Ekonomi - isMiMuslim.com

SAHA’da Bize “Nanik” Yapıyorlar: Soykırım İşbirlikçileri 2026 Fuarında

Wed, 06 May 2026 08:24:53 +0000

SAHA'da Bize Yine "Nanik" Yapıyorlar: Soykırım İşbirlikçileri 2026 Fuarı'nda

Büyük güçlü… bila bila bila….

Yerli-milli ucubelik içinde bu Modern… falan filan falan

Düşmanın silahıyla silahlanalım ki biz daha… bıdı bıdı bıdı…

Ey Netanyahu!.. ver mehteri, çalsın sazlar oynasın…

Son kalesi islamın… doslar meclisi kuruldu sarı kafaya hizalı

Bu necip millet var ya… daha görülmedi hesabın!

…

Her neyse,

Modern Ulus-Devlet olmanın ve eklemlenmeyi canı gönülden kabul ettikleri Modernite’nin kulluğunu fazlasıyla yerine getiren zihinlerin yönetim sistemini işgal ettiği,

bölgesinde zalim-mazlum netliğinde tarafsızlık maskesini takarak cebini dolduranların pastalardan paylarına düşüne üşüştükleri bir zamanda bir fuarın barındırdığı her şeye rağmen haber değeri ne olabilir ki?!

Hele ki “Büyük İntifada”dan sonra hiçbir fazla söze gerek yok iken.

Yine de bu fuarda soykırımcı İsrail ile doğrudan bağlantılı olan, işbirliği yapan ve soykırım tedarik zincirinde yer alan firmalardan tespit edebildiklerimizi listeleyelim istedik.

İstedik ki necip ortakları olan iki (2) firma başta olmak üzere her birinden ekonomiye akan akarın bedelini öderken bir şahitliğimiz olsun:

The post SAHA’da Bize “Nanik” Yapıyorlar: Soykırım İşbirlikçileri 2026 Fuarında first appeared on isMiMuslim.com.

Yeni Küresel Sistemin Sosyal Hareketlilik Alarmı

Wed, 08 Dec 2021 16:19:02 +0000

Yeni Küresel Sistemin Sosyal Hareketlilik Alarmı

Ortaya çıkan ekonomik süreç yeniden gösterdi ki küreselleşmenin kendisi büyük bir problem yaratıyor. Buna rağmen Eylül ayında ‘önümüzdeki dönemde yeni küresel sistemde yer alma’ya dair verilen sinyallerin neyi içerdiğini görebilmek lazım. Sinyalin bu ilk bölümü daha çok muhataplarını ilgilendiriyor zira aralarında cereyan eden muhabbeti ve bu muhabbetin nelere gebe olacağını tam bilemiyoruz. Tam burada bizi ilgilendiren ve İhracatçılar Meclisi’nde yer alan patron ahalisinin de vaat olarak algılamış olabilecekleri ikinci bölüme geliyoruz: ‘üzerimize ne düşüyorsa yapmakta kararlıyız’.

‘Üzerimize’ ifadesinin ‘teba’ ve kendini ‘muhalefet’ konumuna saplamış tâbîler nezdindeki yankısı zaten mâlum. Sadece şu sorunun bile sorulmamış olması ‘iki partili/ittifaklı’ dostlar alışverişinin az bilinenli denklemlerde ‘eksili sayıların karakökü’ gibi davrandığını gösterebilir: “Üzerimize, düşenlerden daha fazla ne düşebilir ki” ya da daha popüler bir söylem ile “ne istediniz de vermedik ki daha fazlasını istiyorsunuz?”

Dünya üzerinde siyaset ve ekonomi yönetimi ile ilgili bir çok kaynak var. Kapitalizm, liberalizm ve bunların önlerine ek almış yeni sürümlerinin barındırdığı ‘zihin yapısı’nı bu külliyat üzerinden okumak ve anlamak mümkün.

Sorunun bu topraklardaki muadil yapısallığını ise daha çok post-rablerin söylemleri ve eylemleri inşa ediyor. Kitlelerin kontrolü adına halkların damarlarına enjekte edilen maddelerin ezilenler tarafında bulduğu değer de buna göre hızla azalmakta. Bu azalışı durdurmak adına yapılan her hamle, üzerine sinen pis kokular nedeni ile geri tepmeye de mahkum. Kendi havzalarında bunu farklı mecralarda farklı şekillerle kritik ediyorlar zaten ya da istatistiksel verilerin maniple edici kudretinin arkasında duramayacak kurumları devreye sokuyorlar. Bu normal bir durum. Bu durumun bir de dünya gündeminde oluşan yankısı var. Yerelde derde uğrayanların mızraklarını biraz daha esnek hâle getirebilmek adına servis edilen raporlar bunlar. Servis edilenlerden biri de ‘Sosyal Hareketlilik Rapor’ları. Servisçilerin bize ulaştırdıkları kadarıyla zenginler ve fakirler arasındaki uçurumun büyüme analizlerini içeren bu rapor 2020 yılına ait. Biliyoruz ki bahanelerle süslenmiş “ama”lar ‘pandemi’ sürecine özellikle işaret edecek; olsun biz yine de sinyal çakılan küresel sistemin merkezi forumlarından birinin hazırladığı bu raporun giriş kısmında ülke olarak ‘yer alışımıza’ bir bakalım:

Türkiye, 82 ekonomi arasında yapılan sıralamada 51,3 puanla genel sıralamada 64. sırada. Rapora göre istihdamda ve eğitimde yer almayan genç yetişkin oranı %24.4. Eğitime erişimde 39.6’lık puanla ilerleme kaydedildiği belirtiliyor. Düşük kadın işgücü nedeni ile ülkenin çalışan nüfusunda yüksek işsizlik seviyeleri görüldüğü belirtiliyor. Ayrıca haftada 48 saatten fazla çalışan işçi sayısının çalışanlara oranı %29,4.

Sağlıkta 46. – Kurumsallıkta 75. – Adil Ücret Dağıtımında 45. – Çalışma Şartlarında 80. – İş İmkanlarında 73. – Eğitime Erişimde 69. – Hayat Boyu Öğrenme 58. – Eğitim Kalitesi ve Eşitliğinde 45. – Teknolojiye Erişimde 53. sıradayız. Tüm bunları düşününce Sosyal Dayanıklıkta 64. sırada yer alarak aslında rapor realite ile çelişiyor. Çok daha dayanıklı olduğumuz ya da dayanıklı hâle getirildiğimiz göz önüne alınırsa ilk onun içinde olmamız gerekiyor.

Bu rakamlar ve grafiklerdeki ve tablodaki sıralamalar bize Dünya Ekonomik Forumu’nun, hani şu meşhur Davos Formunun, topladığı verilerle sunulmakta. Küreselleşmenin milyonlarca insanı yoksulluktan kurtardığı propagandasına rağmen toplumlarda ortaya çıkan eşitsizliklere vurgu yapan raporun önsözünde Klaus Schwab artan adaletsizlik duygusu, güvencesizlik, kimlik kaybı, sosyal dokuda ortaya çıkan zayıflıklar, siyasal süreçlerde yaşanan hayal kırıklıkları nedeni ile sosyoekonomik hareketliliğe yeni yollar oluşturmak ve bunu yaparken de adil fırsatlar yaratacak çabalara vurgu yapmakta.

Raporun amacı ise politika yapıcıların, iş adamlarının ve diğer ortakların Dördüncü Sanayi Devriminde stratejilerini şekillendirmeye yardımcı olmak. Herkese fırsat sağlayan, sürdürülebilir ve kapsayıcı ekonomi için bu hareketliliğin aslında kontrol edilebilmesi gerekiyor. Yani sistem içinde sistemi devam ettirmek için gerekli olan tüm yeniliklerin ve önlemlerin masaya yatırılma çabası da denilebilir. Rakamlar iç açıcı değil zira yoksulluğu önlemek için seferber olan zenginlerin çabalarının yeterli olmadığı ve rahat uyuyamayacaklarının sinyalleri verilmekte. Zira sanayi devriminin başına eklenen rakam da bu sürecin çözüm üretilene kadar uzatılabildiği kadar uzatılmasını işaret ediyor.

“Ne yani bizi bağlamayan bir forumun yayınlamış olduğu rakamlar bunlar. Devlet büyüklerimizin söylediklerine ters şeyleri elbette söyleyecekler. Ecnebilerin zaten işi bu… Dış güçlerin büyük oyunlarının bir parçası olabilir olsa olsa” gibi itirazlar da gelebilir. Saygı duyabiliriz ama bunları 2020 yılından bu yana ekonomik iyileştirme adına yapılan düzenlemeleri de iyice analiz ederek söyleyebilmek mümkün değil. Kadın istihdamı için yırtınanları düşünmek bile yeterliyken geçenlerde düzenlenen Milli Eğitim Şurası’nda bakanın bir sözü de oldukça ilginçti: “Yeni meslek lisesi atağımızla ‘aradığım elemanı bulamıyorum’ derdi bitecek…”.

Dert kimin derdi, çözüm kimin çözümü?

Burada küreselleşmeyi ve sömürgeci zihin yapısını analiz etmeyeceğiz. Sadece rakamların ve oranların ortalıklarda cirit attığı, çoğu zaman kemer sıkarak uçuşa geçtiğimiz zamanlarda da aslında rakamların ve raporların yeni denklemlere yerleşmek için göz kırpan denklem uzmanlarının söyledikleri gibi olmadığını göstermek. Bu nedenle yeni uçuş planlarını farklı havuz problemlerine, ağza sakız kılınan söylemlere sığınarak çözmek mümkün değil. Zira sistemin kendisi yanlış.

Kaynaklar:

http://reports.weforum.org/pdf/smi-2020/WEF_SMI_2020_Profile_TUR.pdf (Türkiye ilgili rapor)

http://www3.weforum.org/docs/Global_Social_Mobility_Report.pdf (Raporun Tamamı)

https://www.haber7.com/guncel/haber/3169147-son-dakika-milli-egitim-bakani-ozer-yeni-hamlemiz-hazir-deyip-duyurdu-dert-son-bulacak

The post Yeni Küresel Sistemin Sosyal Hareketlilik Alarmı first appeared on isMiMuslim.com.

