küreselleşme - isMiMuslim.com

Hegemonik Gölgeler

Sun, 07 May 2023 04:39:33 +0000

Hegemonik Gölgeler

M. Sami Zini

Kendilerini efendi ve kendilerinden başka herkesi maşa olarak gören zihin dünyasının inşâ ettiği siyonist ideoloji, hem eski müttefiklerinden hem de yeni anlaşma zemini bulduğu yeni müttefiklerinden aldığı cesaretle, kendi iç sorunlarını gölgeleyecek ve mevcut dünya sisteminin el değişim mücadelesinde tarafını belli edecek hamleler atmaya başlıyor.

ABD’nin kendi hegemonyasındaki açmazının yansımalarını bölgede bulunan uydu devletlerinde görmeye devam ediyoruz. Çin’in tüm tahriklere rağmen ABD’nin ikinci dünya savaşında takındığı tavra benzer bir tavır göstermesi karşısında ABD, Ukrayna’da kendini amatörce oyunun içinde olduğunu gösterdi. Bunu saklaması ya da kamufle etmesi ne kadar mümkün olabilirdi? Aslında bunu saklamayacak kadar kibirli ve kendine güven duymuş olması ihtimali daha yüksek. Yine de Çin’in Arabistan-İran denkleminde yaptığı hamleye karşı CIA başta olmak üzere ABD’nin pek çok kurumundan ses gelmiş olması durumun karmaşıklığını ortaya koymakta.

Batı kurumlarının mevcut gelişmelerde almaya başladığı tavır Ukrayna senaryosu devam ettikçe tutarsızlaşmaya ve hızla ABD’nin güdümünde ilerlemeye başlıyor. Dağılmış AB’yi (günümüzdeki yapısız yapılaşmasıyla) hiç istemeyen ABD’nin kendilerini nasıl terbiye ettiğini görmüş olmaları kontrol mekanizmalarını hızla denklemin korku ayağına eklemlemelerini sağlıyor. Son zamanlarda Avrupa içinde siyonist İsrail’e karşı yükseltilen seslerin artması ve pek çok ülkede dünyadaki ‘apartheid’ rejimlere tepki gösterilmeye başlanması da karışıklığa meyleden iç işlerinin düzenlenmesini gerektirmekte. Bu karmaşanın savaş ekonomisi üzerinden halklara kabul ettirilebilir bir yolu bulunabilir mi bilinmez ama AB gibi kurumların kendilerinden bekleneni yapacağını biliyoruz.

İnsan haklarından dem vurmayı seven AB (işgal edilmiş topraklardaki) Tel Aviv’de yıllık Temsilciler toplantısı yapacak. Siyonist rejimin, AB Temsilciler Toplantısı’na pek çok Avrupa ülkesinde terör suçundan mahkum edilmiş bir savaş suçlusu olan olan Ben Gvir’i¹ göndereceği konuşuluyor. Ben Gvir özelinde gösterilen tepkiler yine asıl gerçeği görmemizi engelleyen bir perde. Siyonist devlet içinde hakkında hüküm verilmiş ya da verilmemiş olsun vahşetle kendini özdeşleştirmemiş bir adam bulunabilir mi? Ya da asıl soru AB’nin kuruluşu ve genişlemesi ile yine BM kararları doğrultusunda illegal olan bir devletle ne işi olabilir? Bu alışık olduğumuz üzere ikiyüzlülük ve çifte standartla açıklanabilecek bir durum değil. Artık bu izahların da bir hükmünün ve karşılığının olmadığını biliyoruz. Bu kurumların kuruluşları ve gelişmeleri göz önüne alındığında en azından günümüzde ‘mevcut halklar’ından bağımsız oldukları ve ‘onlara rağmen’ birer kurum oldukları görülebilecek. Bu durum siyonist İsrail için de geçerli. Görmek istemeseler bile her hafta milyonlarca yahudinin faşist Netanyahu ve Ben Gvir koalisyonuna karşı yaptığı gösteriler de bunun yansıması. Peki bu gösteriler olurken ne oluyor? İşgalci güçler neredeyse her gün çoğu çocuk olmak üzere bir-iki Filistinliyi katlediyor. İşte Avrupa Birliği bu katliamın ortasında bir toplantı yapacak.

Toplantının konusu ve gündemi çok önceden belirlenmiştir muhakkak. Yine de Rıza Pehlevi’nin İsrail ziyareti sonrası İsrailli 32 Milletvekili’nin İran topraklarında Güney Azerbaycan Cumhuriyeti kurulmasına yönelik uluslararası destek çağrısında bulunmak üzere resmi mektup² yazdıkları bir dönemde bu mektubun asıl muhatapları da merak konusu. Özellikle AB gibi kurumların kamufle edilmiş gündemlerinin tarihsel seyir içinde önümüze serdiklerini görünce toplantının aracılık mekanizmasını da görmezden gelmek mümkün değil. Knesset milletvekillerinin ifade ettiği şekliyle “Ayetullah rejimine ölümcül bir darbe olacak ve yeni bir müttefik” elde etme çabası olan bu girişim bir yandan acizliklerini ele vermekte. Rusya-Çin denklerimin ortasında kalacak olan apartheid rejimlerden ikisi olan İsrail ve Azerbaycan’ın duygusal müttefikliğini zaten biliyoruz. Aliyev diktatörlüğünün bölgede kimler tarafından desteklendiğini bilsek de İran’ı bölmeye dönük hareketlerin ilk defa somutlaştırılmış bu hâline kimlerin nasıl destek çıkacağını birlikte göreceğiz. Kendi kibirleri ile görmedikleri önemli noktalardan biri de İran’ın iç yapısı. Birkaç denemede bile şunu görememiş olmaları mümkün mü: İran, temelinin Azeri halkına dayandığı ama azeriliğin İranlılıkla iç içe geçtiği ve pek çok dini liderin ve çok sayıda rütbelinin azeri olsa da oradaki bu etnik kimliğin kendi kurguladıkları yahut Avrupa’da ortaya çıktığı gibi olmadığı.

İsrail-Azerbaycan ilişkisi öyle sığ bir ilişki de değil. Yaklaşık bir ay öncesinde Azerbaydan’da aslında İran’ı hedef alan ortaklaşa bir siber güvenlik merkezi inşâ edildi. İsrail’in Azeri diktatörlüğüne olan desteği İran tesislerine karşı gelecekte yapmayı planladıkları askeri saldırıya hazırlanmaya odaklandığı muhakkak. İsrail’in Bakü büyükelçisinin de bizzat ziyaret ettiği bu üs haricinde Azerbaycan’daki Birleşik Krallık Büyükelçisi’nin İran sınırındaki yaptığı gösteri de dikkat çekiciydi. Brexit’ten dolayı haddi bildirilenlerin taraflarını belli etme gösterisi. Bir de bu hamlelere Dağlık Karabağ üzerinden “kardeşlik” kurgulayan yerli işbirlikçileri de eklemek gerekiyor.

