunu çok iyi biliyorlar, şâhitdirler. Meselenin kişisel boyutunda etiketlemelerin ve iftiraların olması görmezden gelinebilecek bir durum olabilir. Ancak zulme sadece zulüm olduğu için karşı çıkabilme, zalime ve zulme buğz etme yeteneğini kaybetmiş olanlara anlatacak fazla bir şeyimiz olmadığını anlamak da; korunaklı alanlarını muhafaza etmek adına nelerden taviz verebileceklerini görmek de can acıtıcıydı. Aynı odaklar seçim sürecinde ise her şey çok normalmiş gibi davranıp Gazze üzerinden plasiyerliklerini göstermeye devam ettiler.

Neyse ki bunu atlattık!

Bugün başka acıları ve sancıları konuşma zamanı!

Bundan 13 yıl önce Suriye’de yaşananlarda “sütten çıkmış ak kaşık” tavrı takınanların bugün “başladığımız işi bitirdik” tavrı kimseye mide bulandırıcı gelmiyor mu?

Evet, buruk bir sevincimiz var; hapishanelerden kurtulanların görüntülerini ve röportajlarını, Suriye’deki her kesimden insanın sevincini; orada 40 yıldan fazla hapsedilmiş olanların yabancısı oldukları bir dünyaya yeniden doğmuş gibi çıkışlarını izleyince seviniyoruz. Tüm bunlar zalim oğlu zalim Esad’a reva görülenleri haklı çıkaracak delillerden de kimin gözünden? Tabi ki Suriyeli halkların gözünden. Ancak bulunduğumuz coğrafyada bir sömürge devamı olan ulus-devlet ideolojisinin normalleştirilmiş refleksini düşündüğümüzde bu bir ikiyüzlülük değil mi?

Sömürgecilerin işbirlikçi STK’larının (özellikle beyaz baretliler) yalan haberleriyle dolduruluşa getirilen ve onların bombalamalarını “içlerini soğutmayan danışıklı dövüş” olsa bile savunan yerli-milli STK şefleri bu iki yüzlülüğü hiç fark etmediler mi?

“Devlete baş kaldıranın başı gövdesinden ayrıla” ifadesi onlara hiç tanıdık gelmiyor mu?

Uzak tarihlerde cereyân edenleri bir kenara bırakalım ama yakın tarihte Türkiye Devleti, kendisine başkaldıranlara, o hengameli ve netameli günlerde haklı/haksız ayrımı yapmadan ve kimi noktalarda adaleti de ayaklar altına alarak, insanlara birbirlerini ihbar etmelerini söyleyenlerin arkasında toplanarak karşılık vermişti. “Tabanın” cezalandırıldığı “tavanın” ise kaçtığı ya da kalanlardan aktörel olarak nüfus sahibi olanların farklı muameleye tâbi tutulduğu o sürecin sonunda “baş kaldıranların kafası” ezildi. Bugün laboratuvarda üretildiği itiraf edilen FETÖ tabirini kullanarak küfürler savuranların bir zamanlar liderlerinin fikirlerini değil menfaatlerini savunma adına bizi “tefrika” ile suçladıklarını, gazetelerine abone olmadığımız için tacizlerini, ‘Kur’an Dersleri’ yapan abilerimizin Hocaefendi kitaplarını tavsiye eder duruma evrildiklerini unutmuş da değiliz.

Bu da çok kişisel mi oldu?

Bu dünkü meselemizdi, geçiştirilim gitsin. Nasıl olsa kol kırıldı ve kelleler alındı. Sırada alınacak kelleler varsa yeni bahanelerin yaratılması çok mu zor ola?!

Yine de söyleyelim bundan önce Suriye Meselesi adı altında girişilen her ne varsa hepsinde hangi refleks etkili olmuşsa bugün aynı refleksi gördüğümüzün farkına varmamız gerekiyor. Esad, daha önce yaptığının kat kat fazlasını, 13 sene önceki süreçte başlayan isyanları bahane ederek devlete başkaldıran halkını, hapishanelere tıkmaya ve işkence etmeye devam etmiştir. Türkiye’nin o süreçte hiç payı olmadığını iddia edenlerin maskesi de düşmüş olmuyor mu şimdi?

Ayrıca Türkiye’de en basit/ufak bir tartışmaya/kavgaya katılmasıyla, haklı olup olmadığına bakılmaksızın deport edilen Suriyeli mültecilerin de akıbeti biliniyordu. Yine aynı şeyi Sisi’nin yaptığını da gayet iyi bilmelerine rağmen Mısır’a deport edilen müslümanları saymaya başlamayalım mı? Baas rejimi despotik/zalim idi tamam, dünkü despotik/zalim Sisi rejimine hangi etiketi uygun görmekteler şimdi?

Bugün “bayrak operasyonları”yla gözümüzün içine sürekli Esad zulmünü servis etmelerinde, dünyaya hapihane videolarıyla seslenmelerinde bir tutarsızlık ve bir tanııklık hâlâ sezilmiyor mu?

Rusya meselesine gelince…

Hasan Nasrallah’ın Kasım Süleymanî ile beraber Putin’i Suriye’de sahaya inme konusunda nasıl ikna ettiklerini anlattığı röpartajını hatırlamak yeterli. İkna edilmiş bir Rusya’nın kurmaya çalıştığı denklemde oldukça uzun bir süre muhafızlık yapmasına rağmen gördüğü başarısızlık karşısında Ukrayna’da eli kuvvetlenmişken bir adım geri çekilmesi farklı bir analiz konusu olabilir. Lâkin iltica etmesine izin verdiği ve bunun için koridor açtığı ‘yaşayan bir Esad’ın Rusya’nın nasıl işine yarayacağnı daha sonraları görecek gibiyiz.

17-18 Kasım’da Katil Soykırımcı İsrail’in İç İstihbarat Şefi Ronan Bar’ın Türkiye’de MİT Müsteşarı ile yaptığı görüşmenin (bırakın tutuklanması gerekliliğine, kafasına sıkılmasını temenni etme naifliği içinde olduğumuz) sadece BAE’de İsrail’li Subay’ı öldüren 3 Özbek Kahramanın yakalanmasını sağlamak için olduğunu düşünmek az kokulu ihanet ummaktan başka bir şey olmayacaktır. Hizbullah’ın ateşkese razı edilme süreci ve hemen arkasından NATO Yetkililerinin ziyareti ve sonrasında Suriye’de başlayan hareketlilik bize bazı ipuçlarını vermişti.

Çok fazla detay var.

Bunlarla ilgili derlenmiş, devasa boyutta verilere erişim mümkün, ana akım medya dışındaki kaynaklar bu noktada size çok farklı şeyler söyleyecektir. Olayın Direniş ekseniyle ilgili Türkiye ayağının konuşulmasına biraz daha zaman olduğunu düşündüğüm için fazla uzatmıyorum. Zirâ biraz daha kişiselleştirmeye devam edeceğim.

Mart seçimlerine kadar delillleri sunulmasına rağmen işgalciyle yapılan işbirliklerinin ifşâsında yemediğimiz hakaret/etiket kalmamış olmasına rağmen, resmi ağızların itirafı sonrası tevil sırasına girenlerin, İsrailli Subayı eleyenlerin deport edilmesini aklamak için “ama o sivil hahammış” söylemine sarılmaları, düşmanını tanımayanların cehaletleri karşısında girilecek detayları ağırlaştıracağı malûm.