COVID Dolandırıcılığı Dünya Sağlık Örgütüne ve Dünya Liderlerine Karşı “İnsanlığa Karşı Suçlar” nedeniyle Yasal Soruşturma Talebi

Mon, 24 May 2021 07:31:49 +0000

Dr. Reiner Fuellmich liderliğindeki 1000’den fazla avukat ve 10.000’den fazla tıbbi uzmandan oluşan bir ekip, insanlığa karşı suçlardan dolayı CDC (Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri), WHO (Dünya Sağlık Örgütü) ve Davos Grubu (Dünya Ekonomik Forumu) aleyhine yasal işlem başlattı.

PCR Testlerinin hiçbir zaman patojenleri tespit etmek için tasarlanmadığını ve CDC’nin testlerin güvenli olması için belirttiği kriterlerin görmezden gelinerek PCR testlerinin pozitif sonuçlarının güvenilir kabul edilmesi iddia edilen covid vakalarının/enfeksiyonlarının %90’ından fazlasını geçersiz kılar. Fuellmich ve ekibi hatalı PCR testlerini ve doktorlara dayatılan herhangi bir eşlik eden hastalığa (Komorbidite) bağlı ölümü Covid olarak bildirilmesini sahtekarlık olduğunu iddia ediyorlar.

Hatalı testlere ve hileli ölüm belgelerine ek olarak, “deneysel” aşının kendisi de Cenevre Sözleşmesinin 32. Maddesini ihlal etmektedir. 1949 Cenevre Sözleşmesi IV’ün 32. Maddesi uyarınca, “korunan bir kişinin tıbbi muamelesi gerektirmeyen sakatlama ve tıbbi veya bilimsel deneyler” yasaklanmıştır. 147. maddeye göre, korunan kişiler üzerinde biyolojik deneyler yapmak, Sözleşme’nin ciddi bir ihlalidir.

Dr. Reiner Fuellmich

“Aşı=Covid Gen Tedavisi”, bir aşı olarak kabul edilmek için aşağıdaki beş gerekliliği karşılamıyor ve tanımı gereği tıbbi bir “deney”dir:

Normal Bir Aşı: Virüse karşı bağışıklık sağlar.

Covid Gen Tedavisi: Bu, Covid’e karşı bağışıklık sağlamayan “sızdıran” bir gen terapisidir ve semptomları azalttığı iddiaları, ancak çift aşı artık COVID enfeksiyonları olan ER veya YBÜ gerektiren hastaların % 60’ıdır.

Normal Bir Aşı: Alıcıları virüse yakalanmaktan korur.

Covid Gen Tedavisi: Bu gen terapisi bağışıklık sağlamaz ve çift aşılanma yine de virüsü yakalayıp yayabilir.

Normal Bir aşı: Virüs enfeksiyonundan ölümleri azaltır

Covid Gen Tedavisi: Bu gen terapisi, virüse sıfır bağışıklık sağladığı için virüsün yayılmasına hala izin verir.

Normal Bir Aşı: Virüsün dolaşımını azaltır

Covid Gen Tedavisi: Virüse sıfır bağışıklık sağladığı için virüsün yayılmasına hala izin verir.

Normal Bir Aşı: Virüsün bulaşmasını azaltır

Covid Gen Tedavisi: Virüse sıfır bağışıklık sağladığı için virüsün bulaşmasına hala izin verir.

Ekip Nurnberg Code 1947’ye göre yapılan ihlalleri ve gerekçelerini şöyle sıralıyor:

Madde 1: Gönüllü Onay Önemlidir

Hiç kimse, bilgilendirilmiş onam olmadan tıbbi bir deney yapmaya zorlanmamalıdır. Birçok medya, siyasi ve tıbbi olmayan kişi insanlara iğneyi vurmalarını söylüyor. Bu gen terapisinin yan etkileri veya tehlikeleri hakkında hiçbir bilgi vermiyorlar.. Onlardan duyduğunuz tek şey – “güvenli ve etkili” ve “faydalar risklerden ağır basar.” Ülkeler, insanları bu aşıyı almaya zorlamak veya bir Aşı Pasaportu veya Yeşil Geçiş yetkisi altında özgür topluma katılmaları yasaklar geliştiriyorlar, baskılar ve tehditler kullanıyorlar. Nürnberg yargılamaları sırasında, medya bile yargılandı ve birçok doktor ve Naziler ile birlikte İnsanlığa Karşı Suçlardan suçlu bulunan birçok doktor ve Nazilerle birlikte halka yalan söylediği için tüm üyeler idam edildi.

Madde 2: Başka Yollarla Verimli Sonuçlar Elde Edilmeli

Yukarıda listelendiği gibi, gen terapisi bir aşının kriterlerini karşılamaz ve virüse karşı bağışıklık sunmaz. Ivermektin, Vitamin D, Vitamin C, Çinko ve grip ve soğuk algınlığı için güçlendirilmiş bağışıklık sistemleri gibi Covid’e karşı verimli sonuçlar veren başka tıbbi tedaviler de vardır.

Madde 3: Hayvan Deneylerinin Sonuçları ve Hastalığın Doğal Tarihine İlişkin Temel Deneyler

Bu gen terapisi, hayvan deneylerini atladı ve doğrudan insan deneylerine gitti. Pfizer’in kullandığı mRNA araştırmasında – BNT162b2 mRNA kullanan rhesus makak maymunları ile mRNA üzerinde aday bir çalışma ve bu çalışmada tüm maymunlar akciğer iltihabı geliştirdi, ancak araştırmacılar, bunlar 2-4 yaşından itibaren genç sağlıklı maymunlar olduğundan riskin düşük olduğunu düşünüyorlardı. İsrail Pfizer’ı kullandı ve Uluslararası Hukuk Mahkemesi, akciğer iltihabı olan alıcıların % 80’inin bu gen terapisinin enjekte edilmesinden kaynaklanan bir iddiayı kabul etti. Bu endişe verici gelişmeye rağmen Pfizer, Covid için mRNA’sını hayvanlar üzerinde test yapmadan geliştirmeye devam etti.

Madde 4: Gereksiz Tüm Acı Çekme ve Yaralanmalardan Kaçının

Deneyin kullanıma sunulmasından ve CDC VAERS raporlama sistemi altında listelendiğinden bu yana Amerika’da 4.000’den fazla ölüm ve 50.000 aşı yaralanması rapor edildi. AB’de 7.000’den fazla ölüm ve 365.000 aşı yaralanması rapor edilmiştir. Bu, bu kuralların ağır bir ihlalidir.

Madde 5: Yaralanma veya Ölüm Olacağını Düşünmek İçin Bir Sebep Varsa Deney Yapılamaz

Gerçeklere dayalı tıbbi verilere göre bu gen terapisinin ölüm ve yaralanmaya neden olduğu 4 numaralı maddeye bakın. MRNA üzerine yapılan geçmiş araştırmalar, bu mevcut deney gen deneyi için göz ardı edilen birkaç riski de göstermektedir. SARS-CoV-1 diken proteinleri üzerine 2002 yılında yapılan bir araştırma, bunların iltihaplanmaya, immünopatolojiye, kan pıhtılarına neden olduğunu ve Angiotensin 2 ekspresyonunu engellediğini gösterdi. Bu deney, vücudu tüm bu riskleri miras alan bu başak proteini üretmeye zorlar.

Madde 6: Risk Asla Avantajı Aşmamalıdır

Covid-19,% 98-99’luk bir iyileşme oranına sahiptir. MRNA gen terapisinin aşı yaralanmaları, ölümleri ve olumsuz yan etkileri bu riski fazlasıyla aşmaktadır. “Sızdıran” aşıların kullanımı, “sıcak virüsleri” ve varyantlarının ortaya çıktığını gösteren ve hastalığı daha da ölümcül hale getiren Marek Chicken araştırması nedeniyle ABD ve AB tarafından tarımsal kullanım için yasaklandı. Yine de bu, CDC tarafından sızan aşılardan yeni ölümcül varyantların ortaya çıkma riskini tamamen bilerek insan kullanımı için göz ardı edildi. CDC, sızdıran aşıların kullanımının sıcak (daha ölümcül) türlerin ortaya çıkmasını kolaylaştırdığının tamamen farkındadır. Yine de konu insan olunca bunu görmezden geldiler

Madde 7: Uzaktan Yaralanma, Engellilik veya Ölüm Olasılığına Karşı Hazırlık Yapılmalı

Herhangi bir hazırlık yapılmadı. Bu gen terapisi hayvan deneylerini atladı. İlaç şirketlerinin kendi Faz 3 insan klinik deneyleri 2022 / 2023’e kadar sonuçlanmayacak. Bu aşılar yalnızca Acil Kullanım yasası kapsamında onaylandı ve yanlış bilgilendirilmiş bir halka dayatıldı. FDA onaylı DEĞİLDİR.

Madde 8: Deney Bilimsel Yeterliliğe Sahip Kişiler Tarafından Yapılmalıdır

Bunun güvenli ve etkili bir aşı olduğunu iddia eden politikacılar, medya ve aktörler yetkin değil. Propaganda tıp bilimi değildir. Walmart ve arabalı aşı merkezleri gibi pek çok perakende satış noktası, bilgisiz halka deneysel tıbbi gen terapileri uygulama yetkisine sahip değildir.

Madde 9: Herkes Deneyi İstediği Zaman Sona Erdirme Özgürlüğüne Sahip Olmalıdır

85.000’den fazla doktor, hemşire, virolog ve epidemiyologun tepkisine rağmen deney sona ermedi. Aslında, aşı uyumluluğunu zorlamak için şu anda yasaları değiştirmeye yönelik birçok girişim var. Buna zorunlu ve zorla aşılar dahildir. Deneysel ‘güncelleme’ler , bu deneyin neden olduğu artan ölüm ve yaralanmalara herhangi bir şekilde başvurulmadan her 6 ayda bir planlanmaktadır. Bu ‘güncelleme’ler, herhangi bir klinik deneme yapılmadan uygulanacaktır. Umarım bu yeni Nürnberg Davası, insanlığa karşı işlenen bu suça son verir.