ABD’nin başarıya ulaşmaktan ziyade kaos yaratma planının bir parçası gibi görünse de bu kez kendine sıçrayacak kaosu uydu devletleri üzerinden dağıtmaya çalıştığı apaçık görünmekte. Zira bu kez kaosu yaratma planı başarısız olursa ABD’nin kendi eyalet sistemindeki çatlaklar daha da görünür olacak. Güney Azerbaycan’ın bağımsızlığından çok daha mümkün olan şey bölgedeki gelişmeler ışığında Diktatör Aliyev rejiminin düşmesi ve mevcut Azerbaycan’ın siyonist müttefikliğinden azad edilmesidir.

1 https://www.haaretz.com/israel-news/2023-05-04/ty-article/.premium/despite-criticism-israel-to-send-far-right-ben-gvir-to-eu-event/00000187-e838-d230-abc7-ff3ad16c0000

2 https://twitter.com/Caucasuswar/status/1652942831713918976

3 https://www.reddit.com/r/NewIran/comments/1335oaz/after_reza_pahlavis_travel_to_israel_israeli_mps/?xpromo_edp=enabled

The post Hegemonik Gölgeler first appeared on isMiMuslim.com.

Yeni Küresel Sistemin Sosyal Hareketlilik Alarmı

Wed, 08 Dec 2021 16:19:02 +0000

Yeni Küresel Sistemin Sosyal Hareketlilik Alarmı

Ortaya çıkan ekonomik süreç yeniden gösterdi ki küreselleşmenin kendisi büyük bir problem yaratıyor. Buna rağmen Eylül ayında ‘önümüzdeki dönemde yeni küresel sistemde yer alma’ya dair verilen sinyallerin neyi içerdiğini görebilmek lazım. Sinyalin bu ilk bölümü daha çok muhataplarını ilgilendiriyor zira aralarında cereyan eden muhabbeti ve bu muhabbetin nelere gebe olacağını tam bilemiyoruz. Tam burada bizi ilgilendiren ve İhracatçılar Meclisi’nde yer alan patron ahalisinin de vaat olarak algılamış olabilecekleri ikinci bölüme geliyoruz: ‘üzerimize ne düşüyorsa yapmakta kararlıyız’.

‘Üzerimize’ ifadesinin ‘teba’ ve kendini ‘muhalefet’ konumuna saplamış tâbîler nezdindeki yankısı zaten mâlum. Sadece şu sorunun bile sorulmamış olması ‘iki partili/ittifaklı’ dostlar alışverişinin az bilinenli denklemlerde ‘eksili sayıların karakökü’ gibi davrandığını gösterebilir: “Üzerimize, düşenlerden daha fazla ne düşebilir ki” ya da daha popüler bir söylem ile “ne istediniz de vermedik ki daha fazlasını istiyorsunuz?”

Dünya üzerinde siyaset ve ekonomi yönetimi ile ilgili bir çok kaynak var. Kapitalizm, liberalizm ve bunların önlerine ek almış yeni sürümlerinin barındırdığı ‘zihin yapısı’nı bu külliyat üzerinden okumak ve anlamak mümkün.

Sorunun bu topraklardaki muadil yapısallığını ise daha çok post-rablerin söylemleri ve eylemleri inşa ediyor. Kitlelerin kontrolü adına halkların damarlarına enjekte edilen maddelerin ezilenler tarafında bulduğu değer de buna göre hızla azalmakta. Bu azalışı durdurmak adına yapılan her hamle, üzerine sinen pis kokular nedeni ile geri tepmeye de mahkum. Kendi havzalarında bunu farklı mecralarda farklı şekillerle kritik ediyorlar zaten ya da istatistiksel verilerin maniple edici kudretinin arkasında duramayacak kurumları devreye sokuyorlar. Bu normal bir durum. Bu durumun bir de dünya gündeminde oluşan yankısı var. Yerelde derde uğrayanların mızraklarını biraz daha esnek hâle getirebilmek adına servis edilen raporlar bunlar. Servis edilenlerden biri de ‘Sosyal Hareketlilik Rapor’ları. Servisçilerin bize ulaştırdıkları kadarıyla zenginler ve fakirler arasındaki uçurumun büyüme analizlerini içeren bu rapor 2020 yılına ait. Biliyoruz ki bahanelerle süslenmiş “ama”lar ‘pandemi’ sürecine özellikle işaret edecek; olsun biz yine de sinyal çakılan küresel sistemin merkezi forumlarından birinin hazırladığı bu raporun giriş kısmında ülke olarak ‘yer alışımıza’ bir bakalım:

Türkiye, 82 ekonomi arasında yapılan sıralamada 51,3 puanla genel sıralamada 64. sırada. Rapora göre istihdamda ve eğitimde yer almayan genç yetişkin oranı %24.4. Eğitime erişimde 39.6’lık puanla ilerleme kaydedildiği belirtiliyor. Düşük kadın işgücü nedeni ile ülkenin çalışan nüfusunda yüksek işsizlik seviyeleri görüldüğü belirtiliyor. Ayrıca haftada 48 saatten fazla çalışan işçi sayısının çalışanlara oranı %29,4.

Sağlıkta 46. – Kurumsallıkta 75. – Adil Ücret Dağıtımında 45. – Çalışma Şartlarında 80. – İş İmkanlarında 73. – Eğitime Erişimde 69. – Hayat Boyu Öğrenme 58. – Eğitim Kalitesi ve Eşitliğinde 45. – Teknolojiye Erişimde 53. sıradayız. Tüm bunları düşününce Sosyal Dayanıklıkta 64. sırada yer alarak aslında rapor realite ile çelişiyor. Çok daha dayanıklı olduğumuz ya da dayanıklı hâle getirildiğimiz göz önüne alınırsa ilk onun içinde olmamız gerekiyor.

Bu rakamlar ve grafiklerdeki ve tablodaki sıralamalar bize Dünya Ekonomik Forumu’nun, hani şu meşhur Davos Formunun, topladığı verilerle sunulmakta. Küreselleşmenin milyonlarca insanı yoksulluktan kurtardığı propagandasına rağmen toplumlarda ortaya çıkan eşitsizliklere vurgu yapan raporun önsözünde Klaus Schwab artan adaletsizlik duygusu, güvencesizlik, kimlik kaybı, sosyal dokuda ortaya çıkan zayıflıklar, siyasal süreçlerde yaşanan hayal kırıklıkları nedeni ile sosyoekonomik hareketliliğe yeni yollar oluşturmak ve bunu yaparken de adil fırsatlar yaratacak çabalara vurgu yapmakta.

Raporun amacı ise politika yapıcıların, iş adamlarının ve diğer ortakların Dördüncü Sanayi Devriminde stratejilerini şekillendirmeye yardımcı olmak. Herkese fırsat sağlayan, sürdürülebilir ve kapsayıcı ekonomi için bu hareketliliğin aslında kontrol edilebilmesi gerekiyor. Yani sistem içinde sistemi devam ettirmek için gerekli olan tüm yeniliklerin ve önlemlerin masaya yatırılma çabası da denilebilir. Rakamlar iç açıcı değil zira yoksulluğu önlemek için seferber olan zenginlerin çabalarının yeterli olmadığı ve rahat uyuyamayacaklarının sinyalleri verilmekte. Zira sanayi devriminin başına eklenen rakam da bu sürecin çözüm üretilene kadar uzatılabildiği kadar uzatılmasını işaret ediyor.