Suriye’de İsrail’le savaşılacağı iddialarını 1 Dolar 27 Cent’lik komisyonların alındığı, bizi vuracaklara yakıt gönderecek kadar ahmak olmadığımızı düşünmemiz sayesinde çürütebiliriz. Yoksa bunda da mı bilmediğimiz çok ama çok özel şeyler var?!

Bugün Gazze’nin durumu ortada.

“Eğer reis olmasaydı bugün Gazze olmazdı” söylemini çok yakın zamanda duymuş olmanın rahatsızlığını ifade etmemin bir yolu yok; resmi belgelerle ve söylemlerle işbirlikçiliği ve soykırım destekçiliği tescillenmiş Türkiye’de bu durumu protesto edenlerin nasıl bir muameleye tâbi tutulduklarını görmenin öfkesini de…

Özgür Vicdan sahiplerini savunuyor olmamızın karşılığında “solcuların diliyle konuşuyorsunuz” ithâmına muhatap olmanın komik yanı muhalif etiketinin rengini belirleme yetisini ellerinde bulunduranların kendi renklerini belirleyenleri göremiyor olmaları.

Suriye’de hareketlilik başladığında, (yaklaşık sekiz ay önce tarafıma, kendisine MİT tarafından sorulduğumu haber vermek için gelen) eski tekfirci selefi sonrasında sosyal medya fenomeni boşboğaz eski bir arkadaşım (bu ifadeleri direkt yüzüne söylediğim için rahatlıkla yazıyorum) heyecanla yanıma geldi. Komutan Golani’yi ve hareketini anlatışı ve gözlerindeki ışıltıyı fark etmemem imkânsızdı. Konuşmaları sonrasında ona “iddianızı ispat vaktiniz geldiğinde işbirlikçilerden olup olmadığınızı göreceğiz” diye yanıt vermiştim.

Kısa sürede ortaya çıkan gerçeklik Suriye’nin yeni bir 1980 Irak’ı olacağı yönünde. Amerika etrafında örgütlenmiş barbar hegemonyanın, içinde, soykırımcısından işbirlikçisine, müttefiklerinden örgütlerine kadar pek çok unsurun olacağı, İran-Irak savaşının yenilenmiş ve üretilmiş bir versiyonu için uğraştığı görülüyor. Bu bölgedeki diğer ulus-devletlerin birbirine kenetlenecek konformist ve oportunist unsurlarına yönelik bayrak operasyonları için de bulunmaz fırsatlar yaratacak.

Gazze hâlâ direniyor.

Yerli-milli-sünni-şii tüm işbirlikçilerine rağmen maskeleri düşürmeye devam ediyor.

Yine de döne döne devrilenleri Gazze ifşâ etmiş olsa da mürîdlerin bu dönüş hızına ayak uydurmadaki kabiliyetlerini takdir etmek gerekiyor!

Hamd olsun ki aksi söylense bile sömürgecilik sonrası bir ideolojik yapı olan ve Türkiye’de Kemalizm üzerinden nevşünemâ bulan ulus-devletin islam ile barıştırılma projesi de iflas etmiş bulunuyor. Bundan sonra operasyonelliğe rağmen “ciddiyet” ve “iddia sahibi olmanın” bedeli artık ucuza kapatılamayacaktır.

Tarihte yüzyıl çok kısa bir süredir.

NATO Uçbeyliğine fazlasıyla güvenmenin bedeli bir gün ödenecektir.

Trump’ın gerekirse NATO’dan çıkarız açıklamasının öylesine bir açıklama olmadığını görmek gerekir.

Dün Gazze üzerinden devşirilen, seçim dönemlerinde pazarlanan hamasetin de, Suriye’de zamanında reddedilen ama bugün “başladıkları işi bitirme” moduna girilen galibiyetin de hesabı verilecektir.

Bana getirilen haberin detayına fazlasıyla girmeyeceğim. Ancak boşboğaz olsa da yalancı olmayan o arkadaşın bana geleceğini bilenlerin, etiketleme konusunda bilgiden ve istihbari yeteneklerden de uzak olduklarını anlıyorum. Gönderdikleri haberi aldım. 26 Nisan’da X Platform’da cevap verdim ama yazmış olduklarıma ilave edeceğim tek şey haberi yanlış insana gönderdikleri olabilir.

Bu arada fenomenliğini kullanarak eskisi gibi Canlı Sohbet açmasını istediğiniz, etrafına kitle toplaması için dernek vb. kurumlar açmasında yardımcı olmayı vaadettiğiniz o arkadaştan kendilerine ekmek çıkmayacağını bilmeliler. Zaten kendisi hemen hemen Belediye hopörlerinden anons vermiş kadar haberinizi yaymakta başarı sağlamış durumda.

Rahat olun.

Yaptığınız ve yapacağınız tek şey ‘korku’ üretmek olabilir.

Olsun, bunun hesabını da nasıl olsa bir gün vereceksiniz.

bir ölüm var

bir de hesap günü…

The post Döne Döne Devrilenler first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/done-done-devrilenler/feed/ 0 Siyonist STK Zaka’nın Soykırım Propagandası https://www.ismimuslim.com/siyonist-stk-zakanin-soykirim-propagandasi/ https://www.ismimuslim.com/siyonist-stk-zakanin-soykirim-propagandasi/#respond Mon, 04 Mar 2024 14:50:02 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=1662 Siyonist STK Zaka’nın Soykırım Propagandası The Intercept tarafından yapılan yeni bir araştırma, Direniş’in 7 Ekim askeri operasyonunun ardından kurtarma operasyonlarından

The post Siyonist STK Zaka’nın Soykırım Propagandası first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

Siyonist STK Zaka'nın Soykırım Propagandası

 

The Intercept tarafından yapılan yeni bir araştırma, Direniş’in 7 Ekim askeri operasyonunun ardından kurtarma operasyonlarından sorumlu olan İsrailli siyonist Zaka “arama-kurtarma” Grubunun, İsrail’in Gazze’de soykırım gerçekleştirmesine yardımcı olmak için direnişçilere karşı vahşet, kafa kesme ve tecavüz suçlamaları uydurduğunu doğruladı.

İşgalci siyonist İsrail arama-kurtarma örgütü Zaka’nın güney bölgesi operasyonlarının başkanı Yossi Landau, “7 Ekim’in kapalı kutusu” rolü oynamaya başlayan ilk aktörlerinden. Anlatıları sırasında sıraladığı vahşetle ilgili CNN muhabirinin içtenlikle teselli ettiği bu oyuncunun duygusal anlatıları küresel medyada İsrail propagandası olarak kullanıldı. Ancak kısa bir süre sonra onun anlattıklarının ne Be’eri’de ne de başka bir yerde yaşandığına dair kanıtlar bulunabildi. İsrail gazetesi Haaretz, anlatılarında yer alan hamile anne ile ilgili cinayetin “kesinlikle gerçekleşmediği” sonucuna vardı. Ayrıca Be’eri’de öldürülen hiçbir yerleşimcinin öldürülüş şeklide de Landau’nun anlatılarına uymuyordu. Kibutz’da ölen kardeşler yanlarındaki Hamas Direnişçileriyle beraber, İsrailli bir generalin eve tankla ateş açması emrini vermesi üzerine öldürülmüşlerdi. Landau hikayelerini rahat bir şekilde her yere yaydı; benzer hikayeleri CNN, Fox News ve Media Line’a kamera karşısında ve bir açık hava basın toplantısında anlattı. Açıklamalarının kanıtlanamamış olması bile haber kuruluşlarının bu haberleri yapmasını engellemedi.