Madde 10: Yaralanma veya Ölümle Sonuçlanmasının Muhtemel Bir Nedeni Varsa Bilim Adamı Deneyi Her An Sonlandırmalıdır

İstatistiksel raporlama verilerinde, bu deneyin ölüm ve yaralanmayla sonuçlandığı açıktır, ancak tüm politikacılar, ilaç şirketleri ve sözde uzmanlar, bu gen terapisi deneyinin yanlış bilgilendirilmiş bir topluma zarar vermesini engellemek için herhangi bir girişimde bulunmuyorlar.

İnsanlığa karşı işlenen bu suça son vermek için ne yapabilirsiniz? Bu bilgiyi paylaşın. Siyasetçilerinizi, medyayı, doktorlarınızı ve hemşirelerinizi sorumlu tutun – bu insanlığa karşı suçta suçlu iseler, onlar da Cenevre Sözleşmesi ve Nürnberg Yasasında belirtilen yasalara tabidirler ve yargılanabilir, suçlu bulunabilirler ve idam edilebilirler. Hukuki işlemler ilerliyor, kanıtlar toplanıyor ve artan sayıda uzman alarm veriyor.

Covid Komitesi web sitesini şu adresten ziyaret edin: https://corona-ausschuss.de/ ve bu suçtan etkilendiyseniz, olayı, karışan kişileri ve diğer ayrıntıları aşağıdaki web sitesine bildirin: https://www.securewhistleblower.com/

İnsanlığa karşı suçlar hepimizi etkiler. Bu, size, çocuklarınıza, anne babanıza, büyükanne ve büyükbabanıza, topluluğunuza, ülkenize ve geleceğinize karşı işlenen bir suçtur.

Kaynak: https://alethonews.com/2021/05/07/covid-fraud-legal-proceedings-begin-against-w-h-o-and-world-leaders-for-crimes-against-humanity/

The post COVID Dolandırıcılığı Dünya Sağlık Örgütüne ve Dünya Liderlerine Karşı “İnsanlığa Karşı Suçlar” nedeniyle Yasal Soruşturma Talebi first appeared on isMiMuslim.com.

Senaryocular

Fri, 27 Mar 2020 19:57:17 +0000

Öngörücüler‘den devam…

Senaryocular

Vakıf (Rockefeller), senaryo planlamalarını tahmin edilemez bir gelecek için bir çok değişken üzerinden yaratıcı ve titiz şekillerde farklı yollar üzerinde düşünmelerini sağlamak amacıyla kullandığını ifade ediyor. Raporda sunulan senaryolar çalıştay tarafından yürütülen düşünce üretimleri ile gerçekleşiyor. Biz sadece dört senaryoyu raporda sunulduğu kadarıyla biliyoruz. 2010 yılında bu “öngörü” çerçevesinde 15-20 yıllık süreçte düşünülen senaryolarına bakalım. ¹

Kilit Adım (Lock Step)

2012 yılında dünyanın beklediği salgın başlar. Yaban kazlarından yayılmaya başlayan bu virüs ile dünya nüfusunun yüzde yirmisi enfekte olur ve yedi ayda sekiz milyon insan ölür. Ölenlerin çoğu sağlıklı ve genç yetişkinlerdir.

Salgının ekonomileri de öldürür. Küresel tedarik zinciri kırılır, turizm gibi sektörler durur hem malların hem de insanların hareketliliği durma noktasına gelir. Yerel işyerlerinde bile normal hareketli dükkanlar ve ofisler aylarca boş durur ve iş yapamaz hale gelir. ABD gibi ülkeler başlangıçta yeterli önlemi almazlar ancak, Çin gibi en başından beri tüm vatandaşları için karantina uygulaması yapan ülkeler virüsün diğer ülkelere göre yayılmasını daha önce durdurur. Salgın sırasında aşırı önlemler alan hükümetlerin liderleri yetkilerini genişletirler, yüz maskesi kullanımını zorunlu hale getirirler, kalabalık ortamlara giriş çıkışlarla ilgili bir dizi önlem/kısıtlama getirirler.

Tüm dünyada “daha kontrollü bir dünya” kavramı geniş kabul görür. Vatandaşlar daha fazla güvenlik ve istikrar karşısında parentalist (kısaca halka rağmen doğruyu belirleme isteği) devlete sıcak bakarlar. Gelişmiş ülkelerde bu gözetim, biyometrik kimlikler ve kilit endüstrilerin daha sıkı düzenlenmesini getirir. Gelişmekte olan ülkelerin düşünceli ve güçlü liderleri sayesinde (Hindistan ve Gana gibi) vatandaşların yaşam kalitesi yükselir. Daha fazla otoriterlik yanlısı olanlarda ise işler tam tersi şekilde işler. Zalim milliyetçiliğin yayılması ile bambaşka sorunlar da ortaya çıkmaya başlar. 2018 Dünya Kupasında seyirciler kendi bayrakları işlenmiş kurşun geçirmez yelekler giymek zorunda kalırlar. “Onaylanmış” teknolojilere erişim artarken bunun dışındakilere sınırlamalar gelir. Gelişmiş ülkelerde daha fazla kaynak ve daha iyi kapasite için yenilikler yapılmaya başlanır. İyi durumdaki ülkeler ve büyük ar-ge bütçelerine sahip şirketler önemli ilerlemeler kaydederler. Rusya ve Hindistan gibi ülkeler şifreleme yöntemleri ile ilgili katı ve yerel standartlar uygulamaya başlarlar. ABD ve AB küresel teknolojinin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması için ulusal standartlarında geri adımlar atarlar. Resmi güvenlik yardımı şeklinde çoğalan sınır ötesi bağlarla yabancı güvenlik ekiplerinin konuşlandırılması bazı başarısız ülkelerde memnuniyetle karşılanır. 2025 yılında insanlar aşırı kontrollerden bıkarlar. Ulusal çıkarların bireysel çıkarlarla çatıştığı her yerde çatışmalar başlar. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde hoşnutsuz gençlerle, durumlarının ve fırsatlarının kayboluşunu gören sivil insanlar ayaklanır. 2026’da Nijerya’da protestocular hükümeti devirirler. Dünyadaki istikrarı destekleyenler bile ulusal sınırların katı kurallarından rahatsızlık duymaya başlarlar. Er ya da geç birşeyin dünya hükümetlerinin kurmak istediği düzeni bozacağı bellidir. Bu aşamada sivil toplum kuruluşları (hayırseverler) hükümetler tarafından çok sıkı bir şekilde denetlenir ve bazı vakıflar kendilerini Ulusal Resmi Kalkınma düzlemine çekerler. Evrensel hak ve özgürlükleri teşvik etmek isteyen vakıflar birçok ülkenin sınırında engellenir. Teknolojik gelişmelerin bir çoğu hükümetler tarafından yönlendirilir ve daha çok güvenlik ve sağlık konularına odaklanır. “Anti-sosyal” davranışları tespit eden tarayıcı cihazlar havaalanları ve diğer kamu alanlarına yerleştirilmeye başlanır. Salgın korkusundan yiyecekler ve içecekler için firmalar daha akıllı ambalajlama yöntemleri uygularlar ve tüketiciler bu ürünleri benimserler. Bulaşıcı hastalıkları teşhis etmek için yeni teşhis yöntemleri geliştirilir. Sağlık taraması uygulaması hastane ve hapishane gibi gibi yerlerde mecburi hale gelir. Video konferans teknolojileri daha çok tercih edilir, ulusal güvenlik kaygısıyla hareket eden ülkeler Çin’in uyguladığı güvenlik duvarı teknolojilerini ve uygulamalarını taklit ederek kendi BT ağlarını oluşturmaya başlarlar. Ülkelerin interneti engelleme ve kısıtlama uygulamarı dünya geneline yayılır.

Zeki Birliktelik (Clever Together)

2008-2010 durgunluğu korkulan küresel krize neden olmayıp aksine bazı ülkelerin gelişmesine ve büyümesine neden olunca ülkeler sanayileşmek için yarıştılar ve küresel pazar kalabalıklaştı. Ancak ortaya iki büyük sorun çıkar birisi bu gelişmelerde birilerinin sürekli büyümesi ve eşitsizlik makasının açılması, diğeri ise iklimsel sorunlardır. Taşan nehirler ve sular altında kalan şehirler, karbondioksit seviyesindeki artışlar bu sorunları ortaya koyarken, bir ulusun ya da çevre örgütlerinin sorunları ele almasının yetmediği, dünya çapında oldukça koordineli çalışmalar yapılması gerektiği ortaya çıkar. İhtiyaç duyulan şey küresel ölçekte düşünen ve hareket eden sistemlerdir. Bu koordinasyon yavaşça başlar ve sonra hızlanarak 2015 yılında gelişmiş ülkeler kaynaklarını bu sorunlara karşı güçlendirmeyi taahhüt ederler. Merkezi enerji denetimlerine ve yönetimlerine benzer sistemler sadece enerji kullanımı için değil hastalık ve teknoloji içinde düzenlenmeye başlanır. “İyi huylu” giyilebilir teknoloji sayesinde vatandaşların herkesin erişimine açık, gerçek zamanlı erişime izin vermeleriyle küresel mimarlık güçlenir ve bölgesel yönetimler ortaya çıkmaya başlar. Böylece ulus devletler güçlerinin ve önemlerinin bir kısmını kaybederler. Bu durumda ortaya çıkan veritabanı yeni yazılımların geliştirilmesine, aşıların ve tıbbi teşhis yöntemlerinin gelişmesine, yeni tip laboratuvarların kurulmasına, ilaç devlerinin yeni ilaçlar üretmesine, ar-ge çalışmaları için bilim insanlarına veri sağlanmasına olanak sağlar. Gıda dağıtımlarının daha iyi sağlanması için Küresel Teknoloji Değerlendirme Ofisi’nin kurulması sağlanır. Bu ofisin kurulmasına Sivil Toplum Kuruluşları ve şirketlerden oluşan konsorsiyum öncülük eder tabi ki! Artan ticaret hacmi ile beraber gelişmekte olan ülkelerde ekonomik büyüme artmaya başlar. Afrika’daki düşük nüfus yoğunluğu ve fiziksel coğrafya nedeniyle güneş çiftlikleri kurulmaya başlar. Kuzey Afrika ile Güney Avrupa’ya denizaltı kablolar ile bu enerji aktarılır. 2025 yılında bu enerji ihracatı yüksek döviz kazançlarını da beraberinde getirir. Afrika Birliği gibi ulus-devlet seviyesi üzerindeki siyasi mimari ile “iyi yönetim” güdüsü güçlendirilmiş olur. 2010 yılından sonra internet erişimi temel haklara dahil edilir. Geliştirilen sıtma aşısı ile milyonlarca insanın hayatı kurtarılır, düşük maliyetli zihin kontrollü protezlerle engellilerin büyük bölümüne yardımcı olunur. Laboratuvar ortamında nanolezzetlendiriciler sayesinde et ürünleri üretilmeye başlanır.