“Ne yani bizi bağlamayan bir forumun yayınlamış olduğu rakamlar bunlar. Devlet büyüklerimizin söylediklerine ters şeyleri elbette söyleyecekler. Ecnebilerin zaten işi bu… Dış güçlerin büyük oyunlarının bir parçası olabilir olsa olsa” gibi itirazlar da gelebilir. Saygı duyabiliriz ama bunları 2020 yılından bu yana ekonomik iyileştirme adına yapılan düzenlemeleri de iyice analiz ederek söyleyebilmek mümkün değil. Kadın istihdamı için yırtınanları düşünmek bile yeterliyken geçenlerde düzenlenen Milli Eğitim Şurası’nda bakanın bir sözü de oldukça ilginçti: “Yeni meslek lisesi atağımızla ‘aradığım elemanı bulamıyorum’ derdi bitecek…”.

Dert kimin derdi, çözüm kimin çözümü?

Burada küreselleşmeyi ve sömürgeci zihin yapısını analiz etmeyeceğiz. Sadece rakamların ve oranların ortalıklarda cirit attığı, çoğu zaman kemer sıkarak uçuşa geçtiğimiz zamanlarda da aslında rakamların ve raporların yeni denklemlere yerleşmek için göz kırpan denklem uzmanlarının söyledikleri gibi olmadığını göstermek. Bu nedenle yeni uçuş planlarını farklı havuz problemlerine, ağza sakız kılınan söylemlere sığınarak çözmek mümkün değil. Zira sistemin kendisi yanlış.

Kaynaklar:

http://reports.weforum.org/pdf/smi-2020/WEF_SMI_2020_Profile_TUR.pdf (Türkiye ilgili rapor)

http://www3.weforum.org/docs/Global_Social_Mobility_Report.pdf (Raporun Tamamı)

https://www.haber7.com/guncel/haber/3169147-son-dakika-milli-egitim-bakani-ozer-yeni-hamlemiz-hazir-deyip-duyurdu-dert-son-bulacak

The post Yeni Küresel Sistemin Sosyal Hareketlilik Alarmı first appeared on isMiMuslim.com.

Senaryocular

Fri, 27 Mar 2020 19:57:17 +0000

Öngörücüler‘den devam…

Senaryocular

Vakıf (Rockefeller), senaryo planlamalarını tahmin edilemez bir gelecek için bir çok değişken üzerinden yaratıcı ve titiz şekillerde farklı yollar üzerinde düşünmelerini sağlamak amacıyla kullandığını ifade ediyor. Raporda sunulan senaryolar çalıştay tarafından yürütülen düşünce üretimleri ile gerçekleşiyor. Biz sadece dört senaryoyu raporda sunulduğu kadarıyla biliyoruz. 2010 yılında bu “öngörü” çerçevesinde 15-20 yıllık süreçte düşünülen senaryolarına bakalım. ¹

Kilit Adım (Lock Step)

2012 yılında dünyanın beklediği salgın başlar. Yaban kazlarından yayılmaya başlayan bu virüs ile dünya nüfusunun yüzde yirmisi enfekte olur ve yedi ayda sekiz milyon insan ölür. Ölenlerin çoğu sağlıklı ve genç yetişkinlerdir.

Salgının ekonomileri de öldürür. Küresel tedarik zinciri kırılır, turizm gibi sektörler durur hem malların hem de insanların hareketliliği durma noktasına gelir. Yerel işyerlerinde bile normal hareketli dükkanlar ve ofisler aylarca boş durur ve iş yapamaz hale gelir. ABD gibi ülkeler başlangıçta yeterli önlemi almazlar ancak, Çin gibi en başından beri tüm vatandaşları için karantina uygulaması yapan ülkeler virüsün diğer ülkelere göre yayılmasını daha önce durdurur. Salgın sırasında aşırı önlemler alan hükümetlerin liderleri yetkilerini genişletirler, yüz maskesi kullanımını zorunlu hale getirirler, kalabalık ortamlara giriş çıkışlarla ilgili bir dizi önlem/kısıtlama getirirler.

Tüm dünyada “daha kontrollü bir dünya” kavramı geniş kabul görür. Vatandaşlar daha fazla güvenlik ve istikrar karşısında parentalist (kısaca halka rağmen doğruyu belirleme isteği) devlete sıcak bakarlar. Gelişmiş ülkelerde bu gözetim, biyometrik kimlikler ve kilit endüstrilerin daha sıkı düzenlenmesini getirir. Gelişmekte olan ülkelerin düşünceli ve güçlü liderleri sayesinde (Hindistan ve Gana gibi) vatandaşların yaşam kalitesi yükselir. Daha fazla otoriterlik yanlısı olanlarda ise işler tam tersi şekilde işler. Zalim milliyetçiliğin yayılması ile bambaşka sorunlar da ortaya çıkmaya başlar. 2018 Dünya Kupasında seyirciler kendi bayrakları işlenmiş kurşun geçirmez yelekler giymek zorunda kalırlar. “Onaylanmış” teknolojilere erişim artarken bunun dışındakilere sınırlamalar gelir. Gelişmiş ülkelerde daha fazla kaynak ve daha iyi kapasite için yenilikler yapılmaya başlanır. İyi durumdaki ülkeler ve büyük ar-ge bütçelerine sahip şirketler önemli ilerlemeler kaydederler. Rusya ve Hindistan gibi ülkeler şifreleme yöntemleri ile ilgili katı ve yerel standartlar uygulamaya başlarlar. ABD ve AB küresel teknolojinin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması için ulusal standartlarında geri adımlar atarlar. Resmi güvenlik yardımı şeklinde çoğalan sınır ötesi bağlarla yabancı güvenlik ekiplerinin konuşlandırılması bazı başarısız ülkelerde memnuniyetle karşılanır. 2025 yılında insanlar aşırı kontrollerden bıkarlar. Ulusal çıkarların bireysel çıkarlarla çatıştığı her yerde çatışmalar başlar. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde hoşnutsuz gençlerle, durumlarının ve fırsatlarının kayboluşunu gören sivil insanlar ayaklanır. 2026’da Nijerya’da protestocular hükümeti devirirler. Dünyadaki istikrarı destekleyenler bile ulusal sınırların katı kurallarından rahatsızlık duymaya başlarlar. Er ya da geç birşeyin dünya hükümetlerinin kurmak istediği düzeni bozacağı bellidir. Bu aşamada sivil toplum kuruluşları (hayırseverler) hükümetler tarafından çok sıkı bir şekilde denetlenir ve bazı vakıflar kendilerini Ulusal Resmi Kalkınma düzlemine çekerler. Evrensel hak ve özgürlükleri teşvik etmek isteyen vakıflar birçok ülkenin sınırında engellenir. Teknolojik gelişmelerin bir çoğu hükümetler tarafından yönlendirilir ve daha çok güvenlik ve sağlık konularına odaklanır. “Anti-sosyal” davranışları tespit eden tarayıcı cihazlar havaalanları ve diğer kamu alanlarına yerleştirilmeye başlanır. Salgın korkusundan yiyecekler ve içecekler için firmalar daha akıllı ambalajlama yöntemleri uygularlar ve tüketiciler bu ürünleri benimserler. Bulaşıcı hastalıkları teşhis etmek için yeni teşhis yöntemleri geliştirilir. Sağlık taraması uygulaması hastane ve hapishane gibi gibi yerlerde mecburi hale gelir. Video konferans teknolojileri daha çok tercih edilir, ulusal güvenlik kaygısıyla hareket eden ülkeler Çin’in uyguladığı güvenlik duvarı teknolojilerini ve uygulamalarını taklit ederek kendi BT ağlarını oluşturmaya başlarlar. Ülkelerin interneti engelleme ve kısıtlama uygulamarı dünya geneline yayılır.