Zaka, İsrail’in Gazze’de sürdürdüğü soykırım için önemli merkezi görevini görmeye devam ediyor. Aralık ayında Birleşmiş Milletler’de konuşan Zaka’daki başkan yardımcısı Simcha Greiniman aynı iddiaları tekrarlamıştı. Haaretz’in 7 Ekim’den sonra yayınladığı bir raporda üst düzey askeri komutanların arama kurtarmada uzman olan kuvvetlerin yerine Zaka gönüllülerini önde çıkardıkları ortaya çıktı. Böylece Zaka sevimli bir STK olarak Hamas’ın girdiği alanları katliam alanlarına çevirmek için kolları sıvadı. Bu alanları “bağışlar için bir savaş sergisi”ne çevirdi, cesetleri bağış toplamak için malzeme olarak kullandı, “hiç gerçekleşmemiş vahşetlerin” nasıl yapıldığını yaydı ve adli tıpbın raporlarında çürütülen “Hamas’ın planlanmış bir toplu tecavüz sonrası öldürdüğü insanlar” iddialarını yaydı.

Times, Landau’ya “7 Ekim’de çocukların kafalarının kesildiğine dair kendisine atfedilen raporları” sordu. Landau iddiayı reddetti ancak saldırının hemen ardından bazen duygusallığına yenilerek yanlış konuştuğunu kabul etti. Kendisinin gördüğü şeyin küçük, yanmış bir vücut olduğunu, kafasının en azından bir kısmının eksik olduğunu, muhtemelen bir patlamanın etkisiyle parçalandığını söyledi. Cesedin bir gence mi yoksa daha genç birine mi ait olduğunun belirsiz olduğunu ekledi. Buna rağmen kafası kesilmiş çocuklar hikayesi tüm dünyaya servis edildi. Zaka gönüllüleri, 7 Ekim ile ilgili medyada çıkan haberlerde her yerde yer alıyor. Reuters , CNN , New York Times , BBC , The Guardian , NBC News , Politico , Wall Street Journal , Washington Post ve diğer birçok yayın organı onlardan alıntılar yapıyor.

Supernova müzik festivalinde çıplak kadınların ağaçlara bağlandığını, kafasına bıçak saplanmış küçük bir çocuk bulunduğu ve kimliklerini ceplerinde bırakan yabancı savaşçıların keşfedildiği; düzinelerce ölü bebek ve çocuğun birbirine bağlanıp yakıldığı, molozların altında cinsel organları çıkarılmış bir kadın cesedi bulunduğu iddiaları tamamen Zaka gönüllülerinin ifadesine dayanmaktaydı.

Landau ürettiği hikayeleri kendisi de itiraf etmiş durumda: “Bir eve girdiğimizde hayal gücümüzü kullanıyoruz . Cesetler bize başlarına gelen hikayeleri anlatıyor.” Bir başka Zaka yetkilisi ise İsrail Dışişleri Bakanlığı’nın yayınladığı videoda şunları söyledi: “Duvarlar, taş bize bağırdı: Tecavüze uğradım.”

İşgalci İsrail televizyonları bile haber programları da dahil olmak pek çok medyasında, ölü bebekler başta olmak üzere bu hikayelerin hepsini “kurgusal” olarak nitelendirerek çürüttü.

Haaretz’e göre Zaka bölgeden topladığı kalıntıları da belgeleyemedi, farklı cesetlerin parçalarını aynı çantaya koydu ve evlerdeki ve arazideki tüm kalıntıları toplamadı. Görünüşe göre Zaka gönüllüleri, kalıntıları “Zaka” logosunu içeren çantalara gelişigüzel tıktılar. Landau, “Fotoğraf çekmemize izin verilmediği için fotoğraf çekmedim” dedi. “Geriye dönüp baktığımda pişmanım.” diyerek açıklama yaptı. Oysa kamuoyuna servis edilebilen görüntüleri Zaka’nın çektiği bilgisi verilmişti ve halen bu bilgiyle servis edilmeye devam edilmekte.

Arun Gupta’ya göre Zaka gönüllüleri, savaş suçlarına dair doğrulanabilir kanıtlar sunmak yerine başka bir amaca hizmet ediyor: Onlar İsrail’in propaganda makinesinin paha biçilmez bir parçası.

İşgalcinin Enformasyon Müdürlüğü’nde danışman Eitan Schwartz Zaka ile ilgili şu itirafı yaptı: “Örgütün en zor manzaralara maruz kalan muhteşem insanlarının ilk elden ifadeleri muhabirler üzerinde muazzam bir etki yarattı, Zakalıların bu ifadeleri dehşete neden oldu ve muhabirlere ne tür insan-canavarlardan bahsettiğimizi ortaya çıkardı.”

Zaka Kimdir?

Zaka’nın öncüsü olan, erkek gönüllülerden oluşan ultra-Ortodoks bir örgüt, 1989’da Yehuda Meshi-Zahav tarafından kuruldu ve 1995’te resmi olarak Zaka adını aldı. Bağışlar ve hükümet tarafından sağlanan ihalelerle finanse ediliyor. 7 Ekim’den sonra buna yenilerini de eklediler. Haaretz, bir cesedin yanında bağış toplama faaliyetleri yürüten Zaka üyelerinin bir fotoğrafını yayınladı. Zaka gönüllüleri bağış toplama çağrıları yaptığı videoların arka planına ceset görüntüleri serpiştirdi. Saldırılardan sonraki ikinci hafta Savunma Bakanlığı sahadaki çalışmaları için Bu STK’ya ödeme yapmaya başladı.

Öncesinde Meshi-Zahav yönetimi altındaki olan Zaka, kurumsal olarak yıllardır cinsel istismar ve mali skandallara anılan bir organizasyon olarak 7 Ekim’i kendi lehine kullanarak vatan-millet-sakarya denkleminde suçlarını örtbas etmekle suçlanıyor. İddialara göre bundan önce iflas noktasına gelen Zaka 2021’de, milyonlarca doları Meshi-Zahav ve ailesine yönlendirmek için paravanlar kullandı. Yine iddiaya göre bu parayı marketlere, uçak biletlerine, lüks otellere harcadı, “ve multi-milyon dolarlık bir villa”nın alımında kullandı.

1980’lerde Meshi-Zahav, arkeolojik kazıları ve otopsileri dini saygısızlık olarak protesto eden Keshet adlı aşırılıkçı bir ultra-Ortodoks harekete liderlik etti. Keshet üyelerinin evlerine sahte patlayıcılar yerleştirerek ve “bu sefer sadece postayla” notuyla kurşun göndererek doktorları ve patologları terörize ettiği bilinmekte.