Tüm bu iyi gidişata, “akıllı büyümeyi” yönlendirmek için girişilen tüm çabalara rağmen, herşeye olan talebin artması sonucunda, 2028 yılında dünyanın bu kadar büyümeyi sonsuza dek kaldıramayacağı ortaya koyulur.

Hack Saldırısı (Hack Attack)

2010-2020 yılları arasına “kıyamet on yılı” verilir. Dünya üzerinde yaşanan bir seri felaketler neticesinde oluşan stres, küresel ekonomi üzerinde büyük baskı yaratır. İnsani yardım çabaları büyük maliyetlere neden olur ve birincil kaynaklar hızla tükenir. Bu felaketler zincirinde iç kaygıları nedeniyle ABD, Taliban’ın yönetimi yeniden devralması ile Afganistan’dan çekilir. Gelişmekte olan ülkelerde çatışmalar başlar. Tarımsal ürünler başta olmak üzere ülkeler ihracatlara engeller koyarlar. Devlet iktidarlarının zayıflamasıyla hızla düzeni bozulan ülkelerde şiddet ve suç oranları artarken, “küresel gerillalar” olarak isimlendirilen teknoloji çeteleri yeraltı kanallarıyla kendi pazarlarını kurarlar. Bu haydutlar yasadışı ürünlerin pazarlanmasının yanı sıra taklit ve kopya ürünlerle tehlike saçarlar. Ürettikleri sahte aşılar ve ilaçlarla binlerce insanın canına malolurlar. Korsanların devlet ve banka sistemlerine yaptıkları saldırılar karşısında kendilerini ve fikri mülkiyet haklarını korumak için bir kaç çokuluslu şirket daha karmaşık savunma önlemleri almaya başlarlar. Sahtekarlıkların ve patent korsanlığının artması ile herhangi bir şeyin gerçekliğinin tespit edilmesi zorlaşır. Artık gelişmekte olan ülkelerin bel kemiği sayılan mobil ve internet devrimleri bir kabusa dönmeye başlar. Küresel uçurum hızla artar. Çok zenginler hâlâ kendilerini korumak için mali araçlara sahiptirler. 2025 yılında artık onlar evlerde değil, silahlı personeller tarafından korunan yüksek duvarlı kalelerde yaşamaya başlarlar. Diğer insanlar bulabildikleri güvenli yerlere çekilirken yoksul insanlar hiçbir yere kabul edilmezler. Bazı yerlerde devlet yapısının çökmesi ile feodalizmin yeniden canlanır, diğer bölgelerde daha önceki büyük sistemlerin mikro versiyonları ile daha esnek topluluklar meydana çıkar. Ulusal hükümetlerin zayıflamasıyla taban hareketleri büyür ve 2030 yılında artık uluslar arasındaki “gelişmiş ülke” ve “gelişmekte olan ülke” ayrımı tanımlayıcı olmaktan çıkar. Böyle bir ortamda hayırseverler ise sadece “kale modeli”ni benimseyerek daha güvenli olan bir kaç ülkede iş yapmaya devam ederler. Sentetik biyoloji yaygınlaşır ve kıt hale gelen kaynakları ve gıdaları büyütmek için kullanılır. Karanlık internet ağları hızla yayılmıştır, bunların tanımlaması ve kısıtlaması mümkün görünmemektedir. Kimlik tanımlama sistemleri (retina taraması) aksiliklere ve sahteliklere rağmen artık günlük hayatın olağan bir parçasıdır.

Akıllı Mücadele (Smart Scramble)

2008’de başlayan ve devam eden küresel durgunluk sonrası ortaya çıkan tabloda bir çok ülkenin borçları derinleşir, sivillerdeki huzursuzluk ve suç oranları artar. ABD uluslararası güvenirliliğini kaybeder. Çin daha agresif hale gelirken Afrika ve diğer bölgelere olan yatırımlarını hızlı bir şekilde azaltır. Gelişmiş ülkelerde işsizlik oranı hızla artmaya başlar, şirketler daha çok yabancı işçileri çalıştırma eğilimi gösterdiğinden yabancı düşmanlığı hızlanır. Londra’dan göçmenler boşaltılır, geri dönenlerine ihtiyaç duyan Afrika gibi anavatanlarına dönerler. Hayatta kalma ve başarı şansı yakalayanlar olduğu gibi başarısız olan devletlerde bir çoğu acı çeker ve yoksullar daha da yoksullaşır. Bir çok yerde siyasi liderlerin başarısızlığı, ekonomik zayıflık ve sosyal çatışmaların yarattığı stresler ön plandadır. Çoğu coğrafyalarda internet altyapıları çöker. Onarımları aylar veya yıllar alan sürelerde ancak yapılabilir. Yalnızca belirli coğrafyalarda insanlar en son iletişim ve internet araçlarına erişebilmektedir. Endonezya, Ruanda, Türkiye ve Vietnam gibi ülkelerde ise hükümetlerin kapasitesi artar ve geri dönenlerle beraber hızlı bir kalkınma hareketini başlatırlar. Bu bölgelerde sağlık, enerji, sosyal alanlarda yapılan keşifler ve icatlarla beraber topluluklar daha da büyürler. Bu gelişmeler cesaret vericidir ama aynı oranda da kalıcı ticaretin ve yabancı yatırım kanallarının yokluğu sinirlerin gerilmesine neden olur. Doğal olarak daha karmaşık mühendislik çözümlerinin geliştirilmesi ve dağıtılması zora girer. Hayırseverlik artık insan merkezlidir ve çoğu sahada olduğu için kalıcı ofislere ve bürolara ihtiyaç duymazlar. Yetenekli göçmenlerin geri dönmeye zorlanmalarıyla kapasite ve bilgi dağılır, büyüme ve gelişme sınırlanır. Teknik aksaklıklar 3D yazıcılarla üretilen parçalarla, tıp alanındaki aksaklıklar ise antibiyotikleirn yerini alan biyomühendislikli süper alternatif tıp ilaçları ile telafi edilmeye başlanır. Kent sakinleri gıda tedariklerini kendileri sağlama arayışına girdikleri için mega şehirler bahçe şehirler halini almaya başlar.

Raporda da belirtildiği gibi, yeni inovasyonların ve teknolojinin ileriki dönemlerde, uluslararası kalkınma hikayelerinin aktif ve ayrılmaz bir parçası olacağı tüm senaryoların ortak noktası olarak görünüyor. Fakat bu ortak noktanın da ötesinde hepsinde de ortak bir anafikre atıf yapıldığı görülebiliyor.

2009 tarihli Akıllı Küreselleşme için Öngörü raporunda da iddia edildiği üzere amaç dünya yoksullarına yardım etmekti. Kendilerine “gölge etmeyin başka ihsan istemeyiz” desek de maruz bırakıldığımız sistemlerin sahipleri olarak öngörülerini çeşitli senaryolarla canlandırmak istemişler. Senaryo projesinin odak noktasına da teknoloji, iklim değişiklikleri, sağlık hizmetleri, tarım, ulaşım gibi kalkınma zorluklarını ele almayı yerleştirmişler. Ne için? Kendi küresel egemenliklerinin büyümesinde teknolojinin nasıl bir etkisi olacağını “gelişmiş dünyada dayanıklılık ve eşitlikçi büyüme” kılıfıyla sorgulamak için. Bu büyümede kontrol edemeyecekleri en büyük kitle yoksul topluluklar. Ulus devletlerle artık bu işin yüremediğini görüyorlar; ancak bu devletler bünyesindeki halkların kontrolünden de emin değiller. Dünyaya mal/meta gözüyle baktıkları için onu nasıl işleteceklerini ve karşılaşacakları zorluklarla nasıl baş edeceklerinin planlamasını yapıyorlar. “Çok başlı tekelcilik”lerinde ulus devletlerin “siyasal yer çekimi kanununa uyarak avuç içlerine düşmesini” beklemekten yoruldular. Bu yüzden “uluslarüstü düzeyde daha fazla işbirliği ile yüksek ticaret hacimlerine sahip daha entegre bir küresel ekonomi” görme hayalini kuruyorlar. Yani doymuyorlar ve asla doymayacaklar!