Zeki Birliktelik (Clever Together)

2008-2010 durgunluğu korkulan küresel krize neden olmayıp aksine bazı ülkelerin gelişmesine ve büyümesine neden olunca ülkeler sanayileşmek için yarıştılar ve küresel pazar kalabalıklaştı. Ancak ortaya iki büyük sorun çıkar birisi bu gelişmelerde birilerinin sürekli büyümesi ve eşitsizlik makasının açılması, diğeri ise iklimsel sorunlardır. Taşan nehirler ve sular altında kalan şehirler, karbondioksit seviyesindeki artışlar bu sorunları ortaya koyarken, bir ulusun ya da çevre örgütlerinin sorunları ele almasının yetmediği, dünya çapında oldukça koordineli çalışmalar yapılması gerektiği ortaya çıkar. İhtiyaç duyulan şey küresel ölçekte düşünen ve hareket eden sistemlerdir. Bu koordinasyon yavaşça başlar ve sonra hızlanarak 2015 yılında gelişmiş ülkeler kaynaklarını bu sorunlara karşı güçlendirmeyi taahhüt ederler. Merkezi enerji denetimlerine ve yönetimlerine benzer sistemler sadece enerji kullanımı için değil hastalık ve teknoloji içinde düzenlenmeye başlanır. “İyi huylu” giyilebilir teknoloji sayesinde vatandaşların herkesin erişimine açık, gerçek zamanlı erişime izin vermeleriyle küresel mimarlık güçlenir ve bölgesel yönetimler ortaya çıkmaya başlar. Böylece ulus devletler güçlerinin ve önemlerinin bir kısmını kaybederler. Bu durumda ortaya çıkan veritabanı yeni yazılımların geliştirilmesine, aşıların ve tıbbi teşhis yöntemlerinin gelişmesine, yeni tip laboratuvarların kurulmasına, ilaç devlerinin yeni ilaçlar üretmesine, ar-ge çalışmaları için bilim insanlarına veri sağlanmasına olanak sağlar. Gıda dağıtımlarının daha iyi sağlanması için Küresel Teknoloji Değerlendirme Ofisi’nin kurulması sağlanır. Bu ofisin kurulmasına Sivil Toplum Kuruluşları ve şirketlerden oluşan konsorsiyum öncülük eder tabi ki! Artan ticaret hacmi ile beraber gelişmekte olan ülkelerde ekonomik büyüme artmaya başlar. Afrika’daki düşük nüfus yoğunluğu ve fiziksel coğrafya nedeniyle güneş çiftlikleri kurulmaya başlar. Kuzey Afrika ile Güney Avrupa’ya denizaltı kablolar ile bu enerji aktarılır. 2025 yılında bu enerji ihracatı yüksek döviz kazançlarını da beraberinde getirir. Afrika Birliği gibi ulus-devlet seviyesi üzerindeki siyasi mimari ile “iyi yönetim” güdüsü güçlendirilmiş olur. 2010 yılından sonra internet erişimi temel haklara dahil edilir. Geliştirilen sıtma aşısı ile milyonlarca insanın hayatı kurtarılır, düşük maliyetli zihin kontrollü protezlerle engellilerin büyük bölümüne yardımcı olunur. Laboratuvar ortamında nanolezzetlendiriciler sayesinde et ürünleri üretilmeye başlanır.

Tüm bu iyi gidişata, “akıllı büyümeyi” yönlendirmek için girişilen tüm çabalara rağmen, herşeye olan talebin artması sonucunda, 2028 yılında dünyanın bu kadar büyümeyi sonsuza dek kaldıramayacağı ortaya koyulur.

Hack Saldırısı (Hack Attack)

2010-2020 yılları arasına “kıyamet on yılı” verilir. Dünya üzerinde yaşanan bir seri felaketler neticesinde oluşan stres, küresel ekonomi üzerinde büyük baskı yaratır. İnsani yardım çabaları büyük maliyetlere neden olur ve birincil kaynaklar hızla tükenir. Bu felaketler zincirinde iç kaygıları nedeniyle ABD, Taliban’ın yönetimi yeniden devralması ile Afganistan’dan çekilir. Gelişmekte olan ülkelerde çatışmalar başlar. Tarımsal ürünler başta olmak üzere ülkeler ihracatlara engeller koyarlar. Devlet iktidarlarının zayıflamasıyla hızla düzeni bozulan ülkelerde şiddet ve suç oranları artarken, “küresel gerillalar” olarak isimlendirilen teknoloji çeteleri yeraltı kanallarıyla kendi pazarlarını kurarlar. Bu haydutlar yasadışı ürünlerin pazarlanmasının yanı sıra taklit ve kopya ürünlerle tehlike saçarlar. Ürettikleri sahte aşılar ve ilaçlarla binlerce insanın canına malolurlar. Korsanların devlet ve banka sistemlerine yaptıkları saldırılar karşısında kendilerini ve fikri mülkiyet haklarını korumak için bir kaç çokuluslu şirket daha karmaşık savunma önlemleri almaya başlarlar. Sahtekarlıkların ve patent korsanlığının artması ile herhangi bir şeyin gerçekliğinin tespit edilmesi zorlaşır. Artık gelişmekte olan ülkelerin bel kemiği sayılan mobil ve internet devrimleri bir kabusa dönmeye başlar. Küresel uçurum hızla artar. Çok zenginler hâlâ kendilerini korumak için mali araçlara sahiptirler. 2025 yılında artık onlar evlerde değil, silahlı personeller tarafından korunan yüksek duvarlı kalelerde yaşamaya başlarlar. Diğer insanlar bulabildikleri güvenli yerlere çekilirken yoksul insanlar hiçbir yere kabul edilmezler. Bazı yerlerde devlet yapısının çökmesi ile feodalizmin yeniden canlanır, diğer bölgelerde daha önceki büyük sistemlerin mikro versiyonları ile daha esnek topluluklar meydana çıkar. Ulusal hükümetlerin zayıflamasıyla taban hareketleri büyür ve 2030 yılında artık uluslar arasındaki “gelişmiş ülke” ve “gelişmekte olan ülke” ayrımı tanımlayıcı olmaktan çıkar. Böyle bir ortamda hayırseverler ise sadece “kale modeli”ni benimseyerek daha güvenli olan bir kaç ülkede iş yapmaya devam ederler. Sentetik biyoloji yaygınlaşır ve kıt hale gelen kaynakları ve gıdaları büyütmek için kullanılır. Karanlık internet ağları hızla yayılmıştır, bunların tanımlaması ve kısıtlaması mümkün görünmemektedir. Kimlik tanımlama sistemleri (retina taraması) aksiliklere ve sahteliklere rağmen artık günlük hayatın olağan bir parçasıdır.