Meshi-Zahav’ın küçüklere cinsel saldırıda bulunduğu iddia edilen “en az 20 vakayı” bilmesine rağmen , polis onun hakkında soruşturma açmadı ve 2014 yılında onu suçlamadan davayı kapattı. İddia sahipleri ya ölümle tehdit edildiler ya da susturuldular. 2021’de bir düzineden fazla kişi Meshi-Zahav’ın tecavüze uğradığını, saldırıya uğradığını iddia etti. Sonraında Meshi-Zahav intihara teşebbüs etti ama ancak 2022 yılında ölebildi.

7 Ekim Sonrası STK’ya, Kuzey Amerika Yahudi Federasyonu tarafından 242 milyon doların bir kısmı ödendi. Çip üreticisi Nvidia’nın 15 milyon dolar bağış yaptı. Milyarder Roman Abramovich, Zaka’ya 2,2 milyon dolar bağışladı. 19 Kasım’da Manhattan’da Yossi Landau’nun sahnede olduğu “İsrail İçin Birlik Konseri”nde, Zaka için toplanan 1.000.430 doları gösteren bir tabela vardı. Zakaworld web sitesinde 3,5 milyon doları aşan bir kampanya var ve görünüşe göre 7 Ekim sonrası ayrı bir bağış toplama etkinliğinin toplamı yaklaşık 2,1 milyon doları buldu.

Zaka, kendi üyelerinin ifadelerindeki eksiklikleri ve çelişkileri kabul ediyor. Pek çok kaynak iddia edilenlerle ilgili hiçbir kanıt bulunmadığını ispatlamış durumda.

Bu durum, Zaka’nın 7 Ekim’in reklamını yaparak daha önce görülmemiş miktarlarda nakit para topladığını kanıtlayan The Grayzone tarafından daha önce yapılan bir araştırmayı da doğrulamaktadır.

Derlenen Kaynak:

https://theintercept.com/2024/02/27/zaka-october-7-israel-hamas-new-york-times/

 

The post Siyonist STK Zaka’nın Soykırım Propagandası first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/siyonist-stk-zakanin-soykirim-propagandasi/feed/ 0 Minarenin Kılıfı Bu Çuvaldıza Dar Geliyor https://www.ismimuslim.com/minareninkilifibucuvaldizadargeliyor/ https://www.ismimuslim.com/minareninkilifibucuvaldizadargeliyor/#respond Wed, 13 Dec 2023 10:01:56 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=1496 Minarenin Kılıfı Bu Çuvaldıza Dar Geliyor M. Sami Zini Modern orduların ahlakını ne belirler? Orduların ahlakı var mıdır? Merkezi kurumların

The post Minarenin Kılıfı Bu Çuvaldıza Dar Geliyor first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

Minarenin Kılıfı Bu Çuvaldıza Dar Geliyor

M. Sami Zini

Modern orduların ahlakını ne belirler?


Orduların ahlakı var mıdır?


Merkezi kurumların ‘görev ahlakı’nın sınırı nerede başlar ve nerede biter?


Bu sorulara cevap vermeye çalışmak, sömürge sonrası direnişini milliyetçilik üzerinden yürütmüş veya sömürgecinin argümanlarına sığınarak ‘milli’ duygusallığı içselleştirmiş her ülkede bazı tabulara söz söyleyebilmeyi gerektirir. Bunun sonucunda yapıştırılması muhtemel etiketlerin tümünün de yine aynı kaynaklardan beslendiğini izah etmeyi ise bu kısa yazı barındıramaz.


Bu yazının asıl muhatapları bugün Siyonist katliama söz söyleme erdemini gösterenler ve içlerinde “azıcık” da olsa milliyetçilik olması gerektiğini düşünenler. Bu azıcığın yüzde oranını hesaplamaları imkansız olduğu için rakamlar üzerinde durmayacağım. Biliyorum ki yukarıdaki görsel pek çoğunu rahatsız edecek. Yine biliyorum ki “aynı şey mi” diye başlayan ve “ama”larla devam eden; ‘ak’lamayı hedeflediği kadar ‘bahane’ üretmeye çalışan pek çok cümleler kurulacak.


O zaman derdim ne?


Said Çekmegil “Milliyet Anlayışımız”da, milliyet kavramını tartışırken “milliyet, ‘Auguste Comte’un. Durkheim’in J.J. Rousseau’nun, Machiavelli ve benzerlerinin dedikleri değil’ diye uzun uzun izahlara girmeyeceğim” diyerek konunun asıl tartışılması gereken zeminine dikkat çekerken, “bir çoklarının hissi olarak inandıkları milliyeti teşkil ettiklerini zannettikleri unsurlar bugün Batılı bir anlayışla dahi çürütülmektedir”1 diyerek çekilmeye çalışılan farklı zeminlerin tutarsızlığını ortaya koyar.


Kavramları yerlerine oturtma gayretine rağmen bugün ‘millet’ kavramına ‘kavim’ anlamı yüklenmekte ve dondurucudan çıkarılmış hâli ile yine ırk üzerinden esası olmayan ve kusurlu bir temele oturtulmaktadır. Bu nedenle ırkçılık ve milliyetçilik kendi ortaklıklarını cahil kitlelerin söz söylediklerini zannettikleri orta oyunlarında farklı fraksiyonlarla örtüştürerek kitleleri uyuşturmaktadır.


Burada, dünyanın en Faşist Ahlaka sahip ordusunun katliam haberleri arasında, temel bir ahlakı dile getirmek; faşist ahlakın dozunun ayarlanmasının imkansız olduğunu bilmek ve milliyetçilik üzerinden yeşeren neo-Faşist ideolojilerin hissedilen gölgesine değinmek istiyorum.


Köle Olmayacağız’da Rahmetli Aliya, Avrupa mamülü olarak isimlendirdiği faşizmin yanına “rasizm ve aşırı milliyetçilik” parantezini açar. Bunun sahibi kendisi midir yoksa çevirenlerin inisiyatifi midir hep merak etmişimdir. O satırları okurken kendi döneminin başka bir açmazı olarak bolşevizmi de zikrettiği için bu parantezi vurgulamış olma ihtimali bende ağır basar. Ancak bugün, günümüzde, bu dozaj meselesi bir sorundur.


Ulus-devlet bağlamı, “karşımızdaki bir Batı” olarak durmaktan hızla içimizdeki Batı hâline geldiğinden beri sınırlar arasındaki geçirgenlik modern dönemin olağanlaştırılmış tüm rolleriyle kılcallarımıza kadar işlemektedir. “Sekülarizmin çocukları”nın tarih sahnesindeki yerleri her ne kadar kendileri kabul etmese de ırkçılık temeli üzerine yükselmektedir. Bu trendin Türkiye özelindeki yansımalarını tek tek zikretmeye gerek yoktur. Hâlbuki faşizmin kendisini kabaran tüm damarlarıyla beraber görmek gerekir. Nazizm eski damarlardan biridir, siyonizm eskiyen başka bir damarı; faklı şekillerde filizlenmiş olsalar da Kemalist milliyetçilik ve Turancı milliyetçilik ise daralan damarlarıdır. Başına eklenecek tüm ekler hitap ettiği kitlenin nabzının şerbeti olarak bu damarlardan akmaktadır.