Bugün yaşadığımız, ilk senaryoda da kurgulanan, küresel salgının müsebbipleri kimler? Komplo teorileri ile bir çok şey söyleniyor ve söylenmeye devam edecek. “İnsanoğlunun kendi elleri ile yaptıkları yüzünden karada ve denizde ortaya çıkan bozulma”nın “bir kısım” sonuçlarına herkes katlanacak. Ama ayetin devamında da geldiği gibi “umulur ki döner”iz. Bilim kilisesi yeni “orta oyunu”nu oynamaya çoktan başladı. Kendilerince Allah’ın hayatın dışarıya çıkartılmasında son dönemece giriyorlar. Muhafazakar demokrat kılıflı neoliberal politikacılar ve onların uyguladığı politikalar, toplumsal cinsiyet eşitliği, filozof çocuk, İstanbul sözleşmesi bu dönemeçten önceydi. Ortalığa “öngürü” ve “senaryo” sunanların üstüne basarak ifade ettikleri gibi insanlık yoksul ve zengin şeklinde ikiye ayrılmıyor. Çünkü ayrımı yapanlar kendilerine “zengin” de demiyorlar; zira onlar zenginlerin de üstünde ayrı bir tabakalar. Dünyanın yüzde yirmisinin yoksul ülkelerde yaşadığını, yeryüzündeki insanların yarısının günde iki dolardan az parayla geçindiğini, on milyon çocuğun her yıl önlenebilecekken öldüğünü bilenler tüm bunlara “kendileri” sebep olmamış gibi davranmaya devam ediyorlar. Çünkü onlar dünyanın hakimleri..! Bu ilahlar ve onların diktiği putlar (adına ister piyasa şartları, ister piyasa ahlakı, ister küreselleşme desinler), onlara gönüllü/gönülsüz kulluk edenlere rağmen kırılmalı. Ama nasıl?

1 Scenarios for the Future of Technology, Mayıs 2010

M. Sami ZİNİ

The post Senaryocular first appeared on isMiMuslim.com.

Öngörücüler

Fri, 27 Mar 2020 19:42:19 +0000

Öngörü nedir?

Türkçe’de sağduyu, basiret, önlem, tedbir, önsezi anlamlarına gelen İngilizce foresight kelimesine karşılık gelen öngörü, bir işin ilerisini kestime veya işin nasıl bir hale evrileceğini önceden anlayabilme ve ona göre davranabilme halidir. Belki bizim değil ama dünya üzerindeki bir çok düşünce kuruluşunun klasör klasör çalıştığı senaryoların temelini bu tanım oluşturmaktadır. Dünya üzerindeki bir çok kuruluş, firma ve özellikle vakıf, bir bulmacaya ait parçalarla birden fazla bulmaca çözmek için yarışmaktalar. Bunlardan biri ve en çalışkanı da Rockefeller Vakfı. ¹

Mart 2009’da İtalya’daki Enstitülerinde Küresel Yoksulluğa Karşı bir öngörü çalıştayı toplamış. Çalıştay önlerindeki 10 yıl içinde, küresel meseleleri derinlemesine düşünerek yoksul ve savunmasız insanların yaşamlarını iyileştirmeyi amaçlayan düşüncelere odaklanmış. Afrika, Asya, Avrupa, Güney Amerika ve ABD’den oluşan katılımcıların “dünyanın en can sıkıcı” sorunlarına eğilmesi sonrası alınan ilham ile “hatalı yönetimlerin dünyanın fakirlerinin refahı önünde en büyük engel” olduğu sonucunda içinde olduğu bir kısım sonuçlara varılmış.

Kalkınma literatüründe yaygın olarak kullanılan “pro-poor” kavramı üzerinden ilerleyen çalıştay yöneticileri bu kavram etrafında sadece teorik olarak değil pratik olarak da ileriye dönük dayanıklı ve güçlü bir topluluk oluşturma potansiyelinin varlığı karşısında umutlanmışlar. Bu denli insancıl yaklaşımlar karşısında öngörünün odak noktasında yer alan yoksul kavramının yanına yerleştirilen “marjinal” ifadesinde ve ulaşılacak hedefin “refah” olarak gösterilmesinde bulmaca parçalarının arka yüzü hafif aralanıyor. Yaratılacak sosyal ve ekonomik fırsatların insanlığın sosyal, ekonomik ve ekolojik direncini artırması ile yoksul ve marjinal insanlar üzerindeki etkisi de analiz içinde yer alıyor. Öngörülerinde yoksul toplulukların, iklim değişiklikliğinden, zayıf yönetim sistemlerinden, finansal krizlerden, güvenlik tehditlerinden ve toplumsal aksaklıklardan etkilenmeleri de analiz ediliyor. Uzun süreli refahın ve bunun sürdürülebilirliğinin sağlanması için girişilen bu öngörü çerçevesinde ortaya çıkan anahtar bulgularla geliştirilen senaryolarında ise küreselleşen dünyanın artan karmaşıklığına sistematik bakış atarak, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin karar vericilerine “derin belirsizlikleri” test etmek için imkan yaratılmasını hedefliyorlar.

Yoksulluk ve yoksulluğa neden olanların çok fazla irdelenmemesinin bu sorunu daha da derinleştirdiği haklı düşüncesi üzerine bina edilen fikir bize hiç de yabancı değil: Küreselleşme. Ancak bu akıllı olanı. Yoksulların geliştirilmesi ve durumlarının iyileştirilmesi, bu fırsatların hızlandırılması bu ana fikir için öngörülmekte.

“Küreselleşme ile uzun ve kısa vadede ayrılmaz bir şekilde birbirine bağlanan toplulukların on yıllar süren ekonomik politikalarla hızlı bir finansal krize girmesi ile Sahraaltı Afrika ve Güneydoğu Asya’daki uluslar yoksulluktan çıkamazlar. Bu kriz yıllar süren kalkınma çalışmalarını hızla geriye sarar ve küresel çapta bir gıda krizi yaşanmaya başlar, bir kaç hafta içinde tarımsal girdilerin fiyatları iki katına çıkar. İklim şartları yoksulların geçim kaynaklarını tehdit ettiği için göç ve sağlık riskleri artmaya başlar.” Malumun ilanı olan bu gelişmenin/öngörünün önüne yalnızca, birlikte çalışarak ve akıllı küreselleşmeyi bu zorluklara karşı sürdürülebilir çözümler geliştirmek ve yaygınlaştırmak için kullanabildiğimizde geçilebileceği düşünülüyor. Bu “akıllı küreselleşme” ile bireylerin/ toplulukların/kurumların daha iyi bir gelecek için araçlarla, teknik fikirlerle ve yeniliklerle birleştirilebileceği öngörülüyor.

İnsanlık için attıkları bu büyük ve vefakar adım için kendilerini alkışlamamız gerekenler, Pro-poor öngörüsünün (yoksulluğun ortadan kaldırılması) akıllı küreselleşme için bir gerekçe olmasına ve bu sürecin hızlandırılmasında nasıl kullanılabileceğine odaklanıyorlar. Yoksulları düşünen ve onların yararına olduğu iddia edilen bu öngörünün genel çerçevesi, sosyal ve ekonomik fırsatların genişletilmesi, insanların sosyal, ekonomik ve ekolojik dayanıklılığını arttırma, küresel ve bölgesel eğilimlerin, tahminlerin, şokların ve felaketlerin onları nasıl etkileyeceği üzerinde çiziliyor. Tam da bu noktada bulmaca parçalarının arka yüzünden oluşturulmaya çalışılan diğer bütünün dışında, parçaların iki yüzlü değil üç boyutlu olduğunu fark ediyoruz. Zira bu üç boyutlu tasarımın merkezinde Leon Fuerth’un yaptığı güzellemelerde de ortaya konduğu gibi “öngörü” yer alıyor. Öngörülere ülke yönetimlerinin vurdumduymazlıkla yaklaşmaları, onları beceriksiz, hatalı politikalar üretmelerine, bu yaklaşımları ile aslında yoksulların yaşamlarını iyileştirmeye yardımcı olacak pencerelerin hızla küçülmesine neden oluyorlar. Böylece Birleşmiş Milletlerin belirlediği Bin Yıllık Kalkınma planına ulaşılamaması ile birçok yoksul ve savunmasız insanın zorluklarla karşı karşıya kalmasına ve önümüzdeki on yıl (çalıştayın 2009 tarihli olduğunu yeniden hatırlatayım) içinde geri çevrilemeyecek iklim değişikliklerine, toplumlardan küresel olana kadar her ölçekte büyüyen ve çoğalan bir dizi maliyetli hataya neden olacaklar. Bu durumla bir çok ölçekte (makro-meso-mikro) zorluklara (aslında fırsatlara) yol açacaklar.

Ülke yönetimlerinin “öngörü”lere yaklaşımlarının analiz edildiği bölümlerde İngiltere’nin Hükümet Bilim Bürosunda Öngörü Programlarını bir dizi yaklaşımla kullandığı ve bu kullanımlara yönelik yaklaşımlar geliştirdiği belirtirken bulaşıcı salgın hastalıklarla ilgili çalışmalarda zayıf kaldıkları tespit edilmiş. ABD’nin ise ulusal güvenlik ile ilgili meselelerde oldukça gelişmiş bir öngörü ağına sahip olduğu ancak sağlık hizmetleri, iklim değişikliği ve eğitim gibi konuların ancak ulusal güvenliğin tehdit ettiği kısımlarla sınırlı olduğu vurgulanmış. ABD’nin etkili öngörülerde bulunamamasının da mevcut yönetim yapısının karmaşıklığından kaynaklandığı belirtilmiş.