Akıllı Mücadele (Smart Scramble)

2008’de başlayan ve devam eden küresel durgunluk sonrası ortaya çıkan tabloda bir çok ülkenin borçları derinleşir, sivillerdeki huzursuzluk ve suç oranları artar. ABD uluslararası güvenirliliğini kaybeder. Çin daha agresif hale gelirken Afrika ve diğer bölgelere olan yatırımlarını hızlı bir şekilde azaltır. Gelişmiş ülkelerde işsizlik oranı hızla artmaya başlar, şirketler daha çok yabancı işçileri çalıştırma eğilimi gösterdiğinden yabancı düşmanlığı hızlanır. Londra’dan göçmenler boşaltılır, geri dönenlerine ihtiyaç duyan Afrika gibi anavatanlarına dönerler. Hayatta kalma ve başarı şansı yakalayanlar olduğu gibi başarısız olan devletlerde bir çoğu acı çeker ve yoksullar daha da yoksullaşır. Bir çok yerde siyasi liderlerin başarısızlığı, ekonomik zayıflık ve sosyal çatışmaların yarattığı stresler ön plandadır. Çoğu coğrafyalarda internet altyapıları çöker. Onarımları aylar veya yıllar alan sürelerde ancak yapılabilir. Yalnızca belirli coğrafyalarda insanlar en son iletişim ve internet araçlarına erişebilmektedir. Endonezya, Ruanda, Türkiye ve Vietnam gibi ülkelerde ise hükümetlerin kapasitesi artar ve geri dönenlerle beraber hızlı bir kalkınma hareketini başlatırlar. Bu bölgelerde sağlık, enerji, sosyal alanlarda yapılan keşifler ve icatlarla beraber topluluklar daha da büyürler. Bu gelişmeler cesaret vericidir ama aynı oranda da kalıcı ticaretin ve yabancı yatırım kanallarının yokluğu sinirlerin gerilmesine neden olur. Doğal olarak daha karmaşık mühendislik çözümlerinin geliştirilmesi ve dağıtılması zora girer. Hayırseverlik artık insan merkezlidir ve çoğu sahada olduğu için kalıcı ofislere ve bürolara ihtiyaç duymazlar. Yetenekli göçmenlerin geri dönmeye zorlanmalarıyla kapasite ve bilgi dağılır, büyüme ve gelişme sınırlanır. Teknik aksaklıklar 3D yazıcılarla üretilen parçalarla, tıp alanındaki aksaklıklar ise antibiyotikleirn yerini alan biyomühendislikli süper alternatif tıp ilaçları ile telafi edilmeye başlanır. Kent sakinleri gıda tedariklerini kendileri sağlama arayışına girdikleri için mega şehirler bahçe şehirler halini almaya başlar.

Raporda da belirtildiği gibi, yeni inovasyonların ve teknolojinin ileriki dönemlerde, uluslararası kalkınma hikayelerinin aktif ve ayrılmaz bir parçası olacağı tüm senaryoların ortak noktası olarak görünüyor. Fakat bu ortak noktanın da ötesinde hepsinde de ortak bir anafikre atıf yapıldığı görülebiliyor.

2009 tarihli Akıllı Küreselleşme için Öngörü raporunda da iddia edildiği üzere amaç dünya yoksullarına yardım etmekti. Kendilerine “gölge etmeyin başka ihsan istemeyiz” desek de maruz bırakıldığımız sistemlerin sahipleri olarak öngörülerini çeşitli senaryolarla canlandırmak istemişler. Senaryo projesinin odak noktasına da teknoloji, iklim değişiklikleri, sağlık hizmetleri, tarım, ulaşım gibi kalkınma zorluklarını ele almayı yerleştirmişler. Ne için? Kendi küresel egemenliklerinin büyümesinde teknolojinin nasıl bir etkisi olacağını “gelişmiş dünyada dayanıklılık ve eşitlikçi büyüme” kılıfıyla sorgulamak için. Bu büyümede kontrol edemeyecekleri en büyük kitle yoksul topluluklar. Ulus devletlerle artık bu işin yüremediğini görüyorlar; ancak bu devletler bünyesindeki halkların kontrolünden de emin değiller. Dünyaya mal/meta gözüyle baktıkları için onu nasıl işleteceklerini ve karşılaşacakları zorluklarla nasıl baş edeceklerinin planlamasını yapıyorlar. “Çok başlı tekelcilik”lerinde ulus devletlerin “siyasal yer çekimi kanununa uyarak avuç içlerine düşmesini” beklemekten yoruldular. Bu yüzden “uluslarüstü düzeyde daha fazla işbirliği ile yüksek ticaret hacimlerine sahip daha entegre bir küresel ekonomi” görme hayalini kuruyorlar. Yani doymuyorlar ve asla doymayacaklar!

Bugün yaşadığımız, ilk senaryoda da kurgulanan, küresel salgının müsebbipleri kimler? Komplo teorileri ile bir çok şey söyleniyor ve söylenmeye devam edecek. “İnsanoğlunun kendi elleri ile yaptıkları yüzünden karada ve denizde ortaya çıkan bozulma”nın “bir kısım” sonuçlarına herkes katlanacak. Ama ayetin devamında da geldiği gibi “umulur ki döner”iz. Bilim kilisesi yeni “orta oyunu”nu oynamaya çoktan başladı. Kendilerince Allah’ın hayatın dışarıya çıkartılmasında son dönemece giriyorlar. Muhafazakar demokrat kılıflı neoliberal politikacılar ve onların uyguladığı politikalar, toplumsal cinsiyet eşitliği, filozof çocuk, İstanbul sözleşmesi bu dönemeçten önceydi. Ortalığa “öngürü” ve “senaryo” sunanların üstüne basarak ifade ettikleri gibi insanlık yoksul ve zengin şeklinde ikiye ayrılmıyor. Çünkü ayrımı yapanlar kendilerine “zengin” de demiyorlar; zira onlar zenginlerin de üstünde ayrı bir tabakalar. Dünyanın yüzde yirmisinin yoksul ülkelerde yaşadığını, yeryüzündeki insanların yarısının günde iki dolardan az parayla geçindiğini, on milyon çocuğun her yıl önlenebilecekken öldüğünü bilenler tüm bunlara “kendileri” sebep olmamış gibi davranmaya devam ediyorlar. Çünkü onlar dünyanın hakimleri..! Bu ilahlar ve onların diktiği putlar (adına ister piyasa şartları, ister piyasa ahlakı, ister küreselleşme desinler), onlara gönüllü/gönülsüz kulluk edenlere rağmen kırılmalı. Ama nasıl?