Hangi damara sahip olursa olsun temel argümanları hınç ve saldırıdır. Hınç kazanım ve elde edilmişlikler ya da kayırılmış olanların nezdinde şekillenen nüfuza ve salahiyetlere sergilen saldırının arka planıdır. Saldırıya dönüşme ihtimali yüksek olsa da önlenebilir ve onarılabilir olması nedeniyle sürekli taze tutulması gerekir. Saldırıya dönüşmüş olan hınç, başta hangi saike sahip olursa olsun nihayetinde sınıfsal ve ideolojik üstünlük yahut haklılık temeli üzerine oturduğu zeminden kalkmakta, sömürgecinin diline evrilmekte ve insanları tasnif edilebilir kılmaktadır. Sınıfsallığın içine İnsanın Birliği’ni dağıtan tüm farklılaştırmaları, haklılığın içine ise ideolojilerinin ve dünya görüşlerinin kaynaklarını ve yorumlamalarını dahil etmektedir.


Küreselleşmenin ve kapitalizmin de bu damarlara bağlı olarak durmadan ilerleyen bir egemenlik barındırdığını ve faşizmin başka bir kanını taşıdığını görebiliriz. Ali Şeriati’nin tespitiyle faşizmin, en başta baş kaldırıyormuş gibi göründüğü sömürü düzeniyle, son tahlilde kapitalizm ortak paydasında bir araya gelmiş olması her ikisinin de karşısına dikilen ortak ‘düşman’ nedeniyledir. Bu düşman değişkendir; bir dönem işçi sınıfı olarak dönemin ideolojik boyutuyla öne sürülmüş olsa bile sonradan sınıfsallığın salt bir görüntüsü olduğu anlaşılmıştır. Bugün gördüğümüz gibi sermayedara başkaldırmanın popülerliği, uysallaşmak için kanalize edilebilir hâle getirilmiş ve sınırları çizilmiş devletler öncülüğünde kurulan uluslararası kurumlara bu kanallar aracılığıyla iknâ edilmiş kitleler olarak akıtılmıştır. Bu kurumların bugün sömürge sonrası yeni sömürgeciliğin öncüleri olmasını yadırgamamak gerekir. Faşizmin bu başkaldırılar sırasında geçirdiği düşünülen evriminin; ve ırkçılığın silindiği zannedilen etkisinin görmezden gelinebilecek kadar böyle olmadığı ortadadır. Kendi içlerinde bir kıvılcım, hemen hemen Avrupa’daki tüm devletlerde iktidarlar bağlamında parlamaktadır. Ukrayna savaşının terbiye ediciliğinin de hızlandırdığı bu ısınmanın kârlı çıkan tarafı ise yine Amerika gibi görünür. Oysa Amerika’da da yenilenmiş kilisevâri ekoller üzerine oturan hantal yapısıyla, kendini gizleyemeyen bir barbarlık yükselmekte ve kitleleri içten içe kemirmektedir.


Kapitalizmin yeni paydaşlık üzerinden süre giden kader birliği Sömürgecinin tutunacağı dalları kaybetmemek için her şeyi yapabileceğini bize göstermişti. Liberal demokrasinin faşizme karşı bir karşı duruş olduğu tezi ise Filistinlilerin topraklarının işgali ile çok önceden çökmüştü. 2023 Soykırımı ile sömürgeciler kendilerini artık çekinmeden Faşizmle özdeşleştirdiklerini tüm kurumsal hiyerarşileriyle itiraf ediyorlar. Tabi adını başka şekillerde telaffuz ederek. Yeni isimlendirmeleri bilmemek, katledilen insanların ve çocukların, çevrimiçi faşizmle iç içe dolaşıma sokulmasına rağmen suskunluklara, baskın egemenlerin desteklerine, Amerika gibi uydu devletleri de sömürgecilerinin egemenliği altında doğrudan soykırıma dahil olabilmelerine hayret etmeyi getiriyor. ‘Bu nasıl olabilir’ sorusunu hâlâ soranlar, Giorgio Agamben’ın bu zihniyetin değer yargısını özetlediği şu satırlarını dikkate almalılar:


Bugün siyaset hayattan başka değer tanımıyor (dolayısıyla hayattan başka değersizlik de tanımıyor); bu gerçeğin içerdiği çelişkiler giderilene dek, Nazizm ve faşizm asla hayatımızdan çıkmayacaktır.2


İşte burada iğne ve çuvaldız meselesi gündeme geliyor.


‘Ne mutlu’ ile devam eden ve ‘en iyi Kürt’ üzerinden ‘en iyi Arap’ ayrımcılığına kadar uzanan bir çuvaldız bu. ‘Tamam bunları tasvip etmiyoruz’ ile başlayan ve ‘ama’ ile devam eden tutarsızlıkları dikmeye muktedir olacak bir çuvaldız aslında.


Allah’ın ayetleri olan ırkı, dili, cinsiyeti yok sayan ve kurumsal olarak bunu tüm gücü ile destekleyenlerin Sömürgecinin ekmeğine sürdüğü yağları, onlarla beraber kazımak için çuvaldızı batırmaya cesaret edebilmektir derdimiz.


Bu çuvaldızı, dili, “insanın insana üstünlüğü yoktur” diyen ama arkasından eylemleri ve hayatlarıyla, davranışları ve mimikleriyle bunu iliklerine kadar reddeden, kendini nispet ettiği Din’in ahlakını değil, barbarlığın ahlakını kuşanarak ürettiği terimlerin güzelliğiyle keyiflenirken sömürgecisinin kölesi olarak çaldığı minareyi dikecek iğnelerinin kalmadığını göremeyenlerin gözüne sokmaktır.


Bu satırları yazarken Mehmet Görmez’in Endülüs üzerinden Gazze soykırımını okuduğu bir videosuna denk geldim. Orada deniz gücü ve Cem Sultan üzerinden geriye dönük bir tarihi okuma yapıyordu. ‘Fatih’in Cem Sultan yüzünden Endülüs’e yardıma gidemediği’ şeklindeki siyasal bir yorum günümüz siyasalı bağlamında tam da Agamben’in vurguladığı siyasete katıksız bir örneklik teşkil ediyordu.


Bugün de “islam ülkelerinin(!) başında Cem Sultanlar olduğu” için bu halde olmamıza olan vurgusu bugün Fatih’in kim olduğu sorusunu peşin peşin sormamızı ya da ‘şu Cem ne Sultanmış arkadaş’ dememizi gerektirmez mi mesela? Bu cevapları vıcıklaşmış ve malum soruların dışında, Görmez Hocanın atladığı bir konu var ki o da, Osmanlı’nın çöküş başlangıcının İstanbul’un fethi olma gerçekliğidir. Deniz gücü konusuna ise hiç girmesem daha iyi. Zira romantizmin kucağında bugün tabular ve tabutlar hâlâ iç içedir. Maalesef kutsallık ve ecdâd edebiyatı bu tabutlar üzerinden yürütülmektedir.


Yukarıdaki resmin beslendiği kaynak ise icrâ edilen gücün ve göstergelerinin merkezinde saldırılanın ve alt edilenin kimliğinin aynı çuvala doldurulmasına, yeniden kimliklendirilmiş ‘düşman’lar olarak ‘insandışı’laştırılmasına ve onun mekanlarının alt edilmesine örnektir sadece. Mekanların kimliği bile başlı başına yerinden edilmenin ‘düşmanlaştırılmış’ öteki üzerinden hıncını ele verir.