Öngörünün enerjiyle ilgili kısmında mevcut küresel enerji tüketiminin çevresel, ekonomik ve sosyal açıdan sürdürülebilirliğinin olmadığı, petrol, kömür ve gazın küresel kullanımının hızla arttığı, Çin ve Hindistan gibi ülkelerde artan kentleşme ve modernizasyon nedeniyle elektrik talebinin daha çok artacağı, fiyatların düşük kalmasıyla gözlemlenen enerji talebinin mevcut tahminleri aşacağı vurgulanıyor. Tam bu noktada Yoksulların enerji taleplerinin nasıl karşılanacağı sorusu geliyor? “2030’da veya 2050’de ne olacak” diye soruyorlar. Günlük enerji kullanımdaki kirletici yakıt kullanımı ortadan kaldırılırsa her gün dört binden fazla ölümün engellenebileceği belirtiliyor. Gelişmiş ülkelerin emisyonlarını sıfıra indirmeleri halinde bile iklim değişikliğinin olumsuzluklarının önüne geçilmesinin mümkün olmadığı bunun için uzun vadeli ve sürdürülebilir bir çözüm üretmek için yoksul insanların onayının alınması ve sürece dahil edilmesi gerektiği, yoksul insanlar güçsüz gibi görünse de etkili, güçlü ve kolektif bir güç olabilecekleri üzerinde duruluyor. Ancak bu ülkelerdeki mevcut hükümetlerin iktidarlarında gelirlerini en üst düzeye çıkarmak için petrol çıkartacaklarının ve satacaklarının da vurgusu yapılıyor. Bireylerin ise (halkların) senaryolarda anlatılanları dikkate almasının ise bu sorunun öneminin farkına varmalarına ve eyleme geçmelerine yardımcı olacağına dikkat çekiliyor.

Teknoloji ile yoksullara yönelik çalışmalara destek verilmesi, bilim adamlarının ve mühendislerin kilit problemlerle meşgul olmalarını sağlayarak yakalanacak inovasyon sürecine, çiftçilerin ve diğer bireylerin de dahil edilmesi sağlanarak yeni icatlar yapılabileceği vurgulanıyor. Sanal dünyanın bu iletişim ve etkileşim için sürece yardımcı olabileceği belirtiliyor.

Afrika gibi gelişmekte olan ülkelerde işlevsel bir yönetim olmadan yoksulluğun temel nedenlerini ele almanın imkansızlığına vurgu yapılıyor. Afrika uluslarının yönetim ve politika süreçlerinde reform yapılmasıyla, bu ülkelerdedeki gençlerin, geleceğin işleri için yeterince eğitilmesi ile küresel refaha katkıda bulunmaları mümkün olabilecek. Aksi durumda işsiz kalacaklar ve güvenliği tehdit edici hale gelecekler. Tabi bu durum sadece o ülkeler için değil, küreselleşen dünyada bu gençlerin ABD’ye ve Avrupa’ya göçmen olması durumunda da küresel refah zincirine dahil olmalarının sağlanması gerekmekte. Afrika gibi ülkelerde kadınlara sağlanacak istihdamla, cinsiyet eşitliğiyle ve eğitimli kadınların artırılması ile büyüme oranı iki katına çıkartılabilecek. Afrika’daki durum düşünüldüğünde yoksulluk üzerine “öngörü” geliştirirken bu kıtaya odaklanmaları gayet normal. Ancak bu normalliği kıtanın hem nüfus hem de coğrafya olarak enerji ihtiyacı için büyük bir potansiye sahip olduğu senaryosuyla da okumak gerekmekte. Yoksulluğu ortadan kaldırmak için ekonominin olmazsa olmazlığına yapılan vurgular, son ekonomik krizde yaşananların tek küresel kriz olmadığını, birbirine bağlı dünyada bir ulusun, bir topluluğun, bir bireyin aldığı kararların dünyanın yarısını etkileceği öngörüsü ile sonlanıyor.

Kalkınmayla yoksulluğun önüne geçme öngörüsünde bulunanların değinmedikleri bir sürü nokta olduğu belli. Değindikleri ana noktanın ülkelerin yönetimleri ve ekonomi olması ise manidar. Gelecekle ilgili öngörülerinin, bugün çocuklarını beslemek, barındırmak ve giydirmekten endişe duyan insanlar nezdinde bir karşılığının olmayacağının da farkındalar. Karar vericilerin/yöneticilerin öngörüleri ciddiye almamasına rağmen şirketlerin üçlü kârlılığın (ekonomik, ekolojik ve sosyal) farkında olmalarından, yoksulların aşılmaz baskıların karşısında “öngörü” faaliyetlerini üstlenmek için birleşme fırsatlarının yaratılmasından da umutlanıyorlar.

Tüm bunları, küreselleşmeyi “ne güzel bak işte dünya büyük bir köy oldu, tek tuşla her şey önümüzde” şeklinde yorumlayanlar için, yoksul insanları hedef alan ve yoksulluğu azaltmayı amaçlayan insancıl bir çalışma olarak okumak elbette mümkündür. Öngörünün genelinde ortada bir sorun olduğu net olarak anlaşılmakta ve bu sorunun çözümü için gerekli adımların atılmaması durumunda dünyanın yaşanamaz hale geleceği gerçeği gözümüzün içine sokulmakta. Üç boyutlu olarak tasarlanan bulmaca parçalarının oluşturmaya çalıştığı bütünlerden en az birinde “yoksulluğun önüne geçilerek” akıllı küreselleşme sürecine biran önce geçilmek olduğunu görebiliyoruz. Zira kendi sebep oldukları adaletsizliği düzeltmek için kendilerinden başka herkesi işaret ediyor olmaları da onları ele veriyor. Yoksul insanlar, bu insanların oluşturduğu toplumlar, bu insanları yöneten yöneticiler, kurumlar, sistemler hedef tahtasına oturtulmuşken nedense bu hedefleri besleyen ellerini, sistemlerini ve rejimlerini görmezlikten geliyorlar. Bu körlük de mevcut hedeflerine kilitlenmiş olmalarından kaynaklanıyor. Zira öngörü, ister adına, yoksulluğu engelleme, ister ekolojik denge, ister yaşanabilir dünya, ister iklim değişikliği densin hep ekonomik çıkarlarına gelip dayanmakta. Direkt ifade etmiyor olsalar da akıllı küreselleşmeye geçişte mevcut dünya nüfusunun azalması durumundan çok da rahatsız olmayacakları izlenimi edinilebiliyor. Zira mensup oldukları medeniyetin geçen yüzyılda Küba’ya ambargo uygularken, hastaneye kaldırılan çocukların en temel ilaçlardan mahrum bırakılmasını görmezden gelerek, Küba purosunun artan fiyatları yüzünden ambargonun can yaktığı haberini, iş dünyasının hatırlı gazetesinde manşete çektiklerini biliyoruz. Bugün de aynı şeyi ülkeler nezdinde İran’a, aslında şu son durumda hiç bir insani değer gözetmeksizin tüm insanlığa yaptıklarını izliyoruz. Dün hükümetlerinden tasmalarını kurtaranların, bugün sahip oldukları şirketlerle, üzerini çizdikleri ve artık “akılsız” olduğunu üstü kapalı itiraf ettikleri küreselleşmenin yerine “akıllı” olanını koyma çabalarını görebiliyoruz. Bizde de olduğu gibi neoliberal kararlarla ölümsüz kişilikler halini gelen ve modern devlet/şirket çağının anahtarını taşıyanlar büyümeye devam ederken bir kaç ülke vatandaşlığı ile idare ediyorlar. Birleşmiş Milletler Sanayi Gelişimi Örgütü 1996’da hazırladığı raporda “küreselleşme sürecinin dünya çapında daha da büyük bir eşitsizliğe yol açmasını” beklemesi üzerinden yirmi dört yıl geçti ve “öngörüler”i gerçekleşti. Akıllı küreselleşme için ise “olağanüstü varlıklı ve güçlü kişilerin” kendi zaviyelerinden tanımladıkları yoksulluk muhakkak yok olmalı!

Hadi şu senaryolarına bir bakalım…

Devamı Senaryocular

1 Foresight for Smart Globalization, Mart 2009

M. Sami ZİNİ

The post Öngörücüler first appeared on isMiMuslim.com.

Neo-Çoklar

Fri, 13 Mar 2020 15:32:12 +0000

Ufacık bir canlının, “yerin ve göğün hakimi” olduğunu iddia edenleri, bilimsel teorilerini mutlak doğrular olarak insanlığa dayatarak kendi “şimdi”lerini yavaş ve emin adımlarla dayatanları ve tüm insanlığı dize getirişini izliyoruz. Laboratuvar ortamında üretilmiş bir silah olmasından, insan popülasyonunu azaltmaya yönelik projelerden biri olmasına kadar her türlü komplo teorisi konuşulabilir. Amaçlarının içinde Korku Toplumu yaratmak var mıdır bilmiyorum ama ortaya çıkan tedirginlik ve korkuyu bu yola evirme uğraşında olanların varlığı artık kesin.

Meşhur bilişimci ve sonrasında vakıf insanı, çok ulusluların eski prensi Bill Gates’in 2018 Nisan ayındaki kehaneti de göz önüne alınırsa üretilecek teorilere yenilerini de ekleyebiliriz. Geçmişi ve servetinin kaynakları göz önüne alındığında bir şekilde Digital Toplum ilk versiyon denemesinin önünün açıldığını da söyleyebiliriz.

Gates 1918 yılında 50 milyon insanın ölümüne sebep olacak bir hastalığın günümüzde altı ay içinde 30 milyon insanın ölümüne sebep olabileceğini ifade ederken, aslında halen silahların tehditi altında olan bu bilançonun hastalıklar sebebiyle kırılması durumunda aynı tepkiyi doğurmayacağını ifade ediyordu. (Yani 30 Milyon insanı silahla öldürmeye kalkarsanız tüm dünya ayağa kalkabilir ama hastalık bunu yaparsa daha yumuşak bir geçiş sağlanmış olur.) Buna önlem olarak da hükümetlerin ve orduların daha çok etkileşim halinde çalışmasını tavsiye eden Gates ülkeler arası işbirliğinin önemine değiniyordu. Son yaptığı çağrıda ise gelişmiş ülke liderlerini gelişmemiş ülkelere yardıma davet ediyor. Gates’in iki yıl önce Trump’ı salgın hastalıklara karşı yatırım yapmaya davet ettiği ve Trump’ın Oval Ofis’te evrensel bir aşı için ikna edildiği iddia ediliyor.