1 Scenarios for the Future of Technology, Mayıs 2010

M. Sami ZİNİ

The post Senaryocular first appeared on isMiMuslim.com.

Öngörücüler

Fri, 27 Mar 2020 19:42:19 +0000

Öngörü nedir?

Türkçe’de sağduyu, basiret, önlem, tedbir, önsezi anlamlarına gelen İngilizce foresight kelimesine karşılık gelen öngörü, bir işin ilerisini kestime veya işin nasıl bir hale evrileceğini önceden anlayabilme ve ona göre davranabilme halidir. Belki bizim değil ama dünya üzerindeki bir çok düşünce kuruluşunun klasör klasör çalıştığı senaryoların temelini bu tanım oluşturmaktadır. Dünya üzerindeki bir çok kuruluş, firma ve özellikle vakıf, bir bulmacaya ait parçalarla birden fazla bulmaca çözmek için yarışmaktalar. Bunlardan biri ve en çalışkanı da Rockefeller Vakfı. ¹

Mart 2009’da İtalya’daki Enstitülerinde Küresel Yoksulluğa Karşı bir öngörü çalıştayı toplamış. Çalıştay önlerindeki 10 yıl içinde, küresel meseleleri derinlemesine düşünerek yoksul ve savunmasız insanların yaşamlarını iyileştirmeyi amaçlayan düşüncelere odaklanmış. Afrika, Asya, Avrupa, Güney Amerika ve ABD’den oluşan katılımcıların “dünyanın en can sıkıcı” sorunlarına eğilmesi sonrası alınan ilham ile “hatalı yönetimlerin dünyanın fakirlerinin refahı önünde en büyük engel” olduğu sonucunda içinde olduğu bir kısım sonuçlara varılmış.

Kalkınma literatüründe yaygın olarak kullanılan “pro-poor” kavramı üzerinden ilerleyen çalıştay yöneticileri bu kavram etrafında sadece teorik olarak değil pratik olarak da ileriye dönük dayanıklı ve güçlü bir topluluk oluşturma potansiyelinin varlığı karşısında umutlanmışlar. Bu denli insancıl yaklaşımlar karşısında öngörünün odak noktasında yer alan yoksul kavramının yanına yerleştirilen “marjinal” ifadesinde ve ulaşılacak hedefin “refah” olarak gösterilmesinde bulmaca parçalarının arka yüzü hafif aralanıyor. Yaratılacak sosyal ve ekonomik fırsatların insanlığın sosyal, ekonomik ve ekolojik direncini artırması ile yoksul ve marjinal insanlar üzerindeki etkisi de analiz içinde yer alıyor. Öngörülerinde yoksul toplulukların, iklim değişiklikliğinden, zayıf yönetim sistemlerinden, finansal krizlerden, güvenlik tehditlerinden ve toplumsal aksaklıklardan etkilenmeleri de analiz ediliyor. Uzun süreli refahın ve bunun sürdürülebilirliğinin sağlanması için girişilen bu öngörü çerçevesinde ortaya çıkan anahtar bulgularla geliştirilen senaryolarında ise küreselleşen dünyanın artan karmaşıklığına sistematik bakış atarak, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin karar vericilerine “derin belirsizlikleri” test etmek için imkan yaratılmasını hedefliyorlar.

Yoksulluk ve yoksulluğa neden olanların çok fazla irdelenmemesinin bu sorunu daha da derinleştirdiği haklı düşüncesi üzerine bina edilen fikir bize hiç de yabancı değil: Küreselleşme. Ancak bu akıllı olanı. Yoksulların geliştirilmesi ve durumlarının iyileştirilmesi, bu fırsatların hızlandırılması bu ana fikir için öngörülmekte.

“Küreselleşme ile uzun ve kısa vadede ayrılmaz bir şekilde birbirine bağlanan toplulukların on yıllar süren ekonomik politikalarla hızlı bir finansal krize girmesi ile Sahraaltı Afrika ve Güneydoğu Asya’daki uluslar yoksulluktan çıkamazlar. Bu kriz yıllar süren kalkınma çalışmalarını hızla geriye sarar ve küresel çapta bir gıda krizi yaşanmaya başlar, bir kaç hafta içinde tarımsal girdilerin fiyatları iki katına çıkar. İklim şartları yoksulların geçim kaynaklarını tehdit ettiği için göç ve sağlık riskleri artmaya başlar.” Malumun ilanı olan bu gelişmenin/öngörünün önüne yalnızca, birlikte çalışarak ve akıllı küreselleşmeyi bu zorluklara karşı sürdürülebilir çözümler geliştirmek ve yaygınlaştırmak için kullanabildiğimizde geçilebileceği düşünülüyor. Bu “akıllı küreselleşme” ile bireylerin/ toplulukların/kurumların daha iyi bir gelecek için araçlarla, teknik fikirlerle ve yeniliklerle birleştirilebileceği öngörülüyor.

İnsanlık için attıkları bu büyük ve vefakar adım için kendilerini alkışlamamız gerekenler, Pro-poor öngörüsünün (yoksulluğun ortadan kaldırılması) akıllı küreselleşme için bir gerekçe olmasına ve bu sürecin hızlandırılmasında nasıl kullanılabileceğine odaklanıyorlar. Yoksulları düşünen ve onların yararına olduğu iddia edilen bu öngörünün genel çerçevesi, sosyal ve ekonomik fırsatların genişletilmesi, insanların sosyal, ekonomik ve ekolojik dayanıklılığını arttırma, küresel ve bölgesel eğilimlerin, tahminlerin, şokların ve felaketlerin onları nasıl etkileyeceği üzerinde çiziliyor. Tam da bu noktada bulmaca parçalarının arka yüzünden oluşturulmaya çalışılan diğer bütünün dışında, parçaların iki yüzlü değil üç boyutlu olduğunu fark ediyoruz. Zira bu üç boyutlu tasarımın merkezinde Leon Fuerth’un yaptığı güzellemelerde de ortaya konduğu gibi “öngörü” yer alıyor. Öngörülere ülke yönetimlerinin vurdumduymazlıkla yaklaşmaları, onları beceriksiz, hatalı politikalar üretmelerine, bu yaklaşımları ile aslında yoksulların yaşamlarını iyileştirmeye yardımcı olacak pencerelerin hızla küçülmesine neden oluyorlar. Böylece Birleşmiş Milletlerin belirlediği Bin Yıllık Kalkınma planına ulaşılamaması ile birçok yoksul ve savunmasız insanın zorluklarla karşı karşıya kalmasına ve önümüzdeki on yıl (çalıştayın 2009 tarihli olduğunu yeniden hatırlatayım) içinde geri çevrilemeyecek iklim değişikliklerine, toplumlardan küresel olana kadar her ölçekte büyüyen ve çoğalan bir dizi maliyetli hataya neden olacaklar. Bu durumla bir çok ölçekte (makro-meso-mikro) zorluklara (aslında fırsatlara) yol açacaklar.