Velhasıl bugün neo-Faşizm olarak yeniden parlayan, kendi ahlakını üreten postmodernitenin raf ömrü yenilenmiş faşizmi ve demokrasisi, ‘milliyetçilik’ maskesini taktığı yüzsüzlüğüyle pek çok coğrafyada karşımızdadır:


“Milliyetçilik yine kargaşa ve anlamsızlık deneyimine karşı cazip ama korkutucu bir panzehir haline geldi: on sekizinci yüzyıl Batı Avrupa’sının evrensel olarak seküler, materyalist ve barışçı uygarlık rüyasının yoğun nüfuslu dünyasında beklenmedik ölçüde kavgacı ve gürültücü bir düş kırıklığı.” 3


Peki çözüm mü?


Modernliğin ve milliyetçiliğin nereden ve nasıl palazlandığını anlayabilenlerin, tâbi olduklarını iddia ettikleri vahyin izinde, dünyada, insanın insana üstünlüğünün kriteri ve oranı olmadığını kabul etmeleridir. Yani, dinlerden bir din olmayan islamdır; yani temellerinden biri İnsanın Birliği olan Tevhidi Dünya Görüşü’dür.



1M. Said Çekmegil – Milliyet Anlayışımız

2Kutsal İnsan – Giorgio Agamben,

Aynı kitapta “İlk olarak ortaya çıkan siyasal unsur, yalın doğal hayat değil ; ölüme maruz bırakılan hayattır (çıplak hayat ya da kutsal hayat)” der Agamben ve “insanın doğal hayatının her geçen gün biraz daha iktidar hesapları ve iktidar mekanizmalarına dahil edilmesine” vurgu yapar. Modern demokrasilerde kutsal hayatın ortadan kaldırılmayıp parçaladığını ve siyasal çatışmaların nesnesi haline geldiğini belirtir. Kitabının sonuç tezlerinde ulaştığı ikinci tez “Batı siyasetinin ta başından beri bir biyosiyaset olduğunu ve dolayısıyla da , siyasal özgürlükleri vatandaş haklarına dayandırma çabalarının nafile olduğunu”dur. Bu durum başlı başına tasnif edilebilirliği ve tasnif etme hakkına sahip olanların kimlikleri üzerine bize yeterli ipuçlarını verir. Böylece aslında Gazze özelinde ama aslında sömürgelerin genelinde öldürülen masum insanların “içeridekiler ve dışarıdakiler” tanımlaması bağlamında siyonist faşist liderlerin dilinde “insan ve insan olmayan/hayvan” sınıflandırmasını anlamamızı sağlar.

3Öfke Çağı – Panka Mishra

The post Minarenin Kılıfı Bu Çuvaldıza Dar Geliyor first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/minareninkilifibucuvaldizadargeliyor/feed/ 0 ABD Politikalarındaki Ölümcül Hatalar https://www.ismimuslim.com/abd-politikalarindaki-olumcul-hatalar/ https://www.ismimuslim.com/abd-politikalarindaki-olumcul-hatalar/#respond Fri, 24 Nov 2023 07:49:55 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=1380 ABD Politikalarındaki Ölümcül Hatalar Evet başlıyor… Zaten başlamıştı… Önce, dünyada dönüşüm ve değişim dalgasını tsunamiye çeviren Gazze’nin Özgürlük Ordusuna selâm

The post ABD Politikalarındaki Ölümcül Hatalar first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

ABD Politikalarındaki Ölümcül Hatalar

Evet başlıyor…

Zaten başlamıştı…

Önce, dünyada dönüşüm ve değişim dalgasını tsunamiye çeviren Gazze’nin Özgürlük Ordusuna selâm olsun!

 

 

Batı hegemonyasının lokomotifi Amerika’nın sorgulanma süreci entelektüel arenadan hızla sahalara yayılmaya başlıyor. Bundan sonra halkların maniple edilme ve oyalanma sürecini başlatacak olan sözüm ona güç sahiplerinin ellerindeki ipleri kurtarma gayreti de herkese bir görev olarak yazılıyor artık.

 

 

Kendi içlerinde CNN’deki Christopher McCallion gibi analistler bu işe başladılar bile.

 

“ABD politikalarındaki ölümcül hataları” izâh etmeye çalışıyor. Ona göre Amerika Birleşik Devletleri, kendisini tüketen, küresel ve yerel olarak kendisine karşı düşmanlıkları körükleyen ve Amerikan halkını kaynaklarından mahrum bırakan çatışmalara bulaşıyor.

 

 

Bunu son anketlerle de destekliyor. “Son anketler Demokratlar ve Cumhuriyetçiler arasında hem İsrail hem de Ukrayna’ya verilen desteğin azaldığını gösteriyor.” Bunun başlıca nedenini ABD’nin Ortadoğu’da ve dünyanın başka yerlerinde yaptığı hatalar olarak görüyor. İran’da Kasım Süleymaniye’ye yapılan suikast gibi askeri operasyonlarla beraber ekonomik yaptırımlarında düşmanlığı körüklediğini iddia ediyor. Saddam’ı devirmenin büyük hata olduğunu ve aslında bu İran’ı daha da güçlendirdiğini ve ABD’nin bu gücü kontrol edilemez kıldığını düşünüyor. Diğer hatanın ise “İsrail’in Batı Şeria’da yerleşim inşa etmeye devam etmesine ve Filistin-İsrail çatışmasını körükleyen ve bizi şu an bulunduğumuz yere getiren uzun Gazze kuşatmasına rağmen İsrail’e koşulsuz destek vermesi” olarak görüyor.

 

 

Christopher McCallion, “ABD, Yemen’de Husilere karşı yürütülen savaşı destekleyerek 337.000’den fazla insanın ölümüne yol açarak dünyadaki en kötü insani krizi yarattı. Çatışma vatandaşların %80’ini insani yardıma muhtaç hale getirdi.” diyerek devam ediyor.

 

 

Tüm bunlar bizim bilmediğimiz veya görmediğimiz şeyler değil. Dünyanın Amerika’dan neden nefret ettiğine dair pek çok kaynak, yazılmış kitap ve söyleşi bulabilirsiniz. Ortada yeni olan bir şey olmadığını da biliyoruz. Ancak Aksa Tufanı ile yırtıldığı söylenen maskelerin arkasında pek çok maske olduğunu da unutmamak gerekiyor. Sömürgeci mantığın tüm bunları nasıl kullanacağını ve kullandığını görmek için yakın tarihlere göz atmak yeterli. Bu nedenle yazarın “domino teorisi” dediği şeyi gözden kaçırmamak gerekiyor. Afrika’nın Fransa’ya karşı ayaklanması, Ukrayna savaşı gibi gözle görünenler dışında Filistin Özgürlük mücadelesi yakaladığı ivme ile zafer umudunu canlı tutuyor.

 

 

Kendilerini “dünyanın yol göstericisi” olarak görenlerin kendi içinde yaşayacağı kırılmada girilen döngü önemli. Onlar bunu yine anlamayacaklar ve ‘barbar hegemonya’nın taşıyıcısı olarak soykırımlarla anılacak tarihlerine notlar düşmeye devam edecekler.