2018 yılındaki açıklamasında savaşa hazırlanır gibi salgınlara karşı hazırlık yapılması gerektiğini rahatlıkla ifade eden Gates, savaşın en büyük yatırımcılarının “ikna edilmiş adam” ve türevleri başta olmak üzere kendi medeniyetleri olduğunu doğal olarak görmezden geliyor. Ama bizim adına “Savunma Ekonomisi” denilen savaşlar için bunca yatırım yapan bir ülkenin “yeni tip silahlara” yatırım yapma ihtimalini görmezden gelmemizi de beklemiyor. Aksine “ben demiştim” moduna çoktan geçmiş olması teknolojik yatırımlarına yeni yatırımlar ekleme potansiyelini gösteriyor. 65 yaşındaki bu milyarder adam belki de sadece içindeki hümanizmi konuşturuyor. Lakin ayda 750 bin kişinin ölümüne sebep olan açlığı yaratan kendi ekonomik sistemlerinin dayandığı ideolojik kaynaklarınaneden müdahil olmadığını konuşmadığı kesin. Melinda Gates, Bobby Shriver, George Soros, Ed Scott, Bob Geldof ve Jamie Drummond isimlerin kurduğu vakfın farklı yerlerde farklı laboratuvarlarda farklı deneyler yapmaları ile ilgili söylentileri ve buna bağlı teorileri de, neo-liberal ekonomi politikalarını destekleyen ideolojik stratejileri de şimdilik görmezden gelmemiz isteniyor. Çünkü biz enformasyon devrimi sayesinde çok uluslu şirketler üzerinden kuşatılarak yeni bir kolonyalizm arefesinde olduğumuz gerçeğini görmediğimizde kolonya kuyruklarını, maske fiyat artışlarını ve daha fazla kâr odaklı sığ ekonomik tercihlerimizi tartışabilir, kendi makro sınırlarımız içinde üzerimize çullanan ideolojik aygıtların önlemleri ile yetinerek salgın üzerine komik videolar izleyip gülmeye devam edebiliriz.

Şaibeli bir uçak kazasında hayatını kaybeden Larry P.McDonald, Rockfeller ile birlikte Federal Reserve Bank’ı oluşturan diğer çok uluslu bankerleri, “Sovyetleri, Amerika’yı ve yeryüzündeki bütün ulus devletleri ortadan kaldırıp, bunların yerine bir tek dünya devleti yaratma” amacıyla itham ediyordu. Günümüzde bu bankerlerin yerini hangi sektör duayenleri ve prensleri devralmış olabilir?

M. Sami ZİNİ

The post Neo-Çoklar first appeared on isMiMuslim.com.

Akışkan Müslümanlar!

Thu, 19 Sep 2019 10:27:00 +0000

Artık kafa kağıtlarında bile yazmadığı halde doğarken edindikleri kimlik ile caka satmayı marifet bilen kurtulmuşlar zümresi…

Takva yarışında koşmaları gereken dünyada onun tüm nimetlerine talip olan, onları kaybetmemek için her türlü konjonktüre kılıf bularak “kazanım”ların kıymetini bilmeyenleri rahatlıkla “nankör” ilan edenler!

Ebu Cehil’in putlarını lanetleyip kendi putlarını elleriyle yoğuranlar!

Ne güzel geri sardılar!

Daha tükürdüklerini yalamaları bile bitmeden yeniden tükürme yarışına ne de çabuk girdiler!

…

Konforları için “hakkı söylemeyi” öteleyenler, hakkı söyleyecekleri zamanın hiç gelmeyeceğini de çok iyi biliyorlar.

İdam sehpasında yer aldığına inandıkları “ulu önder”lerinin ayakları altındaki sehpaya tekme atma yarışında gördükleri herkesin karşısına düşmanca dikilmekten hiç çekinmiyorlar.

Duydukları ve aslında dikkatli baktıklarında görecekleri gerçekler karşısında sergiledikleri en net tavır, kendi “kul hak”larından feragât edebilme mütevaziliği. Ancak bu minnet duymamız gereken durumlarına kanıp da “kamusal hak” konusunda garanti vermelerini umma gafletine düşmememiz de gerekiyor. Kendi akıllarınca bu hakkı temsil eden üst mercideki makam sahibine karşı takınılacak her durumun ve söylenecek her sözün, bu hakkın gaspı olarak kayıtlara geçeceğinden ve sonuçlarının “boş konuşan”lardan çıkmasa da onların çoluk çocuklarından çıkacağından eminler. Nitekim bizim de önümüzde Suriye gibi canlı bir örnek varken bunun için (bed)duaya çıkmalarına bile gerek olmadığını iyi bilmemiz gerekiyor.

Huzurludurlar! “Seçilmiş” olmalarından dolayı ateşten uzak bir şekilde, göğüslerini gere gere vekalet verdiklerinin “ateşe attığı” coğrafya üzerinden, kamusal/sosyal sorumluluklarını yerine getirmelerinin verdiği rahatlıkla kâr(sevap) hanelerinden emin bir halde koltuklarına kurulurlar. “Kırmızı çizgiler” üzerine kanla çizilen yeni sınırları görmek ve duymak dahi istemezler. Katledilen her masumun görselleştirilmesi latif ve merhametli yüreklerini sızlatmaya yeter de artar bile. Televizyon ekranlarındaki haberlere yolladıkları beddualarla yaşaran gözlerini silerken, güvenli evlerinin odalarında mobil kılıçlarını sosyal medya savaşı için bilerler.

…

Şubat soğuğunun gurur kırıcı hayal kırıklığının ortaya çıkarttığı derin mutsuzluktan sıyrıldılar. “İntikam” naraları ile yola çıkanların yolda buldukları akılcı bahanelerine “dış güçlerin” komploları da eklendi. Ama artık tümünü sadece mevcudu korumak için “yol ahlakı” olarak kabullenmiş durumdalar. Bu ahlak onlara bol kınamalı ve aksiyon dolu efelenmelerin getirdiği rahatlığı sunuyor olsa da konjonktür denilen Ubeyy tavrının bu kadar içimize sinmesinin tarihsel arka planlarını iyice görmek ve anlamak gerekiyor. Yakın tarihimizde çokça gördüğümüz bu tavrın, bu coğrafyadaki insanlara bu kadar kolay sirayet etmesinde farklı bir psikoloji yatıyor olmalı.

Uzun tarihsel sürecin dışında ellerindeki imkanların kaybolmaması için her şeye kılıf uydurma uğraşında olmaları karşımızdaki manzaralarına kısmen de olsa açıklık getiriyor.

Kamusal yararın tek gayesi olan bireyselliklerinde ortaya çıkan sorunlarının çözümünü “safları sıklaştırarak” hafifletme ve teklenen “dörtlemeyle” iyileştirme gayretleri içindeler. Bu gayretlerinin kesintiye uğramasından duydukları endişeden dolayı eteklerine yapıştıkları “ileri görüşlü” kişilerin, “büyük hatiplerin” ve cesur “yalnız bırakılmışların” idam sehpalarını kendi elleri ile tuttuklarını hiç farkedemiyorlar.

Sorumluluklarının birilerinin üzerinden gerçekleştirilmesine inanma arzularının ve sorumluluğu onların sırtında tutma uğraşlarının yaklaşmakta olanı geciktirmeyeceğinin farkında değiller. Buldukları bu yöntem yeni bir yöntem değil muhakkak, tıpkı ‘sorumluluk’ deyince akıllarına gelenler gibi. “Hayatın her alanının tek bir ilah olan Allah’a ait kılınması”nın esamesi bile okunmayan düşünce dünyalarında hakim olan tek şey, “büyük kazanımlar” ve mazinin ok ve yay motifli serüvenlerine duyulan özlemle yapıştıkları atların üzengisi. Bu yüzden kendilerince muhalif gördükleri söylemleri “o zaman başka parti kur” şeklinde siyasal arenada tutma çabaları da kazanımlarının ipe serili olduğunu görebilmelerinin yaşattığı paniği gösteriyor.

Allah’a ait hayatlar yerine, özelleştirilmiş alanlarında icat ettikleri -ekonomik ve siyasal sistemlere bilerek, isteyerek ve uyarak kabullendikleri- hayatlarının adının vahye göre “teslimiyet” olmayacağını anlamaları çok güç. Din olarak kendilerine kabul ettirdikleri hayat tarzlarının bin bir güçlükle elde ettikleri kazanımlarının etrafında dönüp durması, bu tavafın “kamusal hakkın” temsilcisi etrafında yapılıyor olması, bir çoklarının üzerinde çıkarcılığın ve riyakarlığın tezahür etmesine neden oluyor. Doğal olarak komplo teorileri ve beka tehditleri ile bu tezahürleri canlı tutmak egemenler için hiç de zor olmuyor. Egemenliği temsil edenlerin bu minvalde kendi hesaplarına göre şekillendirdikleri doğrulara aykırı bir şey söylendiğinde, gösterdikleri aşırı tepkinin asıl nedenini de bunlar inşa ediyor. Tepki göstermeye haklarının dahi olmadığı durumlarda ise “kamuoyunun yanlış anlamasına” bir türlü anlam veremiyorlar. Bunca zamandır insana hizmet için yapılan yatırımlardan başını kaldıramıyorlar ama bırakın doğrudan insana yatırım yapılmasını tersini yapan sözleşmeleri, kanunları hazırlayıp uygulamaya koyabiliyorlar. Kırdıkları eski sınıf sisteminin yerine kolayca koydukları yeni sınıfların zeminini tüm uğraşlarına rağmen sağlamlaştıramıyorlar.

Kendilerini sadece etiketsel tanımlamalarıyla bile kabul ettiremiyor olmalarından doğan karmaşayı anlayamıyorlar. Bunca karmaşa içinde toplumun paslı çivi ile tutturulan dinamiklerinde yaptıkları değişiklikler ile onu daha esnek hale getirmeye çalıştıkça daha sümüksü bir yapıya evrilmesine neden olduklarının da farkına varamıyorlar.

The post Akışkan Müslümanlar! first appeared on isMiMuslim.com.