Ülke yönetimlerinin “öngörü”lere yaklaşımlarının analiz edildiği bölümlerde İngiltere’nin Hükümet Bilim Bürosunda Öngörü Programlarını bir dizi yaklaşımla kullandığı ve bu kullanımlara yönelik yaklaşımlar geliştirdiği belirtirken bulaşıcı salgın hastalıklarla ilgili çalışmalarda zayıf kaldıkları tespit edilmiş. ABD’nin ise ulusal güvenlik ile ilgili meselelerde oldukça gelişmiş bir öngörü ağına sahip olduğu ancak sağlık hizmetleri, iklim değişikliği ve eğitim gibi konuların ancak ulusal güvenliğin tehdit ettiği kısımlarla sınırlı olduğu vurgulanmış. ABD’nin etkili öngörülerde bulunamamasının da mevcut yönetim yapısının karmaşıklığından kaynaklandığı belirtilmiş.

Öngörünün enerjiyle ilgili kısmında mevcut küresel enerji tüketiminin çevresel, ekonomik ve sosyal açıdan sürdürülebilirliğinin olmadığı, petrol, kömür ve gazın küresel kullanımının hızla arttığı, Çin ve Hindistan gibi ülkelerde artan kentleşme ve modernizasyon nedeniyle elektrik talebinin daha çok artacağı, fiyatların düşük kalmasıyla gözlemlenen enerji talebinin mevcut tahminleri aşacağı vurgulanıyor. Tam bu noktada Yoksulların enerji taleplerinin nasıl karşılanacağı sorusu geliyor? “2030’da veya 2050’de ne olacak” diye soruyorlar. Günlük enerji kullanımdaki kirletici yakıt kullanımı ortadan kaldırılırsa her gün dört binden fazla ölümün engellenebileceği belirtiliyor. Gelişmiş ülkelerin emisyonlarını sıfıra indirmeleri halinde bile iklim değişikliğinin olumsuzluklarının önüne geçilmesinin mümkün olmadığı bunun için uzun vadeli ve sürdürülebilir bir çözüm üretmek için yoksul insanların onayının alınması ve sürece dahil edilmesi gerektiği, yoksul insanlar güçsüz gibi görünse de etkili, güçlü ve kolektif bir güç olabilecekleri üzerinde duruluyor. Ancak bu ülkelerdeki mevcut hükümetlerin iktidarlarında gelirlerini en üst düzeye çıkarmak için petrol çıkartacaklarının ve satacaklarının da vurgusu yapılıyor. Bireylerin ise (halkların) senaryolarda anlatılanları dikkate almasının ise bu sorunun öneminin farkına varmalarına ve eyleme geçmelerine yardımcı olacağına dikkat çekiliyor.

Teknoloji ile yoksullara yönelik çalışmalara destek verilmesi, bilim adamlarının ve mühendislerin kilit problemlerle meşgul olmalarını sağlayarak yakalanacak inovasyon sürecine, çiftçilerin ve diğer bireylerin de dahil edilmesi sağlanarak yeni icatlar yapılabileceği vurgulanıyor. Sanal dünyanın bu iletişim ve etkileşim için sürece yardımcı olabileceği belirtiliyor.

Afrika gibi gelişmekte olan ülkelerde işlevsel bir yönetim olmadan yoksulluğun temel nedenlerini ele almanın imkansızlığına vurgu yapılıyor. Afrika uluslarının yönetim ve politika süreçlerinde reform yapılmasıyla, bu ülkelerdedeki gençlerin, geleceğin işleri için yeterince eğitilmesi ile küresel refaha katkıda bulunmaları mümkün olabilecek. Aksi durumda işsiz kalacaklar ve güvenliği tehdit edici hale gelecekler. Tabi bu durum sadece o ülkeler için değil, küreselleşen dünyada bu gençlerin ABD’ye ve Avrupa’ya göçmen olması durumunda da küresel refah zincirine dahil olmalarının sağlanması gerekmekte. Afrika gibi ülkelerde kadınlara sağlanacak istihdamla, cinsiyet eşitliğiyle ve eğitimli kadınların artırılması ile büyüme oranı iki katına çıkartılabilecek. Afrika’daki durum düşünüldüğünde yoksulluk üzerine “öngörü” geliştirirken bu kıtaya odaklanmaları gayet normal. Ancak bu normalliği kıtanın hem nüfus hem de coğrafya olarak enerji ihtiyacı için büyük bir potansiye sahip olduğu senaryosuyla da okumak gerekmekte. Yoksulluğu ortadan kaldırmak için ekonominin olmazsa olmazlığına yapılan vurgular, son ekonomik krizde yaşananların tek küresel kriz olmadığını, birbirine bağlı dünyada bir ulusun, bir topluluğun, bir bireyin aldığı kararların dünyanın yarısını etkileceği öngörüsü ile sonlanıyor.

Kalkınmayla yoksulluğun önüne geçme öngörüsünde bulunanların değinmedikleri bir sürü nokta olduğu belli. Değindikleri ana noktanın ülkelerin yönetimleri ve ekonomi olması ise manidar. Gelecekle ilgili öngörülerinin, bugün çocuklarını beslemek, barındırmak ve giydirmekten endişe duyan insanlar nezdinde bir karşılığının olmayacağının da farkındalar. Karar vericilerin/yöneticilerin öngörüleri ciddiye almamasına rağmen şirketlerin üçlü kârlılığın (ekonomik, ekolojik ve sosyal) farkında olmalarından, yoksulların aşılmaz baskıların karşısında “öngörü” faaliyetlerini üstlenmek için birleşme fırsatlarının yaratılmasından da umutlanıyorlar.

