Giz perdesi yırtıldı, korkaklar kaçıştı,

İşgalci ve işbirlikçi geri çekildi.

Aslanlar misali öncüler onlar,

Önde büyük hafızlar ve karîler.

Muhammed Nebî’nin izinden gittiler,
Kerîmdir onun yolundaki neferler.

Mescitleri Erkam’ın hanesi gibiydi,
Ve sessizliğinde tunellerin Hira vardı.

Nebi’nin yükselişi gibi yükseldiler… yaklaştılar

Ve yeryüzü onlarla bir İsra gecesi oldu.

Uyandırdıkları gibi uyandırdılar düşmanı,

Düşman safları onlar için bir öğün oldu.

Gökte de yerde de denizde de onlar,
Hak bildikleri dava uğruna savaşanlar.

Yüzü örtülü biri vardı; sözüyle büyüleyen,
Vaadiyle de tehdidiyle de gönülleri titreten.

Tehdidi bir orak gibi indi düşmana,
Çoğu zaman bir bakışı bile yeterdi.

Orduları sürdü sanki kader yürür gibi,
Neferlerinin bir kısmı şairdi ayrıca.

Haramı çiğnemezdi askerleri,
Savaşta sert, mazluma merhametliydiler.

Düşman bile doğruluğuna kulak verirdi,
Mazlumlar doğruluğunda umut bulurdu.

Düşmanı esir aldı

Onun sevgisinde esiriz biz de,
Ama biz onda kavuştuk özgürlüğe.

Gözleri uykusuzluktan ve hiddetten kızarmıştı,

Adı korku gibi yayılırdı ufuklara.

“Ey ordular!” diye seslenirdi Ebû Ubeyde,
“Bir yurdu dilenerek kurtarmak mümkün mü?”

Nil diyarı kendi iradesine sahip olsaydı,
Seni çağırırdı dilediğin yere yürümeye.

Memleketleri yöneten nice saraylar yıkılırdı,
Çünkü çoğu ihanetin gölgesinde yaşamaktaydı.

Ordularımız savaş gününde utanır gibi,
Perde ardında saklanan gelinlere döndü.

Renklerle, süslerle böbürlenirler,
Fakat hakikatin yükünü taşıyamazlar.

Onu öldürmekle tehdit ettiler,
Dedim ki: “Maskeli bir kişi değil artık, susturulmaz bir fikirdir.”

Göreceksin nice yiğit yüzünü örtecek,
Hepsi aynı öfkenin ortağı olacak.

Ey Kassam’ın seçkinleri, kutlu olsun çabanız,
Şiirim gözleriniz için bir armağandır.

Ey Yasin! Ey fedanın sancağı!
Sana kan kırmızısı dizeler sunarım.

Muhammed ed-Dayf’a da;
Kararıyla havayı değiştiren adama…

Ve Sinvar’a… Ocak devriminin özgürlüğü armağan olsun ona.
Onun şanında nice tutsaklar hürriyete kavuştu.

Ve Meşal’e… ve Heniyye’ye ve ahirete

önden gidenlere ki onlar şahittirler.

Hamas! Sen sünni bir Arap sancağısın

Hamas! Sen yüce ve parlak bir sünni Arap sancağısın

“Tarafsızlık erdemdir” diyen herkese dedim ki:
“Tarafsızlık bazen ağır bir suçtur.”

Tarafsızlığın başlara düşüşü bir bombardıman gibidir;

Onunla beraber parçalanmış bedenler artar.

Çocuklarımız enkaz altında inlerken,
Sessizlik sağır kulaklara dönüşür.

İhanetten türemiş bir devletçik var ki,
Onun yöneticisiyle fahişeler arasında fark yoktur.

Utanç verici Emirlikteki havlayan her köpek

Düşmanların yaptıklarına methiye düzdü

Darağaçlarının ipi de var, bekleyin hele;
Belki o gün bir nasihat fayda verir size.

Haremeyn’in kutsiyetini oyuncak eden bir katil,
Yüzünde kibirle karışık bir ahmaklık taşır.

Onun gözünde şeref dediğin şey, futbolcu transferi, lüks bir araba
Ya da güzel bir kadınla ölçülür ancak.

Yazıklar olsun Hicaz diyarına ki, başında değersiz bir adam oturur;

Etrafında da havlayan sözde fakihler dolaşır.

Vay o memleketin hâline ki, ahlâksızlar itibarlı sayılır,

Onurlu insanlar ise zindanlara atılır.

Mısır’da da taht üstünde eğilmiş bir cüce,

İhanet ve fahşa ile hüküm sürüyor.

Kadınlarımızın kanına ağlamadı hiç,

Ama başka ölümler için gözyaşı döktü.

Ne vakit Siyonistleşmiş bir asker yara alsa,

Gözyaşı döker hemen, sanki ta kendisidir Hansâ¹

Kuşatma kurdu yurdumuzda direnenlere,

Kalbindeki karanlık orada çıktı ortaya.

İbretli sonu yaklaşmaktadır onun da,

Hükmü veren Allah’tır sonunda.

Ey Maskeli savaşı! Dikkat et o kötü liderlere

Seninle barış konuşsalar da içlerinde şeref sahibi yoktur.

Onlardan nice lider halkına aslan kesilir,

Sömürgecinin önünde ise sadece köledir.

Sırtımızda onların ihanetinin izlerini görürsün;
Yüzlerine baktığında ise zerre vefa bulamazsın.

Kalk ey Maskeli, onlara da tattır

Helake sürükleyen, bağırları yakan o kadehten.

Hicvediyorum onları; çünkü yergi dilimde tatlıdır daima,

Neredeyse bana “hicivci” diyeceklerdi

Ümmetimin içini yakan zalimlerden öç alırım bazen

Çünkü bazen şiir de bir şifadır.

Hesap günü yaklaştı ey halklar, sevinin!

Hesap günü yaklaştı ey halklar, sevinin!

Hesap vereceksiniz ve o gün

Size şefaat edecek kimse olmayacak!

1“Hansâ”, ağıtlarıyla meşhur kadın şair el-Hansa’dır; şair burada veciz bir benzetme yapmış.