Tütün Fetvası

Sun, 16 Sep 2018 04:57:41 +0000

İran’daki meşhur tütün (reji-tönbeki) fetvası…

Fetva İran Hükümetinin bir İngiliz şirketine tütün konusunda verdiği imtiyazı kaldırma amacı ile Muhammed Hüseyin Müçtehid eş-Şirazi tarafından verilmişti. Türünün haram olduğunu ilan eden bu fetva ardından Şah’ın bile sarayda tütün içemediği söylenir. Zira fetva duyulur duyulmaz saray hizmetçilerinin tüm nargileleri ve onunla ilgili herşeyi attığı rivayet edilir. İranlılar tütün içmeyi ve ekmeyi durdurunca da İran Hükümeti beşyüzbin ingiliz Paundu tazminat ödeyip şirketle olan anlaşmasını feshetmek zorunda kalmıştı. Eğer anlaşma feshedilmemiş olsaydı İran’da da İngiliz derin şirketlerinin Hindistan’da yaptıkları yapılacak ve İran’ın İngiltere egemenliğine girmesi ve bir koloni haline gelmesi için vargüçleri ile çalışacaklardı. Yani İngiliz emperyalizmi bu fetva ile büyük bir fırsatı elden kaçırmıştı.

Son günlerde Amerika ekseninde çok konuşulan “emperyalist gayretlerin” bu gibi tecrübelerden sonra değişmiş olduğunu gördük. Hatta İran’da bile şu anda verilecek böyle bir fetvanın getireceği sesin ve tepkinin o dönemdeki kadar güçlü olmayacağını biliyoruz. Ancak fetvanın verildiği dönemlerde bu topraklarda yaşananlara baktığımızda ortaya çıkan derin farklılıkların tarihi arka planlarını da iyi değerlendirmek gerekmekte. Ortada yeni bir Cumhuriyet yok; emparyalizmin kollarına teslim edilmiş yıkılan Osmanlı var.

1891-1892 yılları…

Her şey Nâsırüddin Şah’ın Avrupa’ya gerçekleştirdiği seyahatlerinin üçüncüsünde İngiltere’de iken -8 Mart 1890’da- İngiliz Major Gerald Talbot’e İran’da tütün ekimi, alım ve satımı tekelini içeren elli yıllık bir imtiyaz vermesi ile başlar. İmtiyaz, 27 Receb 1307 (20 Mart 1890) tarihinde İmtiyâznâme-i Duhâniyyât adlı on beş maddelik bir protokolü her iki tarafın imzalamasıyla gerçekleşir. “İran ülkesi sınırlarında üretilen tütün ve tütün mâmullerinin içeride ve dışarıda alım satım ve üretim tekeli, bu imtiyaznâmenin imzalandığı tarihten itibaren elli yıl boyunca Major Gerald Talbot ve ortaklarına aşağıdaki şartlarda verilmiştir” ibareli bir sözleşmedir bu. Sözleşmenin hayata geçirilmesine önce Tahran Kapalı Çarşısı esnafı tepki gösterir. Mayıs 1891 (Ramazan,1308)’de Şiraz çarşısı protesto amacı ile kapatılır. Camilerde tütün tekelinin aleyhine yapılan hutbe ve vaazlar neticesinde Ali Ekber Felâsiri gibi önderler sürgüne gönderilir. Halkın bu sürgünlere gösterdiği tepkiler kolluk kuvvetleri tarafından bastırılır. Ancak bu baskı ve sürgün politikası ters teper ve Müctehid Mirza Muhammed Hasan Şîrâzî’nin şaha gönderdiği “tekel imtiyazının yol açtığı zararların karşılanması ve imtiyazın kaldırılması”nı içeren telgrafın tüm şehirlerde duyulması ile protesto hareketleri ivme kazanır. Şahın araya koyduğu arabulucularla da sonuç alamaması, bazı maddelerde iyileştirme yapması ve şirketin İran içinde tütün satmasını yasaklaması şeklinde değişiklilere gitmesi bile protestoları durduramaz.

Buraya kadar sorun ticari ve ekonomik olarak devlet-millet arasında cerayan eden ihtilaf gibi görünebilir. Halka bu konuda öncülük eden alimlerin gayretleri ise, tam olarak emperyalizmin içeride açtığı gediğin giderek büyümesine karşı durabilmeye endekslidir. Bu karşı duruşta asıl kırılma 1891’in sonlarında Kerbelâ’daki müctehidlerinin lideri Hasan eş-Şîrâzî’nin yayımladığı meşhur fetva ile gerçekleşir. Fetvada “Bugün her ne şekilde olursa olsun tütün kullanılması İmam Mehdî el-Muntazar’a karşı savaş yapmakla aynı anlamı taşımaktadır” denilmesi yeterli gelir. Tahran’da ve büyük şehirlerde sigara içimi hızla terkedilmeye başlanır. Tahran Kapalı Çarşısı esnafı dükkânlarını kapatarak eyleme destek verir. Halk, kendi işlediği geleneksel çubuk ve galyân şeklinde tütün kullanım âdetlerini de terkeder. Dükkanların kapatılmasından sorumlu tutulanların hükümet tarafından sürgüne gönderilmesi de protestoların durmasına yetmez ve neticede, 1892 yılında, Nâsırüddin Şah, İngiliz şirketine antlaşma gereği beşyüzbin sterlin tazminat ödeyip tütün imtiyazını feshetmek zorunda kalır.

…

Başlangıçta verilen haksız imtiyazların ticari ve ekonomik olarak halkı zor durumda bırakmasına tepki göstermekten başka bir hedefi olmayan protesto eylemlerinin yönetimin gösterdiği tepki nedeni ile “şah ve istibdat”a karşı halkın gücünü gösteren ve alimlerin halk üzerindeki etkisini ortaya çıkartan bir harekete dönüşmesi Şah’ta iktidarı için tehdit algısının doğmasına yol açtı. Tüm bunlarda halkın cebine dokunmadan birşeyler için harekete geçilmemiş olması gerçeği ortadadır. Daha sonraki dönemlerde halka önderlik eden alimlere karşı Şah yönetiminin ağır yaptırımları ve sindirme operasyonları hızlanmış ve kitleleri harekete geçirme potansiyelinde olan her alim bir şekilde cezalandırılabilmiştir. Bu süreç içinde en dikkati çeken tarafın halkın müslüman alimleri dinliyor olmalarıdır. Verilen bir fetva ile tüm otoriteler üzerinde bir otorite olduklarını göstermeleri İran topraklarının ileriki dönemde evrileceği yönü göstermesi açısından önemlidir.

…

Yakın zamanda Hüccetulislam Nasır Nakaviyan “halkın artık din adamlarını dinlemediğini”, ülkedeki din adamlarını eleştirerek şaşkınlığını “ne yaşandı da halk artık din adamlarını dinlemez oldu” şeklinde ifade ediyordu. Aslında bu şaşkınlık bugün bu topraklarda da “din adamları” ekseninde geçerli durumda. Cevabı, toplumlara ve zamana göre değişen ama sürekli üst üste konulan süreçlerde ve bu süreçlerde “islam” adına yapılan bir yığın yanlış uygulamada bulunabilir. Tütün fetvasının yayınlandığı dönemde Osmanlı’da hilafet makamında oturan 2.Abdulhamid’de “din adamları” etkisini kullanmaktan çekinmemişti ama çoğunu da dinlememişti. Zira onları oraya getiren irade “biblo” olarak kullanmaya alışmış bir “töre”den beslenmekteydi. Bugün ortaya çıkan gerçek ise “din adamı” olgusunun artık toplumlar nezdinde bir karşılığının olmadığıdır. O yüzden bugün biri çıkıp da “amerikan emperyalizmine karşı amerikan malı kullanmak müslümanlara savaş açmaktır” dediğinde popüler sloganik ifadeler ve göstermelik eylemlerin ötesine geçilmeden bir balon gibi şişip sönmeler yaşanıyor. Özellikle bu topraklarda cerayan eden son darbe teşebbüsünün mimari yapısının ayaklarından birinin de “din adamı!” algısına değdirilmesindeki en büyük amaç artık “kime ve neye karşı” olursa olsun toplu bir hareketin önünün kesilebilmesiydi. Bu önünü “kesme eylemi” cesedinin bile müslümanlar nezdinde değeri olan hilafetin kaldırılması ile yeni cumhuriyetin de en büyük dayanağı olmuştu. O saatten sonra yükseltilen tüm sesler susturuldu, uzatılan her baş kesildi. Ancak toplum üzerinde laboratuvar ortamlarında uygulanan dönüştürme projesinin başarısızlığa uğraması ile bazıları için “pişmanlık” bazıları için “dahilik” kalacak olan “kurumsal din adamı” Diyanet biblo olarak vitrinde yerini alıverdi.

Ve aslında yıllar sonra Cumhuriyet, fabrika ayarlarına gözlerimizin önünde bir kez daha geri döndürüldü…

M. Sami ZİNİ

The post Tütün Fetvası first appeared on isMiMuslim.com.

Ekonomi - isMiMuslim.com

SAHA’da Bize “Nanik” Yapıyorlar: Soykırım İşbirlikçileri 2026 Fuarında

SAHA'da Bize Yine "Nanik" Yapıyorlar: Soykırım İşbirlikçileri 2026 Fuarı'nda

Airbus

3M

3D SYSTEMS

ADVANTECH

HEXAGON

HONEYWELL

SIEMENS

BAE SYSTEMS

SENSATA

TEXAS INSTRUMENTS

THALES

REPKON

LEONARDO

Yeni Küresel Sistemin Sosyal Hareketlilik Alarmı

Yeni Küresel Sistemin Sosyal Hareketlilik Alarmı

COVID Dolandırıcılığı Dünya Sağlık Örgütüne ve Dünya Liderlerine Karşı “İnsanlığa Karşı Suçlar” nedeniyle Yasal Soruşturma Talebi

Senaryocular

Öngörücüler

Neo-Çoklar

Akışkan Müslümanlar!

Tütün Fetvası