Tüm bunları, küreselleşmeyi “ne güzel bak işte dünya büyük bir köy oldu, tek tuşla her şey önümüzde” şeklinde yorumlayanlar için, yoksul insanları hedef alan ve yoksulluğu azaltmayı amaçlayan insancıl bir çalışma olarak okumak elbette mümkündür. Öngörünün genelinde ortada bir sorun olduğu net olarak anlaşılmakta ve bu sorunun çözümü için gerekli adımların atılmaması durumunda dünyanın yaşanamaz hale geleceği gerçeği gözümüzün içine sokulmakta. Üç boyutlu olarak tasarlanan bulmaca parçalarının oluşturmaya çalıştığı bütünlerden en az birinde “yoksulluğun önüne geçilerek” akıllı küreselleşme sürecine biran önce geçilmek olduğunu görebiliyoruz. Zira kendi sebep oldukları adaletsizliği düzeltmek için kendilerinden başka herkesi işaret ediyor olmaları da onları ele veriyor. Yoksul insanlar, bu insanların oluşturduğu toplumlar, bu insanları yöneten yöneticiler, kurumlar, sistemler hedef tahtasına oturtulmuşken nedense bu hedefleri besleyen ellerini, sistemlerini ve rejimlerini görmezlikten geliyorlar. Bu körlük de mevcut hedeflerine kilitlenmiş olmalarından kaynaklanıyor. Zira öngörü, ister adına, yoksulluğu engelleme, ister ekolojik denge, ister yaşanabilir dünya, ister iklim değişikliği densin hep ekonomik çıkarlarına gelip dayanmakta. Direkt ifade etmiyor olsalar da akıllı küreselleşmeye geçişte mevcut dünya nüfusunun azalması durumundan çok da rahatsız olmayacakları izlenimi edinilebiliyor. Zira mensup oldukları medeniyetin geçen yüzyılda Küba’ya ambargo uygularken, hastaneye kaldırılan çocukların en temel ilaçlardan mahrum bırakılmasını görmezden gelerek, Küba purosunun artan fiyatları yüzünden ambargonun can yaktığı haberini, iş dünyasının hatırlı gazetesinde manşete çektiklerini biliyoruz. Bugün de aynı şeyi ülkeler nezdinde İran’a, aslında şu son durumda hiç bir insani değer gözetmeksizin tüm insanlığa yaptıklarını izliyoruz. Dün hükümetlerinden tasmalarını kurtaranların, bugün sahip oldukları şirketlerle, üzerini çizdikleri ve artık “akılsız” olduğunu üstü kapalı itiraf ettikleri küreselleşmenin yerine “akıllı” olanını koyma çabalarını görebiliyoruz. Bizde de olduğu gibi neoliberal kararlarla ölümsüz kişilikler halini gelen ve modern devlet/şirket çağının anahtarını taşıyanlar büyümeye devam ederken bir kaç ülke vatandaşlığı ile idare ediyorlar. Birleşmiş Milletler Sanayi Gelişimi Örgütü 1996’da hazırladığı raporda “küreselleşme sürecinin dünya çapında daha da büyük bir eşitsizliğe yol açmasını” beklemesi üzerinden yirmi dört yıl geçti ve “öngörüler”i gerçekleşti. Akıllı küreselleşme için ise “olağanüstü varlıklı ve güçlü kişilerin” kendi zaviyelerinden tanımladıkları yoksulluk muhakkak yok olmalı!

Hadi şu senaryolarına bir bakalım…

Devamı Senaryocular

1 Foresight for Smart Globalization, Mart 2009

M. Sami ZİNİ

The post Öngörücüler first appeared on isMiMuslim.com.

Neo-Çoklar

Fri, 13 Mar 2020 15:32:12 +0000

Ufacık bir canlının, “yerin ve göğün hakimi” olduğunu iddia edenleri, bilimsel teorilerini mutlak doğrular olarak insanlığa dayatarak kendi “şimdi”lerini yavaş ve emin adımlarla dayatanları ve tüm insanlığı dize getirişini izliyoruz. Laboratuvar ortamında üretilmiş bir silah olmasından, insan popülasyonunu azaltmaya yönelik projelerden biri olmasına kadar her türlü komplo teorisi konuşulabilir. Amaçlarının içinde Korku Toplumu yaratmak var mıdır bilmiyorum ama ortaya çıkan tedirginlik ve korkuyu bu yola evirme uğraşında olanların varlığı artık kesin.

Meşhur bilişimci ve sonrasında vakıf insanı, çok ulusluların eski prensi Bill Gates’in 2018 Nisan ayındaki kehaneti de göz önüne alınırsa üretilecek teorilere yenilerini de ekleyebiliriz. Geçmişi ve servetinin kaynakları göz önüne alındığında bir şekilde Digital Toplum ilk versiyon denemesinin önünün açıldığını da söyleyebiliriz.

Gates 1918 yılında 50 milyon insanın ölümüne sebep olacak bir hastalığın günümüzde altı ay içinde 30 milyon insanın ölümüne sebep olabileceğini ifade ederken, aslında halen silahların tehditi altında olan bu bilançonun hastalıklar sebebiyle kırılması durumunda aynı tepkiyi doğurmayacağını ifade ediyordu. (Yani 30 Milyon insanı silahla öldürmeye kalkarsanız tüm dünya ayağa kalkabilir ama hastalık bunu yaparsa daha yumuşak bir geçiş sağlanmış olur.) Buna önlem olarak da hükümetlerin ve orduların daha çok etkileşim halinde çalışmasını tavsiye eden Gates ülkeler arası işbirliğinin önemine değiniyordu. Son yaptığı çağrıda ise gelişmiş ülke liderlerini gelişmemiş ülkelere yardıma davet ediyor. Gates’in iki yıl önce Trump’ı salgın hastalıklara karşı yatırım yapmaya davet ettiği ve Trump’ın Oval Ofis’te evrensel bir aşı için ikna edildiği iddia ediliyor.

2018 yılındaki açıklamasında savaşa hazırlanır gibi salgınlara karşı hazırlık yapılması gerektiğini rahatlıkla ifade eden Gates, savaşın en büyük yatırımcılarının “ikna edilmiş adam” ve türevleri başta olmak üzere kendi medeniyetleri olduğunu doğal olarak görmezden geliyor. Ama bizim adına “Savunma Ekonomisi” denilen savaşlar için bunca yatırım yapan bir ülkenin “yeni tip silahlara” yatırım yapma ihtimalini görmezden gelmemizi de beklemiyor. Aksine “ben demiştim” moduna çoktan geçmiş olması teknolojik yatırımlarına yeni yatırımlar ekleme potansiyelini gösteriyor. 65 yaşındaki bu milyarder adam belki de sadece içindeki hümanizmi konuşturuyor. Lakin ayda 750 bin kişinin ölümüne sebep olan açlığı yaratan kendi ekonomik sistemlerinin dayandığı ideolojik kaynaklarınaneden müdahil olmadığını konuşmadığı kesin. Melinda Gates, Bobby Shriver, George Soros, Ed Scott, Bob Geldof ve Jamie Drummond isimlerin kurduğu vakfın farklı yerlerde farklı laboratuvarlarda farklı deneyler yapmaları ile ilgili söylentileri ve buna bağlı teorileri de, neo-liberal ekonomi politikalarını destekleyen ideolojik stratejileri de şimdilik görmezden gelmemiz isteniyor. Çünkü biz enformasyon devrimi sayesinde çok uluslu şirketler üzerinden kuşatılarak yeni bir kolonyalizm arefesinde olduğumuz gerçeğini görmediğimizde kolonya kuyruklarını, maske fiyat artışlarını ve daha fazla kâr odaklı sığ ekonomik tercihlerimizi tartışabilir, kendi makro sınırlarımız içinde üzerimize çullanan ideolojik aygıtların önlemleri ile yetinerek salgın üzerine komik videolar izleyip gülmeye devam edebiliriz.

Şaibeli bir uçak kazasında hayatını kaybeden Larry P.McDonald, Rockfeller ile birlikte Federal Reserve Bank’ı oluşturan diğer çok uluslu bankerleri, “Sovyetleri, Amerika’yı ve yeryüzündeki bütün ulus devletleri ortadan kaldırıp, bunların yerine bir tek dünya devleti yaratma” amacıyla itham ediyordu. Günümüzde bu bankerlerin yerini hangi sektör duayenleri ve prensleri devralmış olabilir?

M. Sami ZİNİ

The post Neo-Çoklar first appeared on isMiMuslim.com.