 

 

Hegemonyanın keyfini süren insanlar, faşist/siyonist uydu devlet İsrail’in bu bölgede kimin için var olduğunu anlamaya başlayacaklar.

 

1- https://edition.cnn.com/2023/11/22/opinions/biden-israel-gaza-ukraine-china-mccallion/index.html

The post ABD Politikalarındaki Ölümcül Hatalar first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/abd-politikalarindaki-olumcul-hatalar/feed/ 0 Çaresiz Değiliz! İmkân ve İmtihan https://www.ismimuslim.com/imkanveimtihan/ https://www.ismimuslim.com/imkanveimtihan/#respond Mon, 23 Oct 2023 09:22:19 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=1292 M. Sami Zini Bunu niye paylaşıyorum? Soranlara ve zannedenlere cevap olsun; derdi olanlara çağrı olsun diye… “Cahil cesareti”mden değil! Arap

The post Çaresiz Değiliz! İmkân ve İmtihan first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

M. Sami Zini

Bunu niye paylaşıyorum? Soranlara ve zannedenlere cevap olsun; derdi olanlara çağrı olsun diye… “Cahil cesareti”mden değil! Arap değilim ama kendi tercihim olmayan bir ırk ayetiyle kalpazanlık yapacak da değilim. Öncelikle uzun süredir, yani gündem olmadığında bile Filistin mazlumları ile ilgili haberlerden kopuk değildim. Filistin benim için bu günlerin meselesi değil. Aksa Tufanı başladığından beri, çok öncesinde de olduğu gibi haber değeri olan diğer kanallarla beraber yaklaşık 20 Arapça 15 İbranice kanalı takip ediyorum. Gerek dil sorunları gerekse haber kaynakları noktasında kolektif bir çalışmaya istinaden 7 sanal makine, 1 notebook, 1 telefon ve bir kaç ara yazılımla, çeviri/düzeltme, ayrıştırma ve analiz yapıyorum. Bunları kendi sosyal medya ortamlarımda paylaşmak için yapmıyorum. Sahadan veri toplayan kanallara aktif bir koridor oluşturma çalışmasında ufacık bir node olarak yapıyorum. Ancak elimdeki verileri (hepsini değil) tüm platformlara aynı anda gönderiyorum. Bunu Aksa Tufanı kapsamında daha yoğun yapıyorum. Amaç dünya gündemini etkilemek, kitleleri harekete geçirmek ve gerçekleri göstermek; bunun için tüm araçları kullanmak. Hamas’ı mı destekliyorum: Evet çünkü onlar tüm imkânsızlıklarına rağmen askeri bir güç. Ama bu destek kayıtsız ve şartsız bir destek değil. “Yahudi düşmanı” mıyım: Hayır. Bunun dışında bir parti, kuruluş, klüp ya da örgüt sempatizanı/taraftarı/holiganı değilim. Dünya görüşüm Tevhîd’dir, bundan başka bir etiketi kabul etmiyorum.

Türkiye’nin savaşa dahil olmasını savunduğum falan yok. Sadece ilkesellik bekliyorum. Diplomasinin modern dönemdeki uzanımlarını da pazarlıklarını bilmek “müslüman olma” gerçekliğini değiştirmez. Siyonistlerin en büyük destekçisi olan Azerbaycan’a ve Amerika’nın hegemonik dengeyi yeniden kendine çevirmek adına kaşıdığı Ukrayna’ya yapılan İnsansız Silahların satışını sorgulamak zorundayım. Ki bunların havasını atanların şimdi sadece mikrofon başında gaz aldığını görünce. Bu durum denge ya da diplomasi ile açıklanabilecek bir durum değildir. Bu bağlamda kimsenin ekmeğine “yağ sürmek” ya da “yağdanlık” derdim yok.

İbrani kanallarda dolanan Atakum Belediye Meclis toplantısındaki meclis üyesinin konuşmasına dair videoda da açıkladığım gibi videonun haber metni yanlış olsa da içeriği doğru. Konuşanı Erdoğan’ın partisine ait bir milletvekili diye lanse etmiş olması konuşmadaki Hitler güzellemesinin cahilce olmasını haklı çıkartmaz. Tekrarlıyorum ki, maalesef bizde bu hâl pek çok. Hemen hemen Yahudi karşıtlığı ikiye ayrılıyor: Lanetli kavim ve Hitler artığı. Aynı şekilde Filistin davası da Kutsallık ve Milliyetçilik yorumlarına dayanıyor. Hepsi de hatalı. Her yahudi siyonist değildir, her siyonistin yahudi olmaması gibi. Siyonizmin temel köklerinin oturduğu zemin ilavelerle beraber faşist ideolojidir ve bundan bizde de bol bol var. İsrail devletinde talmut/tevrat bile şımarık siyonistin bir oyuncağıdır. Dikkat ederseniz, bu da bize çok tanıdık. Türkiye‘de Filistin meselesinin zemini, hem ahlaki, hem ilmi hem de politik olarak yanlış. Bu zihinsel yapının sosyal medyada dolanan hitler sözleri ile Filistin‘in haklı mücadelesinde yeri olamaz. Bunu tüm dünyada bu mücadelenin nasıl yönetildiğini görüp ülkemizde nasıl idare edildiğini izleyerek de kısa yoldan anlayabilirsiniz.

Yine aynı şekilde imalı sözler söyleyip, kimseye dokunmadan sıyrılma gibi bir ithamı da kabul etmiyorum. Yeri geldiğinde ilgili kişileri etiketlemekten de korkmuyorum. Bu mecralarda ne takipçi ne beğeni ne de kazanç derdim olmadı, olmaz ve yok. Sanal mecraların veriyi nasıl maniple ettiğini ve kullandığını, yeterliliğim kadar hem teknik olarak hem de ideolojik olarak izah edebilirim. Ancak bunu şimdilik X için söyleyemem. Bu öngörülen bir şey değildi. En azından el değiştirene kadar. Bunun da arka planını yine aynı hegemonik mücadelenin oluşturduğuna inanıyorum. Dünyanın hegemonik dengesi tarihsel bir kırılma yaşıyor ve ben bunu da farklı araçlarla takip etmeye çalışıyorum. Evet ben buyum, kendi çapım kadar eğleniyor! Bile olsam, hâlâ siz alıngan m’uslu’manlara yaptığım teklifimin arkasındayım. Bizim üzerimize görev olan kınamayı, icrâ makamında olanların aynı bizim acizliğimizle yapıyor olmalarına karşı, kendi sosyal medya ortamlarınızda yaptığınız kınamalarınızı onları “#etiket”leyerek yapın. Bunu yapabiliyorsanız buyurun yapın, bu mecrâlarda başkasının zalimine ses çıkartıp ‘kendine zulmedene sessiz kalma’ acziyetini artık bırakmak zorundayız. Ancak bunun, mesai saatlerinizin dışında meydanlara inmekle ve korna çalmakla attığınız gazların hazmı kadar kolay olamayacağını bilin. Bilin ki Türkiye’nin şu andaki gerçekliği genelde Avrupa’daki müslümanlar, ama özellikle Filistin destekçileri nezdinde, bugün konuşulması halinde suç kabul edilen üstü örtülmüş olgulardan oluşmakta. Onlardan bu konuda çok ciddi ve haklı eleştiriler alabilirsiniz (ben aldım). Buna cevaplarınızın “vatan, millet, sakarya, son kale” üzerinden olacağını biliyorum. Ancak bunlar cevap değiller ve karşılığı yok. Bu on yedi günden sonra da artık hiç olmayacak. Şamar oğlanına dönmüş biz müslümanlar ne zaman zalime sırf zalim olduğu için karşı koyabilirsek o zaman Adam olacağız. Zalim kimin zalimi olursa olsun! Şimdi yapılması gerekeni tespit edemeyen ve ettiğini zannederek içine daldığı ortamların bedelsiz olanlarını seçenlerin alacağı yolun ‘confor’u bellidir. Zira bugün bir kez daha anladım ki tatlı su müslümanı olmak çok kolaymış! Son soru: Muhalif miyim? Allah’a muhalif olmaktan yine O’na sığınırım!

Bu siteyi ve faaliyet alanını geliştirmek için, yardımcı olacak ve olmak isteyecek herkesin öneri ve tekliflerine açığız. Bu anlamda gönüllü olarak katkı sağlayabilecek arkadaşlara çağrı yapmak istiyorum: Editör, makale, haber derleme, medya içerik üretme, çizgi/karikatür, edebiyat, şiir, kitap kritiği, makale, sosyal medya vs… katkı sunabilecek herkesin verilerine ve emeğine bu site açıktır.

The post Çaresiz Değiliz! İmkân ve İmtihan first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/imkanveimtihan/feed/ 0 Mazlumların Yanında Durmaya Çağrı! https://www.ismimuslim.com/mazlumlarin-yaninda-durmaya-cagri/ https://www.ismimuslim.com/mazlumlarin-yaninda-durmaya-cagri/#respond Tue, 17 Oct 2023 17:49:55 +0000 https://www.ismimuslim.com/?p=1257 Mazlumların Yanında Durmaya Çağrı! Toplumsal hezeyan: Bir kısmı Araplar-Türkler üzerinden ipe sapa gelmez, hamaset kokulu bilgi kırıntıları ile kitlesel reflekslere

The post Mazlumların Yanında Durmaya Çağrı! first appeared on isMiMuslim.com.

]]>

Mazlumların Yanında Durmaya Çağrı!

Toplumsal hezeyan:

Bir kısmı Araplar-Türkler üzerinden ipe sapa gelmez, hamaset kokulu bilgi kırıntıları ile kitlesel reflekslere oynuyor: Cehâlet.

Bir kısmı kutsallık edebiyatı üzerinden “ilk kıble” ve Aksa güzellemesi ile romantizmi nostaljik avuntu hâline getiriyor: Müptezellik

Başka bir kısım kendini, fasulye mesabesinde, coğrafyanın hakimi ve son kalenin savunucusu görüyor: Cahiliye!

Bu sadece buraya ait bir sorun değil. Kendi zalimine söz söyleyemeyen ama başka zalimlere söz söyleme rahatlığında bulunan her yerin sorunu.

Ardından gelen Gazze’ye izinsiz su bile sokamayanların hafta sonlarına denk getirdiği yıllar öncesinin maksadı hâsıl kılan boş kalabalıkları. Her ne demekse! Hangi maksat ya da hâsıl olan ne?!

Az önce Gaza Now’dan bir mesaj ulaştı:

“Türkiye’deki kardeşlerimiz, Azerbaycan’da, Libya’da, Suriye’de savaş çıkınca hemen askeri yardıma koştunuz!

Türkiye Gazze’de üzücü açıklamalarla ve benzeri görülmemiş hayal kırıklıklarıyla yetindi!

Türkiye bize ve insanlarımıza en yakın ülke olmasına rağmen daha neyi bekliyorsunuz ve bu sessizlik daha ne kadar sürecek! Bu talihsiz ve üzücü!”

Bir çağrı olacaktı oysa! Bu çağrının başlığı yazının başlığı olmalıydı. Bunun yerine bunca talihsizliğe üzülenlere dünya konjonktürünü anlatmaya başlasak mı? Yoksa zalim Aliyev’in gardaşlarından, Ukrayna’ya verilen insansız hava araçlarının neden Müslüman bir ülke aracılığı ile mazlumlara ulaştırılmadığını mı sormalıyız? Hamas’a veremezler miydi? İsteseler kimlere vereceklerini bilecek kadar zekiydiler. Paraları mı yoktu; oysa bizden isteseler verirdik. Ne istemediler de vermedik ki?! Garip bir arzu ve içten gelen inanılmaz bir kanıksama. Sanki Gazze yeni saldırıya uğradı ve biraz sonra dünya egemenlerinin sürüncemesi altında usulca öldürülmeye devam edecek.

Yürüyüşlerde gövde gösterisi yapanlara aslında gövde gösterisi yapmaları gereken yeri göstermek boynumuzun borcu olmalıydı. Oysa biz boy boy bayraklı fotoğraflarla, kınamaların girdabında avuntuya kapılmayı mücahitlik ve erdem zannettik. Kandırılanlar tarafından kandırıldık. Bunu yeni mi anladın demeyin! Anlamak ve bilmek başka bir şey vicdanların tüm kararmışlığını görmek ayrı bir şey. Evet devlet yönetmekten ve devlet idare etmekten anlamam. Böyle bir idare eden konumunda olmak ve kandırılmanın vıcıklığında boğulmak da istemem. Ama en azından ‘necip millet’ edebiyatının o saçlı-sakallı abilerinin dünyanın değişecek dengesinde kılıbıklık yapmayacağını, el altından ‘büyük devlet’ sancılarının gerçekleşmesini beklerdim. Bekler miydik? Yok bu da yalan! Ne kadar çabuk alıştık yalan söylemeye. Kendi zalimlerimize söz söylememeye nasıl iknâ edildiysek öylece alıştık galiba buna da. Umduk belki! Yine umuyoruz işte; Rusya’nın ve Çin’in dünyanın değişen hegemonik dengelerinde mazlumların yanında olmasını bekliyoruz. Olun be, lütfen olun! Yanınıza alın İran’ı ve Suriye’yi; insin Lübnan’ın son siyonist kovucuları! Artık yağmacı medeniyetin nasıl büyük yalancılar olduğunu biliyoruz. Suriye’de ne yalanlar söylediklerinibile bilmiyoruz. Ortalık zalimden geçilmiyor madem zalimler kırsın zalimleri ve biz zalime sırf zalim olduğu için zalim diyelim ama o masumların öldüğünü artık görmeyelim. Peki ya sonrasında. Gazze ne olacak, hangi hesapların kurbanı kılınacak Filistin? Çıkmak üzere olan canına son bir nefes alma gayretiyle on yedi yıllık yükü sırtından atmaya çalışan bu mazlum halk ne olacak?

Yok, kırılsın Allah’ım! gerçekten

Mazlumların umudunu kıranların, kırılsın kolu kanadı!

The post Mazlumların Yanında Durmaya Çağrı! first appeared on isMiMuslim.com.

]]> https://www.ismimuslim.com/mazlumlarin-yaninda-durmaya-cagri/feed/ 0